زایمان طبیعی در آب

زایمان طبیعی در آب

چرا زایمان طبیعی درآب؟
 روش‌های متنوعی در زمینه زایمان پیشنهاد می‌شود تا زنان باردار در زمان زایمان آرامش بیشتری داشته باشند.
به همین دلیل زایمان طبیعی زیر آب که می‌تواند دردهای انقباضی شکم را کاهش دهد
ابتدا تصور بر این بود که این نوع زایمان میزان عفونت را به حداقل رسانده و در کوتاه کردن طول مراحل زایمان موثر است.اما با انجام مطالعات به این موضوع رسیدند که زایمان طبیعی زیر آب به عنوان یکی از روش‌های کمکی برای کم کردن دردهای زایمانی قابل تجربه است.

منافع زایمان در آب برای مادر:
آب گرم تسکین دهنده و آرامش بخش است.
در مراحل نهایی زایمان معمولا مادر انرژی بیشتری دارد.
غوطه وری بدن مادر، اجازه حرکت آزاد و موقعیت های بهتر جنین برای خروج را ایجاد میکند.
شناورشدن در آب باعث انقباضات رحمی کارآمد تر و بهبود گردش خون شده، در نتیجه باعث اکسیژن رسانی بهتر به عضلات رحم، درد کمتر برای مادر و اکسیژن رسانی بیشتر به جنین میشود.
غوطه وری در آب اغلب به پایین آمدن فشار خون ناشی از اضطراب کمک می کند.
آب معمولا استرس ناشی از ترشح هورمون ها را کم میکند و اجازه می دهد بدن مادر اندورفین بیشتری به عنوان مهار کننده درد تولید نماید.
آب باعث می شود که عضلات  کف لگن شل تر شده و الاسیسیته بیشتری داشته باشد ، در نتیجه بروز و شدت پارگی هنگام زایمان کمتر شده و نیاز به اپی زیاتومی و بخیه کمتر شود.
وقتی مادر از نظر جسمی راحت باشد، از نظر ذهنی هم توانایی بیشتری خواهد داشت.
از آنجا که آب باعث حفظ بیشتر حریم خصوصی مادر میشود، می تواند کمرویی، اضطراب، و ترس را کاهش دهد.

دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

مراقبت‌های بعد از هیسترکتومی

مراقبت‌های بعد از هیسترکتومی

دوران بهبودی بعد از هیسترکتومی بسته به نوع جراحی، دلیل جراحی، سن و توان جسمانی متفاوت است.
آگاهی از موارد زیر بعد از هیسترکتومی به بهبودی بهتر شما کمک می‌کند:

اختلالات روده و مثانه

بعد از هیسترکتومی تغییراتی در عملکرد روده و مثانه ممکن است اتفاق بیفتد.
بعضی از خانم‌ها دچار عفونت ادراری یا یبوست می‌شوند.
برای جلوگیری و درمان این مشکلات مایعات فراوان بنوشید و میزان مصرف میوه وغذاهای حاوی فیبر را در رژیم غذایی خود افزایش دهید.
همچنین بعد از هیسترکتومی تا مدتی ممکن است نیاز به مصرف ملین داشته باشید.

ترشحات واژن

بعد از هیسترکتومی، خونریزی و ترشحات واژن را خواهید داشت.
اما ممکن است تا ۶ هفته طول بکشد و کمتر از زمان قاعدگی‌تان است.
در صورت خونریزی شدید واژینال و لخته‌های خون یا ترشحات با بوی بد حتما به پزشک مراجعه کنید.

علائم یائسگی

در صورتی که همزمان با برداشت رحم (هیسترکتومی) تخمدان‌های شما هم برداشته شود علائم زیر را خواهید داشت:

  • گرگرفتگی
  • تعریق و اضطراببدین منظور ممکن است درمان جایگزینی هورمون (HRT) بعد از هیسترکتومی برای شما انجام شود.
فعالیت

لازم است بلافاصله بعد از هیسترکتومی راه بروید، حتی در صورتی که برای این کار نیاز به کمک داشته باشید.
حرکت کردن خطر ایجاد لخته‌های خونی خطرناک در پاها (ترومبوز وریدی عمقی) را کاهش می‌دهد.
ترومبوز وریدی عمقی می‌تواند منجر به عوارض مرگباری مثل آمبولی ریوی شود.
با این وجود لازم است بعد از هیسترکتومی از بلند کردن اجسام سنگین و فعالیت‌های شدید ورزشی تا ۶ هفته خودداری کنید.
همچنین تا دو هفته نباید رانندگی کنید.
از رابطه جنسی واژینال نیز تا زمان بهبود کامل واژن خودداری کنید.
بهبودی کامل معمولا ۶ تا ۱۲ هفته طول می‌کشد. در این مدت استفاده از تامپون یا دوش واژینال ممنوع است.

مراقبت از زخم

بعد از هیسترکتومی پانسمان روی برش‌های جراحی را حداقل روزی یک بار عوض کنید.
بعد از برداشت پانسمان بطور معمول توصیه می‌شود محل زخم را باز نگه دارید تا هوا بخورد.
ناحیه زخم را با آب و صابون ملایم بشویید و همیشه تمیز نگه دارید.
در زمان بهبودی بعد از هیسترکتومی می‌توانید دوش بگیرید، اما از حمام رفتن و وان حمام و شنا کردن خودداری کنید.

دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

علائم شایع آنفولانزا

علائم شایع آنفولانزا

علائم شایع آنفولانزا

آنفولانزا در دوران بارداریمی تواند شما را ضعیف کند. ابتدا ممکن است احساس کنید که در اثر یک سرماخوردگی شدید ضعیف شده اید، اما به سرعت و با پیشرفت علائم حال شما وخیم تر می شود. هنگام ابتلا به آنفولانزا ممکن است دچار حالت های زیر شوید:

  • تب لرز
  • سردرد
  • خستگی
  • بی اشتهایی
  • دردهای عضلانیهمچنین ممکن است علائمی مانند سرماخوردگی از جمله سرفه، گلودرد، آبریزش بینی و عطسه داشته باشید.
    برخی افراد نیز دچار اسهال و استفراغ می شوند. استفاده از واکسن آنفولانزا هنگام بارداری این واکسن می تواند از ابتلای شما به آنفولانزا جلوگیری کند. بعضی پزشکان به زنان بارداری که در فصل های شیوع آنفولانزا باردار هستند، تزریق واکسن آنفولانزای فصلی را توصیه می کنند، به این دلیل که آنفولانزا در دوران بارداری هم برای مادر و هم برای کودک خطرناک است و ویروس آن به راحتی از طریق سرفه و عطسه منتشر می شود.

    دکتر فرشته دانشمند

    جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

تشخیص و درمان ناباروری

تشخیص و درمان ناباروری

تشخیص ناباروری


قبل از تست نازایی، پزشک و یا کلینیک، عادات جنسی شما را بررسی کرده و ممکن است توصیه‌هایی بر این اساس به شما ارائه دهد. در برخی از زوج‌های نابارور، هیچ علت خاصی (ناباروری با علت ناشناخته) یافت نمی‌شود. ارزیابی ناباروری می‌تواند پرهزینه بوده و گاهی اوقات شامل مراحل ناخوشایندی باشد. بسیاری از بیمه‌ها ممکن است هزینه‌های درمان ناباروری را تحت پوشش قرار ندهند. در نهایت، حتی بعد از تمام این آزمایشات و مشاوره، هیچ تضمینی برای بارداری قطعی شما وجود ندارد.

آزمایشات تشخیص ناباروری مردان

  • آنالیز مایع منی
  • تست هورمونی
  • آزمایش ژنتیک
  • بیوپسی و نمونه‌برداری بیضه
  • آزمایشات تصویربرداری

آزمایشات ناباروری زنان

  • تست تخمک گذاری
  • هیستروسالپنگوگرافی
  • آزمایش کارایی و ذخیره تخمدان
  • سایر تست‌های هورمونی
  • آزمایشات تصویربرداری
  • هیستروسکوپی
  • لاپاروسکوپی
  • آزمایش ژنتیک

روش‌های درمان ناباروری


 

درمان ناباروری بستگی دارد به اینکه:

  • چه عاملی باعث نازایی شده است.
  • چه مدت ناباروری دارید.
  • سن شما و همسرتان چقدر است.
  • تصمیمات و ترجیحات شخصی

درمان ناباروری مردان

گزینه‌های درمان مردان می‌تواند متمرکز بر درمان مشکلات جنسی به طور کلی و یا عدم تولید اسپرم سالم باشد. درمان ممکن است شامل:

  • تغییر سبک زندگی: بهبود شاخص‌های سبک زندگی و رفتاری می‌تواند شانس بارداری را افزایش دهد، از جمله پیگیری مصرف داروها، کاهش یا حذف مواد مضر، افزایش دفعات و مدت زمان مقاربت، انجام ورزش منظم و بهبود عوامل دیگری که ممکن است باروری را با مشکل مواجه سازد.
  • داروها: برخی از داروها می‌توانند تعداد اسپرم‌های مرد را افزایش داده و احتمال بارداری موفق را بالاتر ببرد. این داروها می‌توانند عملکرد بیضه از جمله تولید اسپرم و کیفیت آن را افزایش دهد.
  • عمل جراحی:در شرایط انتخابی، جراحی ممکن است قادر به رفع انسداد اسپرم و بازگرداندن قدرت باروری باشد. در موارد دیگر، جراحی ‌ترمیم رگ‌های واریسی بیضه (واریکوسل) ممکن است شانس کلی برای بارداری را افزایش دهد.
  • بازیابی اسپرم: هنگامی که مشکل انزال وجود دارد، یا زمانی که هیچ اسپرمی در مایع منی وجود ندارد، همچنین در مواردی که با وجود تکنیک‌های کمک باروری، تعداد اسپرم‌ها کم یا غیر طبیعی هستند، می‌توان از تکنیک بازیابی اسپرم برای بدست آوردن اسپرم‌های لازم‌ استفاده کرد.

درمان ناباروری زنان

اگر چه یک زن ممکن است برای بدست آوردن قدرت باروری خود فقط نیاز به یک یا دو درمان داشته باشد، اما این امکان هم وجود دارد که انواع مختلفی از درمان مورد نیاز باشد.

  • تحریک تخمک‌گذاری با داروهای باروری: داروهای باروری درمان اصلی برای زنانی است که به دلیل اختلالات تخمک‌گذاری نمی‌توانند باردار شوند. مصرف این داروها باعث تنظیم و یا القاء تخمک‌گذاری می‌شود. با پزشک خود در مورد گزینه‌های دارویی باروری، فواید و خطرات هر کدام از آنها گفتگو کنید.
  • تلقیح داخل رحمی اسپرم (IUI): در طی روش IUI، زمانی که تخمدان یک یا چند تخمک را به منظور باروری آزاد می‌سازد، اسپرم‌ سالم به طور مستقیم در رحم قرار داده می‌شود. بسته به دلایل ناباروری، زمان انجام IUI می‌تواند با سیکل طبیعی شما و یا با داروهای باروری هماهنگ شود.
  • عمل جراحی: مشکلات رحم مانند پولیپ آندومتر، سپتوم رحم یا بافت اسکار داخل رحمی را می‌توان با عمل جراحی هیستروسکوپی درمان کرد
دلایل ناباروری زنان

دلایل ناباروری زنان

علامت اصلی ناباروری عدم بارداری نیست. ممکن است هیچ علامت آشکاری وجود نداشته باشد. یک زن نابارور ممکن است دارای قاعدگی نامنظم یا عدم قاعدگی باشد. به ندرت یک مرد نابارور ممکن است نشانه‌هایی از مشکلات هورمونی از قبیل تغییراتی در رشد مو و یا عملکرد جنسی داشته باشد.

دلایل ناباروری


nabarvar1

به منظور باردار شدن، تمام مراحل تخمک‌گذاری و لقاح باید به درستی رخ دهد. مشکلاتی که باعث نازایی یا ناباروری در زوج‌ها می‌شود، گاهی اوقات مادرزادی بوده و یا به صورت اکتسابی در طی سال‌ها ایجاد می‌شود.

علت ناباروری می‌تواند مربوط به یک یا هر دو طرف باشد. به طور کلی:

  • در حدود یک سوم از موارد، مشکل ناباروی مربوط به مردان است.
  • در حدود یک سوم از موارد، مشکل نازایی مربوط به زنان است.
  • در موارد دیگر، هر دو طرف مشکلاتی دارند و یا اینکه ناباروری هیچ علت مشخصی ندارد.

    دلایل ناباروری در زنان

    علل نازایی در زنان ممکن است شامل:

    • اختلالات تخمک گذاری: که بر انتشار تخمک‌ها از تخمدان تأثیر می‌گذارد. این اختلالات عبارتند از اختلالات هورمونی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک، هیپرپرولاکتینمی یا وضعیتی که بدن مجبور به تولید بیش از حد پرولاکتین می‌شود، می‌تواند مرحله تخمک‌گذاری را مختل سازد. تولید بیش از حد هورمون تیروئید (پرکاری تیروئید) یا تولید بسیار کم این هورمون (کم‌کاری تیروئید) می‌تواند بر سیکل قاعدگی تأثیر گذاشته یا باعث ناباروری گردد. سایر علت‌های ناباروری ممکن است شامل ورزش شدید، اختلالات خوردن، آسیب و یا تومورها باشد.
    • اختلالات رحم و یا دهانه رحم: شامل اختلالات دهانه رحم، پولیپ رحم و یا شکل رحم می‌باشد. تومورهای غیر سرطانی (فیبروم) در دیواره رحم به ندرت ممکن است با مسدود کردن لوله‌های فالوپ باعث ناباروری گردد. در اغلب موارد، فیبروم در کاشت تخمک بارور اشکال ایجاد می‌کند.
    • آسیب یا انسداد لوله فالوپ: اغلب با التهاب لوله فالوپ (سالپنژیت) ایجاد می‌شود. این آسیب می‌تواند ناشی از بیماری التهابی لگن که معمولاً با یک عفونت از طریق رابطه جنسی ایجاد می‌شود، آندومتریوز و یا چسبندگی باشد.
    • اندومتریوز: هنگامی رخ می‌دهد که بافت آندومتر در خارج از رحم رشد می‌کند. این وضعیت ممکن است بر عملکرد تخمدان، رحم و لوله‌های فالوپ تأثیر بگذارد.
    • نارسایی اولیه تخمدان (یائسگی زودرس): زمانی رخ می‌دهد که فعالیت تخمدان‌ها و سیکل قاعدگی قبل از سن ۴۰ سالگی متوقف شود. اگر چه علت آن اغلب ناشناخته است، اما بعضی عوامل با یائسگی زودرس در ارتباط هستند، از جمله بیماری‌های سیستم ایمنی بدن، عوارض خاص ژنتیکی مانند سندرم ترنر یا سندرم X شکننده، پرتودرمانی یا شیمی درمانی و سیگار کشیدن.
    • چسبندگی‌های لگن: ناشی از اتصال رشته‌های بافت اسکاری (جای زخم) است که پس از عفونت لگن، آپاندیسیت، جراحی لگن یا شکم ایجاد می‌شود.

    علل دیگر ناباروری در زنان عبارتند از:

    • سرطان و درمان آن: برخی سرطان‌ها به ویژه سرطان‌های مرتبط با سیستم تولید مثلی زنان اغلب به شدت باروری زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهند. پرتودرمانی و شیمی‌درمانی، هر دو ممکن است روند باروری را مختل سازند.
    • سایر عوارض پزشکی: عوارض مرتبط با بلوغ دیررس و یا عدم قاعدگی (آمنوره) مانند بیماری سلیاک، دیابت کنترل نشده و برخی از بیماری‌های خود ایمنی مانند لوپوس می‌تواند بر قدرت باروری زنان تأثیر بگذارد. همچنین اختلالات ژنتیکی می‌تواند احتمال بارداری را کاهش دهد.

      عوامل خطرساز


      بسیاری از عوامل خطرساز برای ناباروری یا نازایی در زنان و مردان یکسان هستند. این عوامل عبارتند از:

      • سن
      • مصرف دخانیات
      • نوشیدن الکل
      • اضافه وزن شدید
      • کاهش وزن شدید
      • مسائل مربوط به فعالیت و ورزش
تشخیص سرطان در مراحل اولیه

تشخیص سرطان در مراحل اولیه

غربالگری عبارت است از استفاده از معاینه و آزمایش های ساده در بین افراد سالم جامعه برای شناختن افرادی که بیماری خاصی را دارند ولی هنوز علامتی پیدا نکرده اند. مثال هایی از آن عبارتند از انجام ماموگرافی دوره ای برای تشخیص زودرس سرطان پستان یا بررسی سیتولوژی پاپ اسمیر برای تشخیص زودرس سرطان گردن رحم.

بررسی های غربالگری به شرطی انجام می شوند که آزمایش به حد کافی حساس و اختصاصی باشد(مثبت یا منفی کاذب کمی داشته باشد)، امکانات و نیروی انسانی لازم برای پوشش دادن تقریبا تمام افراد مورد نظر در اختیار باشد، برای افراد جامعه راحت و پذیرفتنی باشد، تشخیص زودرس بر سیر درمان و سرنوشت بیمار تاثیر واضح داشته باشد و با توجه به شیوع بیماری و مرگ ومیر ناشی از آن در جامعه مورد نظر، و سایر عوامل مؤثر، اثربخشی غربالگری در مقایسه با هزینه و نیروی صرف شده معقول باشد.

بر اساس شواهد موجود، انجام غربالگری برای تشخیص زودرس سرطان های زیر، در شرایطی که امکانات آن موجود باشد قابل پیشنهاد هستند:

– پستان :  با معاینات دوره ای هر ماهه توسط خود بیمار و هر ۳ سال معاینه بالینی (توسط پرستار دوره دیده، ماما یا پزشک) از سن ۲۰ سالگی به بعد و معاینه بالینی سالانه و ماموگرافی سالانه از سن ۴۰ به بعد.

گردن رحم- با پاپ اسمیرپس از سن ۲۱-۱۸ سالگی

– کولون ورکتوم : از سن ۵۰ سالگی با بررسی خون مخفی مدفوع به طورسالانه یاسیگموئیدوسکوپی هر ۵ سال یا هر دو باهم یا کولونویکوپی یا باریم انمای دابل کنتراست هر ۵ سال

– پروستات : با معاینه بالینی و بررسی سالانه psa سرم از سن ۵۰ سالگی به بعد(در افرادی که بیش از ۱۰ سال عمر برای آنها قابل پیش بینی است)

لازم به ذکر است که در گروه هایی از بیماران که به دلیل زمینه ژنتیک و خانوادگی در معرض شیوع بیشتری از یک یا چند نوع سرطان می باشند لازم است غربالگری اختصاصی آن گروه یعنی با شدت و کیفیت دقیق تری انجام شود. مثل خانواده بیماران مبتلا به آدنوم فامیلیال کولون یا د ر جهش ژن brca.

● انجمن سرطان  آمریکا برای غربالگری سرطان این اصول راهنما را پیشنهاد می‌کند:

– زنان از سن ۴۰ سالگی برای بیماریابی سرطان پستان هر سال ماموگرافی انجام دهند.

– معاینه شخصی پستان باید از ۲۰ سالگی ٱغاز شود. و از ۴۰ سالگی به بعد هر سال باید دکتر این معاینه را انجام دهد. پیش از ۴۰ سالگی که زمینه خاصی برای سرطان پستان ندارند، باید هر سه سال یک بار بوسیله دکتر معاینه شوند.

– از ۵۰ سالگی به بعد مردان و زنان باید برای سرطان‌های روده‌ بزرگ و راست روده مورد بررسی قرار گیرند. غربالگری افرادی که در معرض خطر بیشتر این سرطان هستند، از سنین پایین‌تر آغاز می‌شود.

– زنان باید به طور مرتب تست “پاپ اسمیر” (Pop smear) را برای سرطان گردن رحم انجام دهند. پاپ اسمیر باید ۳ سال پس از اولین تماس جنسی یا در سن ۲۱ سالگی- هر کدام زودتر بود- شروع شود.

– مردان بالای ۵۰ سال باید هرسال معاینه انگشتی راست روده (توش رکتال) و  آزمایش آنتی‌ژن‌ اختصاصی پروستات (PSA) را انجام دهند.

– مردانی که در معرض خطر بیشتر این سرطان هستند، باید این آزمایش را در سن ۴۵ سالگی آغاز کنند.

لازم به یادآوری با رعایت نکات زیر می توان سرطان پستان را در مراحل اولیه تشخیص داد :

– با معاینات ماهیانه سینه و تشخیص زود به هنگام توده در سینه

– با معاینات مکرر هر ۶ ماه توسط پزشک

– با انجام ماموگرافی از ۴۰ سالگی

همه زنان از سن ۲۰ سالگی باید خودآزمایی پستان را انجام دهند و نسبت به وضعیت طبیعی پستان های خود اگاهی داشته باشندوهر گونه تغییر جدید راهر چه زودتر به پزشک اطلاع دهند.

بهترین زمان معاینه ماهیانه: قبل از یائسگی بهترین زمان ۵تا۱۰روز بعد از قاعدگی وپس از یائسگی یک روز از ماه مثلااول هر ماه

مراحل خود آزمایی :

۱-مشاهده

۲- لمس

مرحله مشاهده:

جلوی آینه بایستید وبه ظاهر اندازه وشکل  پستان در حالت های مختلف دست دقت کنید.

ابتدا دستها در کنار بدن قرار داده ونگاه کلی به تمام قسمتهای پستان نمایید.

دست ها را بالای سر برده وبه قسمتهای خارجی پستان دقت کنید. برای بهتر دیدن قسمت های تحتانی پستان دست ها را پشت سر ببرید. و در نهایت دست ها را به کمر فشار دهید وکمی به جلو خم شوید در این حالت به قسمت های فوقانی پستان توجه کنید.

مرحله لمس:

روی یک سطح صاف بخوابید ویک بالش زیر سرتان قرار دهید.ابتدا در شروع با کف دست در جهت عقربه های ساعت دنبال توده بگردید ، سپس بانوک سه انگشت وسط دست مقابل در حالی که در کنار هم قرار دارند بصورت حرکات کوچک دایره وار از مرکز به سمت خارج در جهت عقربه های ساعت بدنبال توده بگردید.س

توجه کنید که :

نواحی زیر بغل وقسمت های فوقانی پستان ها راحتما” از نظروجود توده بررسی کنید و هر گونه تغییر ظاهری در پوست پستان را مهم تلقی کنید.

درنهایت :

به ترشحات دقت کنید .تر شحات یک طرفه خونی که از یک مجرا خارج می شوند را مهم تلقی کنید.

نتیجه گیری :

سرطان پستان را می توان در مراحل ابتدائی تشخیص داد و بدینترتیب از مرگ و میر و عوارض آن پیشگیری کرد ! برای این هدف باید کمی وقت بگذاریم ،حوصله را مختصری بیشتر کنیم و دقیقتر باشیم !

توجه کنید در صورتیکه سرطان پستان در مراحل پایینتر تشخیص داده شده، بجای اینکه کل پستان برداشته شود فقط بخشی که همراه غده است تخلیه می شود و بقیه پستان برای بازسازی در آینده باقی می ماند.

● تشخیص زودرس سرطان دهانه‏ی رحم

پاپ اسمیر روشی مؤثر در تشخیص زودرس سرطان دهانه‏ی رحم است که در آن با یک معاینه ساده چند سلول از دهانه رحم برداشته شده و زیر میکروسکوپ پس از رنگ آمیزی دیده می شود و در صورتی که تغییرات سلولی در جهت بدخیم شدن از خود نشان بدهد برای پیشگیری از ایجاد تومور و مشکلات بعدی ، اقدامات زودرس انجام می شود.

این کار در همه خانم هایی که فعالیت جنسی را آغاز کرده اند( پس از ازدواج ) انجام می شود و مخصوصاً افرادی که از سن پائین فعالیت جنسی را آغاز کنند به دلیل خطر بیشتر باید مورد توجه خاص قرار گیرند.

در کشورهای غربی که ارتباط جنسی آزاد است و احتمال ارتباط با چند نفر وجود دارد این خطر بالاتر است در این جوامع هم تعداد مبتلایان به سرطان گردن رحم بیشتر است و هم ابتلا در سنین پائین تر دیده می شود.

برای انجام پاپ اسمیر پزشک شما را معاینه کرده و در همان حالت با استفاده از یک وسیله چوبی یا برس ظریف چند سلول ازقسمت ابتدائی گردن رحم برداشته و روی یک قطعه شیشه‏ی نازک می گذارد و با یک اسپری یا محلول خاص آنرا فیکس می کند تا خراب نشود و به بخش پاتولوژی می فرستد.

پزشک پاتولوژیست این سلول ها را زیر میکروسکوپ مشاهده می کند و در صورت وجود تغییرات مشکوک در آن، گزارش می کند و پزشک زنان با توجه به این گزارش ،تصمیم برای درمان داروئی یا نمونه برداری مجدد می گیرد.

برای انجام پاپ اسمیر به این نکات توجه کنید:

۱- در هنگام عادت ماهیانه پاپ اسمیر انجام ندهید، زیرا وجود خون تشخیص دقیق را مشکل می سازد.

۲- از ۲۴ ساعت قبل از انجام پاپ اسمیر از نزدیکی بدون کاندوم خودداری کنید، چون نتیجه پاپ اسمیر را مخدوش می کند.
۳- از ۴۸ ساعت قبل از انجام پاپ اسمیر، استفاده از داروهای واژینال (شیاف و پماد) را قطع کنید.