راهکار های کاهش درد در زایمان فیزیولوژیک

راهکار های کاهش درد در زایمان فیزیولوژیک

از چه روش هایی برای کاهش درد در زایمان فیزیولوژیک استفاده می شود ؟

زایمان فیزیولوژیک نیز مانند زایمان با دردهایی همراه است. برای کاهش درد زایمان فیزیولوژیک از دارو استفاده نمی‌شود و می‌توان از روش‌های غیردارویی با تأثیرات روحی و روانی، درد زایمان فیزیوژیک را کاهش داد.

برخی از این روش‌های کاهش درد زایمان فیزیولوژیک شامل موارد زیر است:

آماده كردن شرایط روانی مادر

پرسنل زایشگاه یا ماما در ابتدا خود را به زن باردار معرفی و سعی می‌كنند یک جو آرام را به وجود آورند. این آشنایی باعث ایجاد اعتماد زن باردار به ماما می‌شود.

حضور یک همراه حمایت‌کننده در كنار مادر

بعضی از بیمارستان‌ها این امکان را می‌دهند که همسر شما هنگام زایمان حضور داشته باشد. همچنین مامای همراه نیز می‌تواند هنگام زایمان شما را همراهی کند.

اگر این امکان میسر نبود، از یک دوست یا خواهش کنید در کنارتان باشد، زیرا تعداد زیادی از خانم‌های باردار، عصبی و زودرنج هستند و این مسئله باعث ایجاد مشكلات و ناراحتی‌های زیادی طی مراحل زایمان می‌شود و زنان باردار فكر می‌كنند كه از حمایت لازم برخوردار نیستند.


مراحل زایمان طبیعی


وضعیت‌های مادر در زایمان

برای کاهش درد می‌توان وضعیت‌های مادر را تغییر داد. مادر باردار می‌تواند به شکل‌های زیر قرار بگیرد:

  • ایستاده: در حالت ایستاده دست‌های خود را به دیوار تكیه دهید و وزن خود را به جلو وارد كنید. در این حالت، وزن جنین بیشتر به كمر وارد می‌شود نه به لگن.
  • نشسته: به صورت برعكس روی صندلی بنشینید و پاها را از قسمت زانو به جلو بیاورید. از مامای همراه بخواهید که ماساژ پشت را انجام دهد.
  • سجده: زمانی كه دهانۀ رحم كامل باز نشده است، طوری روی پاهایتان بنشینید كه زانوها و سر شما پایین قرار بگیرد و در وضعیتی مشابه سجده قرار بگیرید.
  • خوابیده: خوابیدن به پهلوی چپ، بهترین وضعیت در طول زایمان است و خون‌رسانی به جنین بهتر انجام می‌شود. در این حالت می‌توان زیر سر و زانوی خود بالش قرار دهید تا احساس آرامش كنید.

ماساژ

این یک روش شگفت‌انگیز در كاهش درد است که توسط همسر یا مامای همراه انجام می‌شود. می‌توان ماساژ را با مقدار كمی پودر تالک یا روغن گیاهی انجام داد. ماساژ به کاهش درد و آرامش شما کمک زیادی می‌کند.

كاربرد گرما

استفاده از پتوهای گرم‌كننده و كمپرس گرم، وان آب گرم، دوش گرم یا استفاده از پد گرم و مرطوب می‌تواند در طول زایمان درد را کاهش دهد. كار گرما این است كه جریان خون آن منطقه را زیاد می‌كند و باعث آرامش و راحتی می‌شود. همچنین گرما باعث تسكین درد كمر ناشی از خستگی خواهد شد.

رایحه‌درمانی

رایحه درمانی، درمان با بوی خوش است. در این روش از روغن‌ها، شیرۀ گیاهان، علف‌ها و درختان استفاده می‌شود. اسطوخودوس، زاج و بركاموت برای آرامش مادر استفاده می‌شود. همچنین می‌توان چند قطره از آن را درون یک وان آب گرم ریخت.

روش لاماز

در روش لاماز خانم‌ها به جای اینكه داد و فریاد كنند و كنترل دردشان را از دست بدهند، با شل كردن عضلات و الگوی تنفسی، انقباضات رحمی را ضعیف جلوه می‌دهند.

این استراتژی همچنین شامل تمركز روی یک نقطۀ مركزی مثل تابلوی مورد علاقه و زیبایی است. این تمركز باعث می‌شود كه راه‌های عصبی مشغول شوند و به درد پاسخ ندهند.

هنگام انجام این روش، خانم باردار یاد می‌گیرد مادامی كه یک گروه از عضلات ویژۀ خود را منقبض می‌كند، عضلات دیگر را شل كند.

روش برادلی

روش برادلی، معمولاً زایمان به وسیلۀ حمایت همسر نامیده می‌شود و بر پایۀ مشاهداتی ابداع شده كه روی رفتار حیوانات دیده شده است.

در این روش روی به كار بردن هماهنگ بدن، استفاده از كنترل تنفسی، تنفس شكمی و تشویق به شل كردن عمومی بدن تأکید می‌شود و شوهر، نقش فعالی را در كمک كردن به همسر باردارش برای شل كردن بدن و استفادۀ صحیح از تكنیک‌های تنفسی بر عهده می‌گیرد.

تكنیک‌های تجسم خلاق

روش تمركز حواس و منحرف كردن حواس از درد، تکنیکی برای تسكین درد است. بعضی از خانم‌ها در اتاق زایمان به وسایل مورد علاقه‌‌‌شان فكر می‌كنند و طی انقباضات، توجه خود را معطوف به آن جسم می‌کنند.

تكنیک‌های تنفسی

تكنیکهای تنفسی شامل تنفس پاک، تنفس آرام، تنفس گام به گام متغیر، تنفس گام به گام الگویی یا اصلاح‌شده است.

این تکنیک‌ها معمولاً در کلاس‌های آمادگی زایمان آموزش داده نمی‌شود. چنین تكنیک‌هایی باعث حواس‌پرتی مادر باردار از درد می‌شود و به او كمک خواهد کرد تا انقباضات خود را كنترل کند.

موزیک

موسیقی ضبط‌‌ شده یا زنده، ریتم تنفسی را آرام می‌کند و طی زایمان آرامش بیشتری ایجاد خواهد کرد. در نتیجه اضطراب، استرس و درد را كاهش می‌دهد.

آب‌درمانی

آب‌درمانی شامل حوضچۀ شنا، حمام و جكوزی است كه در آنها از آب گرم استفاده می‌شود.

در برخی بیمارستان‌ها از یک وان آب با هوای فشرده استفاده می‌شود که باعث كاهش تولید آدرنالین و در نتیجه کم شدن اضطراب و ناراحتی زنان می‌شود و با افزایش سطح اكسی‌توسین و اندورفین باعث تحریک انقباضات رحمی و كاهش احساس درد خواهد شد.

برای استفاده از حمام، وان یا جكوزی توصیه می‌شود كه طی فاز فعال کاهش درد زایمان باشد، زیرا استفاده از این روش طی فاز نهفته باعث كند شدن انقباضات مؤثر و گاهی متوقف شدن آنها به صورت موقتی می‌شود.

دمای آب باید ۳۷ درجۀ سانتی‌گراد یا كمتر باشد. درصورتی‌كه از آب‌درمانی طی زایمان استفاده می‌شود، مادر باردار می‌تواند شروع به نوشیدن مایعات كند.

استفاده از روش آب‌درمانی می‌تواند باعث ایجاد آرامش مادر شود و درد پشت و شكم او را نیز کاهش دهد.

زایمان فیزیولوژیک چه مزایایی دارد ؟

زایمان فیزیولوژیک چه مزایایی دارد ؟

 زایمان فیزیولوژیک

در زایمان فیزیولوژیک، پزشک و ماما تا زمانی که مورد خطرناکی را مشاهده نکنند در روند زایمان شما هیچ دخالتی نخواهند داشت.

از زایمان فیزیولوژیک بیشتر بدانید !

در زایمان طبیعی، پزشک یا با تزریق دارو، روند زایمان را کنترل می‌کند یا ممکن است از روش‌های کاهش درد استفاده کند. به این گونه زایمان، زایمان واژینال نیز گفته می‌شود.

مزیت های زایمان فیزیولوژیک

زایمان فیزیولوژیک نسبت به زایمان واژینال مزایایی دارد که برخی از آنها شامل موارد زیر است:

  • زمان زایمان

وقتی خانم بارداری تصمیم می‌گیرد که به صورت فیزیولوژیک زایمان کند، تا پایان بارداری صبر می‌کند.

انجام زایمان در هفته‌های آخر بارداری یعنی ۳۹ و ۴۰، باعث می‌شود که جنین کاملاً رشد کند و پس از زایمان نیازی به مراقبت‌های ویژه نداشته باشد.

همچنین در هفته‌های پایانی، رشد مغز جنین نیز کامل می‌شود.

  • بهبودی سریع‌تر دهانۀ رحم و واژن

بسیاری از خانم‌هایی که به صورت فیزیولوژیک زایمان می‌کنند، شکافی برنمی‌دارد و نیازی به بخیه نیست. همچنین معمولاً در این زایمان پرینه پاره نمی‌شود.

اما هنگامی که پزشک یا ماما، پرینه را شکاف می‌دهند، پس از زایمان این ناحیه را بخیه می‌زنند که احتمال عفونت و خونریزی بعد از زایمان را افزایش می‌دهد.

  • کاهش عوارض ناشی از دارو

داروهایی که هنگام زایمان ‌به منظور سرعت بخشیدن تزریق می‌شود، ممکن است با افزایش انقباضات رحمی، اکسیژن‌رسانی به جنین را با مشکل مواجه کند.

همچنین این داروها، احتمال خونریزی شدید مادر پس از زایمان را نیز افزایش می‌دهد. توجه داشته باشید اگر مقدار دارویی که به شما تزریق می‌شود، انقباضات رحم را بیش از اندازه افزایش دهد، احتمال پارگی رحم و کنده شدن زودهنگام جفت نیز بیشتر خواهد شد.

اگر بارداری پرخطر ندارید، از پزشک خود بخواهید که زایمانتان را به صورت فیزیولوژیک برنامه‌ریزی کند. توجه کنید که زودتر از موعد به بیمارستان نروید.

اگر در بیمارستان بستری شوید، بهتر است در مورد تمام داروهایی که به شما داده می‌شود سؤال کنید. در هر شهری که زندگی می‌کنید، در مورد بیمارستانی که زایمان فیزیولوژیک انجام می‌دهد، تحقیق کنید.

این حق شماست که زایمانی انجام دهید که کمترین خطر و عارضه را برای شما و کودکتان دارد.

بیهوشی در جراحی های غیر زایمانی در دوران بارداری

بیهوشی در جراحی های غیر زایمانی در دوران بارداری

یکی از نگرانیهای بانوان باردار ایجاد شرایطی است که آنها را نیازمند بیهوشی و انجام عمل جراحی کند. تقریبا ۱ تا ۲ درصد زنان باردار تحت جراحی‎های غیر مرتبط با بارداری قرار می گیرند که مهمترین جراحی‎ها شامل بستن دهانه رحم – خارج کردن کیست تخمدان – برداشتن آپاندیس – نمونه برداری سینه و جراحی در اثر تصادف است. البته جراحی جنین داخل رحم نیز از سال ۱۹۸۱ شروع و قابل انجام میباشد.

هدف از اداره بیهوشی در مادران بارداری که تحت جراحی غیر زایمانی قرار می‎گیرند:

۱٫ حفظ سلامتی مادر
۲٫ مراقبت ایمن از جنین
۳٫ جلوگیری از زایمان زودرس در اثر انجام جراحی یا داروهای تجویز شده در طول عمل یا داروهایی که  بعنوان بخشی از مراقبت بعد بیهوشی است.

با توجه به تغییرات فیزیولوژیک بیمار باردار باید بخاطر داشته باشیم ،که اثرات این تغییرات تنها محدود به داروهای بیهوشی عمومی نبوده و اثر داروهای بی‎حسی موضعی نیز در طول بارداری بین ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش می یابد.

عوارض گروهی از داروها نظیر بنزودیازپینها (دیازپام) و N2O در ایجاد اختلال در ساخت ارگانهای جنین تایید شده و بهمین دلیل استفاده از آنها بخصوص در سه ماهه اول بارداری ممنوع است.
با توجه به اینکه بیهوشی و جراحی می‎توانند باعث زایمان زودرس در دوره های حین و پس از عمل بشوند جراحی غیراورژانس باید تا پایان بارداری و بازگشت به وضعیت فیزیولوژیک پیش از بارداری (تقریبا ۲ تا ۶ هفته پس از زایمان) به تعویق بیفتد و جراحی‎هایی که نمی‎توان آنها را تا پس از زایمان به تاخیر انداخت در بهترین وضعیت در سه ماهه میانی انجام شود.

بالاترین میزان وقوع زایمان زودرس مربوط به جراحیهای شکمی و لگن است.

با توجه به اینکه میزان قرارگیری جنین در معرض دارو در بی‎حسی ناحیه ای کمتر است معمولا این روش مد نظر قرار می‎گیرد و چنانچه بیهوشی عمومی مورد نیاز باشد در صورت حفظ اکسیژن رسانی طبیعی و فشار خون منعی وجود ندارد.
نکته مهم در بانوان باردار نیازمند جراحی انجام مشاوره با متخصص زنان و زایمان از نظر بررسی وضعیت مادر و جنین است.
در انتها لازم است بدانید که انجام بیهوشی در مادران باردار از بخشهای مهم آموزش پزشکان متخصص بیهوشی بوده و از اهمیت خاصی برخوردار است.

بیهوشی در جراحی های غیر زایمانی در دوران بارداری

در اين موارد بيشتر سعي متخصص بيھوشي بر اين است كه حداقل داروھا كه بر رشد جنين مؤثر است را به كار ببرد. دوره بحراني از نظر تشكيل اعضاء كودك بين روزھاي ۱۵- ۵۶ حاملگي است و لذا توجه بيشتري را در اين دوران به كار مي برند.

عوارض بیهوشی:

تاكنون ھنوز عوارض شديدي از داروھاي بيھوشي بر جنين گزارش نگرديده ولي رعايت نكات زير ضروري به نظر مي رسد

-۱ مطلع كردن جراح و متخصص بيھوشي از باردار بودن خود.
-۲ حتي الامكان از گرفتن عكسھاي راديولوژي بايد پرھيز كرد.
-۳ حتي الامكان از جراحي ھاي غير ضروري در دوران بارداري پرھيز گردد.
-۴ روش بي حسي ھاي ناحي هاي در اين موارد بر روشھاي بيھوشي عمومي ترجيح داده ميشود.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

خونریزی بعد از زایمان و پاسخ به سؤالات متداول درمورد آن

خونریزی بعد از زایمان و پاسخ به سؤالات متداول درمورد آن

بدن در طول دوران بارداری تغییراتی می‌کند. این تغییرات لزوما بلافاصله بعد از زایمان رفع نمی‌شوند. بدن برای بهبود و بازگشت به حالت طبیعی نیاز به زمان دارد. این یعنی شاید بعد از روزها یا حتی هفته‌های بعد از زایمان هم دچار علائم و تغییرات بارداری باشید. یکی از علائم بارداری که ممکن است تا مدتی بعد از به دنیا آوردن نوزاد هم شما را رها نکند، خونریزی بعد از زایمان است. خونریزی واژنی بعد از زایمان تاحدی طبیعی است. در ادامه به این موضوع می‌پردازیم.

علت خونریزی بعد از زایمان چیست؟

خونی که بعد از تولد نوزاد ترشح می‌شود، بچگی نام دارد. این خون مشابه خون عادت ماهیانه است و معمولا چهار تا شِش هفته بعد از زایمان ترشح می‌شود. ترشحات یا خونریزی بعد از زایمان حاوی مواد زیر است:

  • خون؛
  • قطعاتی از پوشش داخلی رحم؛
  • مخاط؛
  • سلول‌های سفید خونی.

مانند عادت ماهیانه، ترشحات و خونریزی بعد از زایمان هم با کَنده شدن بافت‌های کهنه دیواره رحم و ترمیم آن همراهند. در ابتدا، زچگی معمولا شامل خون است اما در روزها و هفته‌های بعدی بیشتر شاهد دفع مخاط خواهید بود.

خونریزی بعد از زایمان طبیعی چگونه است؟

یک تا سه روز بعد از زایمان، شاهد دفع خونی به رنگ قرمز روشن یا تیره خواهید بود. بوی این ترشحات تقریبا شبیه بوی ترشحات خونی در دروان عادت ماهیانه است. احتمالا تعدادی لخته خون هم در ترشحات‌تان وجود خواهد داشت. اندازه این لخته‌ها از یک حبه انگور تا یک عدد آلو متغیر است.

بین روزهای چهارم تا هفتم بعد از زایمان، ترشحات و خونریزی از حالت قرمز به صورتی یا قهوه‌ای تغییر رنگ می‌دهند و لخته‌ها هم کوچک‌ می‌شوند یا کاملا از بین می‌روند و شاهد دفع آنها نخواهید بود. در پایان هفته نخست بعد از زایمان هم رنگ ترشحات به سفید یا زرد تغییر پیدا می‌کند. سه تا شِش هفته بعد از زایمان هم این ترشحات به کلی متوقف خواهند شد.

خونریزی بعد از سزارین چگونه است؟

اگر به روش سزارین زایمان کنید، خونریزی کمتری نسبت به زایمان طبیعی خواهید داشت. با این حال، احتمال دارد که چند هفته بعد از زایمان، خونریزی داشته باشید. رنگ خون در این جا هم از قرمز به قهوه‌ای و به زرد یا بی‌رنگ تغییر خواهد کرد.

بعد از مشاهده خونریزی چه باید کرد؟

خونریزی بعد از زایمان در ابتدا شدید است. به‌طوری‌که باید از پَد بیمارستانی استفاده کنید. پد بیمارستان پارچه‌هایی هستند که باید هنگام دراز کشیدن برای جذب خون و ترشحات، زیر مادر قرار بگیرد. احتمالا بعد از مرخص شدن از بیمارستان هم نیاز به بردن چند پَد به منزل دارید. با کُند شدن شدت خونریزی بعد از زایمان می‌توانید از پَدهای بهداشتی معمولی (نوار بهداشتی) استفاده کنید.

برای جلوگیری از بروز عفونت‌، بهتر است پدهای بهداشتی را مرتب عوض کنید. هرگز از تامپون‌ها بدون مشورت با پزشک استفاده نکنید. اگر خونریزی سبک باشد و فقط ترشحات بدون خون دارید، به جای نوار بهداشتی از پدهای بهداشتی روزانه استفاده کنید.

چرا گاهی خونریزی بعد از زایمان افزایش پیدا می‌کند؟

بعد از گذشت چند هفته، خونریزی بعد از زایمان معمولا کاهش پیدا می‌کند، اما بنا به دلایلی به شرح زیر، امکان افزایش خونریزی هم وجود دارد:

  • صبح‌ها از رختخواب بیرون آمدن؛
  • شیر دادن به نوزاد (بدن هنگام شیر دادن به نوزاد، هورمون اکسی‌توسین ترشح می‌کند که انقباضات رحم را افزایش می‌دهد و به بهبود بدن کمک می‌کند)؛
  • ورزش کردن؛
  • فشار آوردن به بدن هنگام ادرار یا مدفوع.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟

اگر خونریزی به حدی است که تمام پد بیمارستانی را درکمتر از یک ساعت می‌پوشاند یا بعد از چند روز متوقف نمی‌شود باید با پزشک تماس بگیرید. ضمنا نکات زیر را هم در صورت وجود با دکتر مطرح کنید:

  • علائم عفونت مانند وجود ترشحات بدبو؛
  • تب بالای ۳۸ سانتی‌گراد یا لرز؛
  • وجود خونی که در هفته دوم همچنان قرمز روشن و سنگین است؛
  • وجود دردی ملایم در یک سمت یا طرفین شکم؛
  • سرگیجه و حالت ضعف؛
  • تپش و ضربان قلب غیرعادی.

اگر لخته‌های خونی بزرگ یا زیاد دارید هم باید با پزشک تماس بگیرید؛ چون چنین ترشحاتی به معنای ناتوانی رحم‌تان در بازگشت به اندازه پیشین خود است.

زایمان کردن، تجربه بسیار بزرگ و همراه با وقوع تغییراتی در بدن و زندگی است. برای اینکه روال زندگی و بدن‌تان بعد از این تجربه به حالت طبیعی بازگردد، به کمی زمان نیاز دارید. پس باید به خودتان کمی زمان بدهید و اگر دیدید که بدن و روحیه‌تان به حالت عادی بازنمی‌گردد، با مشاوران و پزشکان صحبت کنید.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

عوارض جراحی سیستوسل چیست؟

عوارض جراحی سیستوسل چیست؟

عوارض ناشی از جراحی ترمیم سیستوسل

احتمال عفونت و پیشگیری از آن یکی از موارد قابل توجه در عمل سیستوسل می باشد.
برای به حداقل رساندن عفونت در حین عمل سیستوسل ، محل واژن با استفاده از پارچه ای که به آنتی بیوتیک آغشته شده از سایر بخش ها که می تواند منبع بالقوه ای برای آلودگی باشد (برای مثال مقعد) جدا می شود.

یکی از فاکتورهای مستعده کننده عفونت ایجاد هماتوم می باشد.
هماتوم توده ای جامد متشکل از لخته خونی است که درون بافت ایجاد می شود و می تواند تورم، التهاب و عفونت را به دنبال داشته باشد. برای پیشگیری از ایجاد هماتوم باید جراحی سیستوسل به نحوی پیش رود که فضایی برای تخلیه خونریزی احتمالی وجود داشته باشد به این ترتیب از ایجاد هماتوم جلوگیری می شود.

نکته کلی که در مورد ریسک ایجاد عفونت پس از جراحی ترمیمی سیستوسل وجود دارد سن بالای بیمار می باشد.
از آن جایی که افتادگی ارگان لگن عموما در افرادی با سن بالا شایع است، سطح کلی ایمنی افراد ممکن است در این سنین کاهش یابد بنابراین به طور بالقوه ریسک ایجاد عفونت وجود دارد.

یکی دیگر از عوارض عمل سیستوسل خونریزی می باشد.
خونریزی یکی دیگر از عوارض خطرناک جراحی سیستوسل می باشد. برای به حداقل رساند این عارضه، ریسک خونریزی قبل از جراحی باید در بیمار ارزیابی شود.
مصرف داروهای ضد انعقاد باید تا حد امکان ۷ تا ۱۰ روز قبل از جراحی قطع شود.

همچنین یکی دیگر از عوارض عمل سیستوسل احتمال آسیب به سایر ارگان ها مانند مثانه، رحم یا مجاری ادراری می باشد که شیوع آن اندک می باشد.

آدرس: اصفهان-خیابان میر- نبش کوچه ۱۹ شهید نواب
تلفن: ۳۶۶۲۴۴۲۴- ۰۳۱
آدرس کلینیک مونالیزا: اصفهان، خيابان شمس ابادي ساختمان قمرالدوله طبقه چهارم واحد ٤٠٥
تعیین نوبت با خانم شفیعی شماره ۰۹۱۳۳۶۷۷۰۱۴
جراحی سیستوسل

جراحی سیستوسل

جراحی به منظور ترمیم سیستوسل می تواند واژینال یا شکمی باشد.

سه تکنیک پایه ای برای ترمیم سیستوسل وجود دارد:
کولپورافی قدامی، کولپورافی قدامی با استفاده از پیوند و ترمیم پاراواژینال.

در بیمارانی که به پرولاپس پیشرفته (درجه سه به بالا) دچارند ترمیم آناتومیکی و اصلاح عملکرد معمولا به بیش از یک ترمیم نیاز دارد. زمانی که هر یک از این تکنیک ها به منظور ترمیم انجام می شود توجه به یک نکته ضروری است باید شکاف پوست واژن را به حداقل رساند زیرا ممکن است منجر به تنگی مجرای واژن گردد.

در یکی از تکنیک ها اصلاح سیستوسل با استفاده از پیوند انجام می شود (کولپورافی با استفاده از پیوند). تصور بر این است کولپورافی با استفاده از پیوند نتایج بهتری در مقایسه با کولپورافی به تنهایی دارد. پیوندهای مورد استفاده در این روش ترمیمی بر اساس بخشی که پیوند از آن به دست آمده است به چند دسته تقسیم می شوند. در برخی موارد از پیوندهای سنتتیک قابل جذب و غیر قابل جذب نیز استفاده می گردد. نرخ موفقیت در مورد هر کدام از این پیوندها متغیر گزارش شده است. استفاده از پیوندهای بیولوژیک یا سنتتیک می تواند پشتیبانی بهتری را برای بافت های ضعیف شده فراهم آورد.

تعادل بین رشد مجدد بافت و حل شدن پیوند نقش مهمی را در موفقیت ترمیم سیستوسل ایفا می کند. پیوند های سنتتیک دائمی هستند و اگر به طور مناسبی قرار بگیرند موفقیت طولانی مدتی را به دنبال دارند اما ریسک بروز عفونت، بیرون زدگی به واژن و فرسایش را در پی دارند.

یکی از نگرانی های عمده ای که در ارتباط با پیوند وجود دارد احتمال ایجاد عفونت می باشد. برای کاهش احتمال ایجاد عفونت به طور پیشگیرانه از آنتی بیوتیک هایی استفاده می شود که علیه باکتری های گرم منفی و مثبت مناسب می باشد. پیوند قبل از استفاده در محلولی از آنتی بیوتیک قرار داده می شود.

ترمیم پاراواژینال می تواند به دو صورت واژینال یا شکمی ایجاد شود.

دکتر فرشته دانشمند

آدرس: اصفهان-خیابان میر- نبش کوچه ۱۹ شهید نواب
تلفن: ۳۶۶۲۴۴۲۴- ۰۳۱
آدرس کلینیک مونالیزا: اصفهان، خيابان شمس ابادي ساختمان قمرالدوله طبقه چهارم واحد ٤٠٥
تعیین نوبت با خانم شفیعی شماره ۰۹۱۳۳۶۷۷۰۱۴
درمان سیستوسل چگونه است؟

درمان سیستوسل چگونه است؟

درمان افتادگی مثانه بستگی به شدت سیستوسل و احتمال وجود علائم در زن، دارد.
در صورتی که افتادگی مثانه‌ی زن باعث ناراحتی وی نباشد، ممکن است پزشک توصیه کند که تنها از بلند کردن اجسام سنگین و فشار آوردن به خود که می‌تواند باعث بدتر شدن افتادگی مثانه شود، پرهیز کند. اگر زن علائمی داشته باشد که وی را آزار می دهد و به دنبال درمان است، ممکن است پزشک درمان‌های زیر را پیشنهاد کند:

ورزش‌های عضله لگن

ورزش‌های کگل یا کف لگن شامل تقویت عضلات کف لگنی است.
عضلات کف لگنی قوی اندام‌های لگن را بطور موثرتری در جای خود نگه می‌دارند. برای انجام ورزش‌های کگل نیازی به تجهیزات خاصی نمی‌باشد. این ورزش‌ها شامل سفت کردن و رها کردن عضلاتی است که اندام‌های لگنی را نگه می‌دارند. پزشک می‌تواند با آموزش صحیح تکنیک‌های این ورزش به بیمار کمک کند.

\پساری (شیاف واژینال )

پساری (شیاف واژینال )یک وسیله پزشکی کوچک و سیلیکونی است که در داخل واژن قرار داده می‌شود تا دیواره‌ی واژن را نگه داشته و مثانه را در جای خود نگه دارد. این وسایل در اشکال و ابعاد مختلفی هستند. پزشک با بررسی گزینه‌های مختلف راحت‌ترین شیاف را بری زن انتخاب می‌کند.

Capture1جراحی

ممکن است پزشک برای ترمیم دیواره واژن و تغییر موقعیت مثانه به محل طبیعی خود، عمل جراحی را توصیه کند. شایع‌ترین روش اصلاح افتادگی مثانه، اصلاح دیواره قدامی واژن (یا کولپورافی قدامی) است. جراح برشی را در دیواره‌ی واژن زن ایجاد می‌کند و مشکل آن را با تا کردن و دوختن بافت نگهدارنده‌ی اضافه بین واژن و مثانه، اصلاح می‌کند. این امر باعث سفت شدن لایه‌های بافتی که اندام‌ها را از هم جدا می‌کند شده و در نتیجه تکیه‌گاهی برای مثانه فراهم می‌شود. جراحی که در زمینه مجرای ادرار یا سیستم تولید مثل زنان تخصص دارد، عمل اصلاح دیواره قدامی واژن را در یک بیمارستان انجام می‌دهد. زن تحت بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی قرار می‌گیرد. ممکن است نیاز به یک شب بستری در بیمارستان باشد. دوره بهبودی نیز بین چهار تا شش هفته طول می‌کشد.

خوردن، رژیم غذایی و تغذیه

از انجائیکه یبوست سبب تشدید افتادگی مثانه و رحم می شود لذا اصلاح سبک زندگی و رژیم غذایی تا حدودی کمک کننده می باشد برای اطلاع از رژیم غذایی مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

آدرس: اصفهان-خیابان میر- نبش کوچه ۱۹ شهید نواب
تلفن: ۳۶۶۲۴۴۲۴- ۰۳۱
آدرس کلینیک مونالیزا: اصفهان، خيابان شمس ابادي ساختمان قمرالدوله طبقه چهارم واحد ٤٠٥
تعیین نوبت با خانم شفیعی شماره ۰۹۱۳۳۶۷۷۰۱۴
تشخیص سیستوسل یا افتادگی مثانه

تشخیص سیستوسل یا افتادگی مثانه

تشخیص سیستوسل مستلزم آزمایش‌های پزشکی و معاینه فیزیکی واژن است.
آزمایش‌های پزشکی در مطب پزشک، کلینیک یا بیمارستان انجام می‌شوند. پزشک سوالاتی را درباره‌ی علائم و سابقه‌ی پزشکی بیمار می‌پرسد. پزشک از یک سیستم درجه‌بندی برای تعیین شدت افتادگی مثانه زن استفاده می‌کند. سیستوسل بسته به شدت افتادگی مثانه‌ی بیمار به واژن یکی از درجات یک تا سه را به خود اختصاص می‌دهد.

  • درجه یک: خفیف، هنگامی که مثانه تنها به مقدار کمی وارد واژن می‌شود.
  • درجه دو: متوسط، هنگامی که مثانه به حدی دچار افتادگی می‌شود که به دهانه واژن می‌رسد.
  • درجه سه: پیشرفته، هنگامی که مثانه از دهانه واژن بیرون زده می‌شود.

در صورتی که زن در خالی کردن مثانه‌ی خود مشکل داشته باشد، ممکن است پزشک میزان ادرار باقیمانده در مثانه را پس از ادرار کردن اندازه بگیرد. پزشک می‌تواند ادرار باقیمانده را با سونوگرافی مثانه اندازه‌گیری کند. در سونوگرافی مثانه از یک وسیله به نام مبدل استفاده می‌شود که امواج بی‌خطر و بدون درد را به مثانه ارسال می‌کند تا یک تصویر تهیه شده و میزان ادرار باقیمانده نشان داده شود. یک متخصص آموزش دیده این روش را انجام می‌دهد و یک رادیولوژیست (پزشکی که در تصویربرداری پزشکی تخصص دارد) تصاویر را تفسیر می‌کند. برای این آزمایش نیازی به بی‌حسی نمی‌باشد.

پزشک همچنین می‌تواند از یک کاتتر (یک لوله‌ی باریک و انعطاف‌پذیر) برای اندازه‌گیری ادرار باقیمانده استفاده کند. برای این منظور پس از ادرار کردن، پزشک کاتتر را از میان مجرای ادرار بیمار وارد مثانه می‌کند تا ادرار باقیمانده را برداشته و اندازه‌گیری کند. ادرار باقیمانده به میزان ۱۰۰ میلی‌لیتر یا بیشتر نشانه‌ی این است که زن بطور کامل مثانه خود را تخلیه نمی‌کند. در این روش بیمار تحت بی‌حسی موضعی قرار می‌گیرد.

همچنین ممکن است پزشک از یک سیستویورتروگرام در حین ادرار (معاینه با اشعه ایکس از مثانه) برای تشخیص افتادگی مثانه استفاده کند. سیستویورتروگرام هنگامی که بیمار در حال ادرار کردن است انجام می‌شود. تصاویر اشعه ایکس شکل مثانه‌ی بیمار را نشان داده و به پزشک اجازه می‌دهد تا هر گونه مشکلی که ممکن است باعث انسداد جریان طبیعی ادرار شده باشد را مشاهده کند. این آزمایش توسط یک متخصص انجام می‌شود و رادیولوژیست نیز تصاویر را تفسیر می‌کند. بیمار نیازی به بی‌حسی ندارد، هر چند برای برخی زنان ممکن است از آرام‌بخش استفاده شود. ممکن است آزمایش‌های دیگری برای بررسی سایر مشکلات در بخش‌های دیگر مجرای ادرار زن تجویز شوند.
در معاینه واژینال بیمار نیز می توان میزان افتادگی مثانه و رحم بیمار را تشخیص داد و همچنین به بیمار گفته می شود سرفه کرده یا زور بزند که دیدن خروج ادرار در حین سرفه کردن یکی از علایم سیستوسل می باشد
از تستهای اختصاصی یورودینامیک نیز می توان برای تشخیص قبل از عمل استفاده کرد

آدرس: اصفهان-خیابان میر- نبش کوچه ۱۹ شهید نواب
تلفن: ۳۶۶۲۴۴۲۴- ۰۳۱
آدرس کلینیک مونالیزا: اصفهان، خيابان شمس ابادي ساختمان قمرالدوله طبقه چهارم واحد ٤٠٥
تعیین نوبت با خانم شفیعی شماره ۰۹۱۳۳۶۷۷۰۱۴
عوامل خارجی که باعث زایمان زود رس میشود؟

عوامل خارجی که باعث زایمان زود رس میشود؟

عوامل خارجی که باعث زایمان زود رس میشود؟

مطالعات نشان داده که استرس زیاد باعث تولید هورمونهایی می شود که انقباضات رحم را بیشتر کرده و منجر به زایمان زودرس می شود. افسردگی و استرس از جمله شایع ترین عوامل خارجی است که موجب بروز زایمان زودرس می شود. براساس نتایج تحقیقات، مادرانی که دوران بارداری خود را با نگرانی، افسردگی و استرس پشت سر می گذارند احتمال بروز این اختلال را در نوزادشان افزایش می دهند چرا که این حالات روحی موجب افزایش هورمون استرس در زنان باردار می شود و احتمال زایمان زودرس را در آن ها بالا می برد.


دکتر فرشته دانشمند

همه چیز در مورد زایمان طبیعی

همه چیز در مورد زایمان طبیعی

زایمان طبیعی موجب تغییر شکل و حالت اندام تناسلی می شود؟

به دنیا آوردن نوزاد بزرگترین دغدغه مادران است و برای آن راههای متفاوتی وجود دارد. اگر میخواهید نوع زایمانتان را انتخاب كنید بیایید با روشهای مختلف آشنا شویم.

بارداری آغاز یک راه زیباست که به تولد فرزند ختم می شود. همه مادرها و پدرها دوست دارند پایان این راه زیبا هم شیرین باشد. برای همین است که تقریبا هر زنی از نیمه های دوران بارداری خود ساعت های بسیاری را به زایمان و شیوه به دنیا آوردن فرزندش فکر میکند. تا چند دهه پیش راههای زایمان برای زنان یکی دو راه محدود بیشتر نبود، اما در سال های اخیر امکانات مختلفی برای تولد نوزادان به کار گرفته می شود که به مادران و پدران کمک می کند خاطره شیرین تری از زایمان به خاطر داشته باشند.

اگرچه در کشور ما هنوز تمام این امکانات موجود نیست و بین شهرهای مختلف هم تفاوت زیادی وجود دارد، اما ما همه روشهای ممکن برای زایمان در ایران را در اینجا آورده ایم. در مورد هر کدام از این روشها هم هر چیزی را که لازم است بدانید، آورده ایم تا اطلاعات کاملی در مورد هر نوع از زایمان داشته باشید. با این اطلاعات می توانید خودتان را بسنجید و بفهمید کدام روش زایمان برای شما مناسب تر است.

 

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی برای همه آشناست و در تمام دنیا به عنوان اصلی ترین روش زایمان شناخته میشود. اگرچه چند سالی است که در ایران آمار زایمانهای سزارین و طبیعی جایشان را با هم عوض کرده اند، اما به نظر میرسد با مجهز شدن بیمارستانها به امکاناتی برای راحتتر کردن زایمان طبیعی و اطلاع رسانی درست در مورد این زایمان، دوباره موجی از طرفداران آن ایجاد شده است.

در زایمان طبیعی معمولا پس از ۴۰ هفته بارداری کامل میشود و فرآیند زایمان به صورت خود به خود آغاز میشود. دردهای زایمان همان چیزی هستند که اغلب زنها به خاطر ترس از آنها تن به سزارین میدهند.

با این وجود دردهای زایمان ۲ ویژگی مهم دارند که آنها را در درجه مطلوبیت بیشتری نسبت به دردهای سزارین قرار میدهد. یکی اینکه دردها مقطعی هستند، یعنی به صورت دائم درد وجود ندارد و در نتیجه در طول زمان درد، مدتهای کوتاهی برای استراحت وجود دارد.
دوم اینکه دردهای زایمان طبیعی تا قبل از تولد فرزند هستند، در حالی که دردهای زایمان سزارین تقریبا یک روز بعد از زایمان به اوج خود میرسند؛ یعنی زمانی که زن، مادر شده است و نوزاد به او نیاز دارد.

عوارض احتمالی

عوارض خاصی وجود ندارد.

نقش اول: فقط و فقط مادر
هر چند که کادر خوب و حرفه ای میتوانند کمک بزرگی باشند، اما در نهایت نقش اول ماجرای تولد فرزند را خود مادر برعهده دارد.

وزن تقریبی بچه
معمولا بالای ۳ کیلوگرم است، چون دوره جنینی را به طور کامل طی کرده است. اگرچه در مورد جنین درشت (بیشتر از ۴ کیلوگرم) اغلب پزشکان توصیه به سزارین میکنند.

حرفهای نادرست

زایمان طبیعی موجب تغییر شکل و حالت اندام تناسلی می شود.
اینطور نیست. رحم و اندام تناسلی زن بافت خاصی دارد که این امکان را به آن میدهد که بیشترین مقدار انبساط و انقباض را داشته باشد. اگرچه ممکن است زایمانهای پی درپی (با فاصله کمتر از ۲ سال و بیشتر از ۴ زایمان) این بافت را فرسوده کند.

زایمان طبیعی موجب افتادگی رحم و مثانه می شود
درست نیست. چیزی که موجب چنین اتفاقی می شود، زایمان نیست بارداری است، آن هم بارداری های پی درپی و ضعیف بودن عضلات شکم که ممکن است به خاطر سن بالا یا ورزش نکردن ایجاد شده باشد.

زایمان طبیعی باعث ایجاد یا تشدید هموروئید می شود
این هم از عوارض بارداری است و ارتباط مستقیمی با نحوه زایمان ندارد. اغلب خانمها بعد از زایمان (چه سزارین و چه طبیعی) برای مدتی دچار این عارضه خواهند شد. اگرچه کسانی که دارای هموروئید حاد باشند، نمی توانند زایمان طبیعی کنند، چون بر اثر فشار زایمان ممکن است دچار خونریزی شوند.

فایده ها
تحقیقات بسیاری نشان میدهد نحوه زایمان ارتباط هایی با ضریب هوشی کودک در آینده و سلامتی عمومی او هم دارد و در تمام این تحقیقات هم زایمان طبیعی گزینه برتر است. مهمترین فایده زایمان طبیعی بهبودی سریع آن است. مدت زمان بهبودی نسبی در زایمان طبیعی کمتر از یک شبانه روز است، در حالی که زایمان سزارین حداقل ۴ روز برای بهبودی نسبی نیاز دارد.

این را بگذارید کنار این که زن بعد از زایمان دیگر یک زن تنها نیست، یک مادر است و نوزادی دارد که به شدت وابسته به اوست و نمی تواند از او بخواهد که شیر نخواهد، چون او درد دارد و نمی تواند بنشیند تا شیرش بدهد. ارتباط مادر و نوزاد در دقایق اول تولد تاثیر زیادی بر نوزاد دارد. مادرانی که زایمان طبیعی کرده اند میتوانند در همان اولین دقایق فرزندشان را در آغوش بگیرند و در یک ساعت اول او را شیر بدهند. این شیر که آغوز نام دارد، ماده ای بسیار مقوی و حامل تمام پادتن های بدن مادر است که در همان اولین ساعت نوزاد را ایمن میکند.

رحم در زایمان طبیعی سریع تر جمع می شود و اندام مادر با سرعت بیشتری به حالت قبل برمی گردد. علاوه بر این به دلیل بهبودی سریع امکان ورزش نیز یک هفته بعد از زایمان وجود دارد.

پرسش های مهم

برای چه کسی مناسب است؟

به شرط آنکه جزو موارد منع شده نباشید، اگر از ۷ مورد زیر بیشتر از ۳ مورد را دارید، زایمان طبیعی انتخاب مناسبی برای شماست:

-طبیعی هر چیزی را ترجیح میدهم.
-شجاعت کافی برای روبه رو شدن با سختی های زندگی ام را دارم.
-کسی را برای کمک در روزهای اول بعد از زایمان ندارم.
-نمی خواهم هزینه زیادی بکنم.
-به یک بیمارستان خوب و مجهز دسترسی دارم.
-می خواهم مادر شدن را با تمام وجود حس کنم.
-می خواهم اولین کسی باشم که فرزندم را در آغوش می کشم.

چه کسی نباید انجام بدهد؟
کسانی که دچار یکی از این موارد هستند، معمولا منع زایمان طبیعی دارند:

-موقعیت بریچ جنین در شکم (سر جنین پایین نباشد)
-کوچک بودن غیرطبیعی لگن زن یا قد کمتر از ۱۵۰ سانتی متر
-سابقه خونریزی یا سقط یا مشکلات دیگر در بارداری (به تشخیص پزشک)
-موقعیت اضطراری برای جنین (مثل نبض غیرعادی یا دفع مکونیوم)
-هموروئید حاد
-دیسک حاد
-دیابت بارداری
-فشار خون بالا
-پارگی کیسه آب پیش از هفته ۳۷
-درشتی غیرعادی جنین
-سابقه سزارین قبلی یا هر جراحی شکمی دیگر

به چه دلیل ممکن است نخواهید انجام بدهید؟
به هر کدام از این دلایل هم که باشد، نمیشود به کسی خرده گرفت. اگرچه بعضی از این دلایل قابل رفع هستند (مثل انواع ترس که با مطالعه بیش تر و شنیدن تجربیات دیگران حل میشوند) اما در نهایت انتخاب با شماست.

از درد میترسم.
-میترسم کلی درد بکشم و آخرش مجبور به سزارین بشوم.
-آستانه تحملم پایین است و زود خسته یا عصبی میشوم.
-بیمارستانی با کادری مجرب برای زایمان طبیعی در دسترسم نیست.

کجاها دارند؟
تقریبا تمام بیمارستان های دارای بخش زنان و زایمان امکان زایمان طبیعی را دارند. بعضی از بیمارستانهای خصوصی در شهرهای بزرگ به دلیل مشکلات زایمان طبیعی برای کادر درمانی (غیرقابل پیش بینی بودن، مدت طولانی و هزینه کم!) زایمان طبیعی را انجام نمیدهند. در این مورد حتما از بیمارستان سوال کنید.

انواع زایمانهای طبیعی
زایمان طبیعی در دنیا به صورت های مختلفی انجام میشود. در ایران تا همین چند سال پیش تنها روش زایمان طبیعی همان روش عادی همراه با درد کشیدن بود، اما چند سالی است که تجهیزاتی برای تسهیل زایمان طبیعی در بعضی از بیمارستان ها ایجاد شده است که عبارتند از :

با استفاده از گاز
زایمان در آب
زایمان با کمک ماما در خانه