انواع سقط

انواع سقط

سقط جنين:

به معني پايان يافتن بارداري چه به صورت خود به خودي و چه عمدي، قبل از رسيدن جنين به تكامل كافي براي ادامه زندگي است.

سقط معمولا” به عنوان پايان يافتن بارداري قبل از هفته ۲۰ بارداري و يا وزن هنگام تولد كمتر از۵۰۰ گرم تعريف مي شود.

سقط جنين شايعترين عارضه بارداري در سه ماهه اول بارداري مي باشد كه موجب استرس روحي شديد در زوج هاي مشتاق فرزند مي شود. با وجود يك بار سابقه سقط جنين، احتمال سقط جنين در بارداري بعدي به حدود ۲۰% مي رسد.

خطر سقط جنين با تعداد زايمان ها و نيز سن مادر در ارتباط مي باشد. سن زياد مادر خطر سقط جنين را افزايش مي دهد و همچنين ميزان بروز سقط با بارداري خانم ها در عرض سه ماهه اول بعد از زايمان افزايش    مي يابد.

انواع سقط:

  • سقط خود به خودي: زماني كه سقط بدون استفاده از راه هاي دارويي و يا مكانيكي و به صورت خود به خود رخ مي دهد به آن سقط خود به خودي مي گويند. در اين حالت بعداز مرگ جنين، خانم باردار دچار خونريزي      مي شود. انقباضات، رحم را تحريك كرده و در نهايت باعث دفع محصولات بارداري مي شود.

سقط خود به خودي در ۶ گروه مجزا قرار مي گيرد:

  1. تهديد به سقط: اگر شما در نيمه اول بارداري دچار ترشح خوني از واژن يا لكه بيني شديد معمولا” تهدید به سقط می باشید كه ممكن است خونريزي و لكه بيني روزها و هفته ها ادامه يابد، درد كمر و درد شكمي بسيار كمي را احساس مي كنيد.
  2. سقط اجتناب ناپذير: در اين نوع سقط، مادر دچار آبريزش شده و دهانه رحم باز مي شود. به طور شايع با عفونت ايجاد شده، منجر به خونريزي، درد، تب وا انقباضات رحمي شده كه منجر به سقط مي شود.
  3. سقط كامل يا ناقص: هنگامي كه جفت به صورت كامل يا ناقص از رحم جدا شود خونريزي رخ مي دهد و دهانه رحم كاملا”باز مي شود و دردهايي در زير شكم وجود دارد.
  4. سقط فراموش شده: جنين مرده است ولي براي مدت ها در رحم باقي مانده و علائم بارداري ناپديد مي شود.
  5. سقط مكرر: اگر سابقه ۳ يا بيش از ۳ سقط به صورت خود به خودي و پشت سر هم وجود داشته باشد به آن سقط مكرر مي گويند.
  6. سقط عفوني:سقط عفونی سقطی است که با تب ، اندومتریت و پارامتریت همراه است و یکی از خطرناک ترین بیمار هایی است که سلامت زنان را در سراسر جهان تهدید می کند . هدف : هدف از این مطالعه مشخص کردن پیامدهای سقط عفونی در مادران مبتلا بوده است

دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

کرایوتراپی

کرایوتراپی

کرایوتراپی چیست؟

سرما درمانی یا کرایوتراپی  به روشی درمانی گفته می‌شود که در آن بخشی از بدن بیمار یا کل بدن او در معرض سرما و کاهش دما قرار می‌گیرد.
هدف از کریوتراپی کاهش سوخت و ساز سلولی، افزایش بقای سلولی، کاهش التهاب، کاهش درد واسپاسم ، انقباض عروق است.
از موارد کاربرد دستگاه کرایوتراپی در کنترل و درمان بیماری سالک، بواسیر، یبوست، دردهای بعد از عمل جراحی در پرتو درمانی، از بین بردن چربی‌های اضافه بدن و از این دست می باشد.

این روش  نسبتاً ارزان، ایمن و قابل‌اعتماد است. بااین‌حال، مهم است که ضایعه پوستی به‌طور دقیق تشخیص داده‌شده باشد. از این روش در درمان ملانوم (نوعی ضایعه سرطانی) یا هر ضایعه رنگی دیگری که می‌تواند ملانوم باشد، نباید استفاده شود.

کاربرد کرایوتراپی یا سرما درمانی
۱) تغییر رنگ پوست (پیگمانتاسیون ها): مانند لک‌های ناشی از آفتاب و لنتیگو
۲) برخی ضایعات پیش بدخیمی: مانند کراتوز آکتینیک
۳) ضایعات عروقی مانند: انواع همانژیوم‌ها از جمله سارکوم کاپوزی
۴) برخی ضایعات ویروسی مثل زگیل و مولوسکوم کنتاژیوزوم
۵) کیست‌ها و ضایعات توموری خوش خیم مانند: میلیا، زائده‌های گوشتی (skin tag) و کراتوز سباسه
۶) اسکارهای هیپرتروفیک و کلوئیدها
استفاده از کرایو در درمان خال‌های ملانوسیتیک که ضایعات پیش سرطانی محسوب می شوند، ممنوع است زیرا تغییرات داخل سلولی حاصله، تمایل به بدخیمی این ضایعات را تسریع و تسهیل می نماید.
مناسب‌ترین ورزش بارداری

مناسب‌ترین ورزش بارداری

مناسب‌ترین ورزش بارداری

مناسب‌ترین ورزش برای تمام خانم‌های باردار که در این دوران مشکل مامایی ندارند، پیاده‌روی است.
البته شدت و مدت این فعالیت براساس نیاز خانم‌ها متفاوت است.
پیاده‌روی فعالیتی آسان برای تمامی کسانی است که تا به حال ورزش نکرده‌اند و همچنین جایگزین مناسبی برای افرادی است که قبلا ورزشکار بوده‌اند. قبل از شروع هر تمرین ورزشی بهتر است با چرخاندن بازوها و مچ پاها و انجام حرکات کششی در ناحیه عضلات پا، بدن خود را گرم کنید و بعد از انجام پیاده‌روی نیز برای ۵ دقیقه حرکات کششی انجام دهید.
فراموش نکنید حتما برای ورزش کردن فضايی را انتخاب کنید که حداقل آلودگی هوا را داشته باشد.

لطفا شیرجه نزنید

انجام ورزش‌های استقامتی و سنگین در دوران بارداری ممنوع است.
علاوه بر این ورزش‌های رزمی، شیرجه زدن، اسب دوانی و مانند اینها به هیچ‌عنوان توصیه نمی‌شود.دوچرخه‌سواری برای اکثر افرد مشکلی ایجاد نمی‌کند اما اگر در دوران بارداری جفت سرراهی داشته باشید، بهتر است این ورزش را انجام ندهید چون تکان خوردن شکم باعث خونریزی خواهد شد. همچنین با گذشت زمان و بالا رفتن ماه‌های بارداری به‌خصوص در ۳ ماهه سوم که حفظ تعادل کار مشکلی است، دوچرخه‌سواری توصیه نمی‌شود.

آب اسـتخر مضـر یا بی‌خطـر؟

پیشنهاد دیگر، راه رفتن در استخر خلوت با دمای معتدل است.این فعالیت باعث کاهش کمر درد و تقویت عضلات کف لگن و جدار شکم و افزایش آرامش مادر می‌شود. دمای بالای آب و استفاده از سونا و حمام آفتاب در این دوران رشد جنین را مختل می‌کند.شنا نیز ورزش مناسب و کم‌خطری است اما قبل از انجام آن مشورت با پزشک خود را فراموش نکنید.اگر تا به حال شنا نکرده‌اید باید به آرامی و به تدریج در مکانی خلوت شنا کردن را بیاموزید. بهتر است قبل از شنا برای ۵ دقیقه بدن‌تان را گرم کنید. آب به تنهایی خطری برای شما ندارد و در تحقیقات هیچ‌گونه خطر جدی در مورد کلر و باکتری و مواد شیمیایی موجود در استخر برای مادر باردار یافت نشده است. تاکید می‌شود مادری که به دلیل مشکلات مامایی نیاز به استراحت دارد نباید حتی ورزش‌های سبک مانند پیاده‌روی را انجام دهد. اما با برطرف شدن مشکل می‌تواند مجددا ورزش کردن را شروع کرده و تا قبل از زایمان ادامه دهد.

دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

 

پاسخ به سوال متداول پیرامون فیبروم های رحمی

پاسخ به سوال متداول پیرامون فیبروم های رحمی

دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی

 

فیبروم رحم چیست؟

فیبروم رحم یا تومورخوش خیم عضله ی صاف رحم ، شایع ترین تومور لگنی در نزد زنان است که تقریباً در پنجاه درصد زنان و معمولاً در سنین باروری بین ۲۵ تا ۴۰ سالگی دیده می شود.

انواع فیبروم ها

فیبروم ها بر اساس محل آن ها در رحم تقسیم بندی می شوند. شایع ترین محل وجود آن ها اینترامورال ( داخل عضله رحم )، ساب سروزال ( به صورت توده ی برجسته ای خارج رحم ) و زیر مخاطی ( داخل حفره رحم ) هستند. نوع سوم یعنی زیر مخاطی که از همه ی موارد نادرتر است با بیشترین تظاهرات بالینی از جمله منوراژی یا خونریزی شدید قاعدگی و نازایی همراه است.

شایع ترین علامت فیبروم های رحمی چیست؟

هرچند فیبروم های رحم در اندازه ی کوچک تر می توانند بدون علامت باشند و فقط هنگام انجام سونوگرافی های به صورت اتفاقی تشخیص داده می شوند، ولی حداقل در پنجاه درصد بیماران عوارضی مانند دردهای لگنی، افزایش خونریزی های قاعدگی، درد شدید زمان قاعدگی و تکرر ادرار ( به علت فشار روی مثانه) و نازایی دیده می شود.

 

البته معمولاً فیبروم علت شایعی برای نازایی نیست و فقط در ده درصد موارد آن هم فیبروم های بزرگ زیر مخاطی ممکن است باعث نازایی شوند که در این صورت درمان آن ها قبل از حاملگی ضروری است. هم چنین در اکثر موارد، فیبروم ها باعث سقط جنین نمی شوند مگر آن که تعداد آن ها زیاد یا بزرگ بوده و بیشتر فضای داخل رحم را اشغال کرده باشند که در این صورت ممکن است باعث سقط یا زایمان زودرس شوند.

درمان قطعی فیبروم های رحم چیست؟

در واقع بیشتر فیبروم های رحم در اندازه های کوچک بدون علامت هستند و در صورت کشف اتفاقی آنها در سونوگرافی با توجه به بی علامت بودن آنها، اقدام خاصی لازم نیست و بیمار فقط باید هر سه تا شش ماه یکبارجهت کنترل سایز فیبروم ها یا ایجاد علایمی مثل درد شکم و مشکلات قاعدگی نیز باید اقدام به درمان جراحی یا طبی کرد، البته در فیبروم های بزرگ علامت دار درمان قطعی، جراحی و برداشت فیبروم یا « میو مکتومی» است که در آن احتمال عود فیبروم در محل های دیگر رحم مدتی پس از جراحی نیز وجود دارد.

آیا خانمی که فیبروم رحمی دارد، می تواند حامله شود؟

بله، البته بستگی به تعداد و محل فیبروم های رحم دارد. در صورتی که تعداد فیبروم ها بسیار زیاد و سایز رحم از حد نرمال خارج شده باشد یا اندازه ی فیبروم ها بسیار بزرگ ( بالای شش الی هفت سانتی متر) باشد، بهتراست قبل از حاملگی در مشاوره ی پیش از بارداری در صورت تشخیص فیبروم، ابتدا درمان جراحی انجام شود و بعد با فاصله ی زمانی مشخص پس از جراحی اقدام به بارداری شود.

فیبروم ها درحاملگی چه عوارضی ایجاد می کنند؟

همان طور که قبلاً گفته شد، فیبروم علت شایعی برای نازایی نیست و فقط در ده درصد موارد ممکن است سبب نازایی شود، ولی اگر خانمی با وجود فیبرومی در رحم حامله شود، به علت تغییرات هورمونی در این دوران ممکن است (به خصوص در سه ماهه اول و دوم بارداری) فیبروم هایش بزرگ تر شوند.

گاه در این دوران در داخل فیبروم ها، خونریزی ایجاد می شود که همراه با درد شدید شکم به صورت حادو ناگهانی و تب بالا خواهد بود که در بسیاری از موارد این حالت با شکم حاد جراحی یا آپاندیست یا کیست پاره شده ی تخمدان اشتباه شده و اگر دقت نشود ممکن است باعث انجام جراحی غیرضروری در دوران بارداری شود که عوارض فراوانی از جمله زایمان زودرس به دنبال خواهد داشت.

در صورت بروز خونریزی در داخل فیبروم در یارداری، لازم است بیمار تا زمان کنترل خود به خودی علایم و قطع درد. در بیمارستان بستری و با مسکن و تب بر تحت نظر باشد. هر چند در اکثر موارد نیاز به جراحی نیست. فیبروم های متعدد زیر مخاطی که در داخل لایه ی داخلی رحم برجسته هستند، ممکن است سبب ایجاد سقط در سه ماهه ی اول یا دوم بارداری شوند، حتی گاهی علت سقط های مکرر جنین ( بیش از سه سقط در سابقه بیمار) همین فیبروم ها هستند که در این صورت درمان جراحی و برداشت فیبروم ها قبل از اقدام به بارداری بعدی، جهت پیشگیری از سقط ضروری است.

گاهی نیز فیبروم های زیر مخاطی ممکن است به علت کم کردن فضای داخلی رحم باعث ایجاد زایمان زودرس در بارداری شوند. هم چنین فیبروم های بزرگ که در قسمت تحتانی و نزدیکی دهانه ی رحم قرار دارند، ممکن است در ماه آخر بارداری و در هنگام زایمان طبیعی، باعث عدم پیشرفت زایمان شوند و به صورت مانع در راه خروجی جنین عمل کنند که در این صورت انجام عمل سزارین ضروری است.

اگر در هنگام عمل سزارین، هم زمان فیبروم رحم نیز وجود داشته باشد، می توان در همان زمان اقدام به برداشت فیبروم یا میو مکتومی کرد؟

خیر، به طور کلی بهتر است در هنگام عمل سزارین برداشت هم زمان فیبروم انجام نگیرد، زیرا درحاملگی بافت رحم و ضمائم بسیار پر خون است و در صورت هر نوع دستکاری جراحی احتمال خونریزی شدید از جای فیبروم وجود دارد که در صورت عدم کنترل آن ممکن است جراح مجبور به برداشت کامل رحم برای حفظ جان بیمار شود.

آیا احتمال بدخیم شدن فیبروم ها وجود دارد؟

بله، ولی احتمال بدخیم شدن آن خیلی کم و تقریباً نزدیک به صفراست. این احتمال بدخیمی در مواردی که فیبروم های کوچک پس از یائسگی به صورت ناگهانی و بدون هیچ گونه تحرک هورمونی شروع به رشد سریع و ناگهانی کنند، بیشتر است. در این مورد لازم است سریعاً عمل جراحی برداشت رحم و ضمائم یا « هیسترکتومی » برای بیمار به علت شک به بدخیمی احتمالی انجام گیرد.
در اکثریت موارد پس از یائسگی به علت عدم ترشحات هورمونی تخمدان، فیبروم های رحمی شروع به چروکیده و کوچک شدن می کنند و گاه در داخل آنها رسوب کلسیم ایجاد می شود که در این موارد هیچ گونه اقدامی لازم نیست و فقط باید کنترل سالیانه با سونوگرافی رحم انجام گیرد.

آیا درمان های غیر جراحی نیز برای فیبروم وجود دارد؟

امروزه سعی می شود که حتی الامکان از روش های طبی برای درمان استفاده شود تا ریسک جراحی به بیمارتحمیل نشود.

داروهایی به صورت تزریقی و خوراکی در دسترس هستند که می توانند قاعدگی های فرد را طبیعی کرده و میزان خونریزی و درد بیمار را کاهش دهند تا زمانی که فرد به سن یائسگی برسد و پس از آن به علت قطع ترشح هورمون های تخمدانی فیبروم ها به تدریج کوچک تر و چروکیده تر می شوند. البته تصمیم گیری در مورد این درمان ها به عهده جراح و متخصص زنان بر اساس معاینه و شرایط فیبروم است.

بهترین ورزش برای خانم باردار

بهترین ورزش برای خانم باردار

بهترین ورزش برای خانم باردار ورزشهای درون آب است.

آب به خاطر خاصیت بی وزنی که در بدن ایجاد میکند مانع فشار بر کمر و زانو میشود و مخصوصا برای خانم هایی که دچار کمر درد دوران بارداری یا دیسک هستند مفید است.

پیاده روی در آب به مراتب از پیاده روی بر روی زمین مفیدتر است‌

شنا تمام عضلات شکم و پاها و دست ها را تقویت میکند و بهترین ورزش در دوران بارداری است.مخصوصا در مادران باردار همراه با دردهای عضلانی و مفصلی پیاده روی و ورزش درآب از همه ورزش ها مفید تر است.
و نکته اخر اینکه مادران از بهداشتی بودن استخری که انتخاب میکنند حتما مطمئن شوند.

تاثیر الکل بر شیر مادر

تاثیر الکل بر شیر مادر

تاثیر الکل بر شیر مادر

مصرف الکل در رفلکس جهش شیر و خروج شیر که لازمه شیردهی موفق است هم تاثیر می گذارد و اکثراٌ در مادرانی که الکل مصرف میکنند این مسئله دچار اختلال است همچنین الکل ترشح شده در شیر مادر باعث ضعف،خواب آلودگی،دل درد ها و عصبی شدن نوزاد شود.

علت کمر درد در دوران بارداری

علت کمر درد در دوران بارداری

علت کمردرد دراوایل بارداری

 

یکی از سوالاتی که بیشتر خانم های باردار ازدکتر دانشمند می پرسند این است که آیا کمردرد در اوایل بارداری طبیعی است ؟

بهتر است بدانید معمولاً خانم های باردار به دلیل تغییرات هورمونی باعث می شود این هورمون ها تاثیر بر عضله ها بگذارد و آن ها را شل کند به همین دلیل مفاصل در ستون فقرات شل می شود و فرد کمر درد را احساس می کند نکته ی مهم این است که لازم است این کمر درد وجود داشته باشد زیرا باید استخوان در بدن خشک نباشد و قابلیت انعطاف داشته باشد .اما مقدار کمر درد در افراد متفاوت است در برخی به علت ستون فقرات و گودی کمری که از قبل داشته اند بیشتر خواهد بود .

روشهای تشخیص و درمان میوم رحم

روشهای تشخیص و درمان میوم رحم

روشهای تشخیصی میوم رحم:

میوم ها اغلب در حالی که بدون علامت اند به صورت تصادفی هنگام معاینه پزشک شناسایی می شوند. برای تعیین اندازه ان معمولا سونوگرافی درخواست می شود.سونوگرافی واژینال برای ارزیابی میوم های کوچکتر مناسب می باشد ممکن است از روش هیستروسالپنژوگرافی در بیماران مبتلا به نازایی برای بررسی باز بودن لوله های رحم و سالم بودن حفره رحم استفاده می شود.

MRI لگن روش تشخیصی دقیق تر از سونوگرافی از نظر تعیین محل و سایز تومور میباشد.ازمایش CBC جهت بررسی وضعیت بیماراز نظر خونریزی در خواست میشود.

درمان میوم رحم چیست:

روش درمانی منحصر به فرد به عنوان بهترین روش درمانی وجودندارد.در واقع روشهای درمانی متنوعی مطرح است که بسته به شرایط هر فرد متفاوت خواهد بود.

درمان انتظاری:

بسیاری از زنانی که رحم میوماتو دارند هیچ نوع علامت وشکایتی عنوان نمی کنند.در این صورت درمان انتظاری بهترین انتخاب است.زیرا فیبرومها خوش خیم هستند و معمولا رشد اهسته ای دارند و یا اصلا رشد نمی کنند و پس ازشروع دوران یایسگی هم که سطح هورمونها پایین می اید به تدریج کوچکتر می شوند.

درمانهای دارویی:
پزشک با کمک داروها میتواند سیکل عادت ماهیانه را نظم دهد وعلایمی نظیر خونریزی شدید عادت ماهیانه و فشار لگن را بهبود ببخشد.دارو میوم را ازبین نمی برد اما بعضی از داروها میوم را کوچکتر می کنند از قبیل:  GNRHاگونیستها.این گروه داروها که در ایران به نام” دکاپتیل و دیفرلین” در دسترس اند با کاهش سطح استروژنو پروژسترون وضعیت یایسگی موقت را ایجاد می کنند.پس از قطع عادت ماهیانه فیبرومها کوچک شده و کم خونی بهبود می یابد.

این داروها را ممکن است پزشک قبل از جراحی برای کوچک کردن سایز میوم تجویز کند.عارضه شایع ان گر گرفتگی است.در صورت مصرف طولانی مدت(بیش از یکسال) استیوپروز یا پوکی استخوان بروز خواهد کرد.داروهای دیگر نظیر ocp (قرصهای ضد بارداری)جهت کنترل و نظم عادت ماهیانه موثرند.داروهایی نظیر مفنامیک اسید که هورمونی نیستند درکاهش درد و خونریزی می نوانند موثر باشند.

مراحل زایمان طبیعی

مراحل زایمان طبیعی

مراحل و شرایط زایمان طبیعی

بارداری از نقطه آغاز (آبستنی) تا پایان (وضع حمل) مسیری است که تصمیم‌ها و انتخاب‌های شخصی مهمی باید طی آن اتخاذ شود. هنگامی که زمان به دنیا آمدن نوزاد فرا می‌رسد، اگر تمایل به وضع حمل در بیمارستان نداشته باشید یا بخواهید بدون مصرف دارو یا با دریافت حداقل دارو زایمان کنید، راه‌ حل مناسب زایمان طبیعی خواهد بود. اما زایمان طبیعی دقیقاً چیست و شرایط متقاضی مناسب آن کدام است. در ادامه با ما همراه باشید تا از مزایا و عوارض زایمان طبیعی آگاه شوید و تصمیمی آگاهانه درباره زایمان اتخاذ نمایید.

زایمان طبیعی چیست؟

در زایمان طبیعی یا واژینال مداخله‌ای صورت نمی‌گیرد یا میزان آن حداقل است. انتخاب‌های مرتبط با زایمان طبیعی موارد متعددی از انتخاب پزشک تا نوع مسکن مصرفی را دربر می‌گیرد.

متداول‌ترین روش‌های زایمان طبیعی
  • زایمان به جای بیمارستان در زایشگاه یا خانه انجام می‌شود، البته می‌توانید در بیمارستان نیز زایمان بدون دارو انجام دهید.
  • ماما یا متخصص زنان و زایمان با همکاری مامای همراه روش مناسب را برای حداقل مداخله تعیین می‌کند.
  • می‌توان به جای دراز کشیدن روی تخت در وضعیت‌های دیگری مانند چهار دست و پا، چمباتمه، زانو زده یا تکیه دادن به چیزی (صندلی یا همسر) قرار گرفت.
  • در صورت تمایل می‌توانید در وان آب گرم وضع حمل کنید.
  • از دیگر روش‌های زایمان بدون دارو می‌توان به آب درمانی، هیپنوتیزم، ماساژ، تکنیک‌های آرام‌سازی (ریلکسیشن)، مدیتیشن و تکنیک‌های ذهن آگاهی، تمرین‌های تنفسی و فشار درمانی اشاره کرد.
  • قرار دادن نوزاد بلافاصله پس از تولد روی شکم مادر برای ایجاد تماس پوستی مستقیم و شیردهی
  • سرم، القاء زایمان، اپیزیوتومی یا برش در ناحیه پرینه (که خوشبختانه در تمام موارد نادر است)، تحت نظر داشتن مداوم جنین، استفاده از ابزاری مانند فورسپس، خروج مکشی و سزارین ضرورتی ندارد؛ مگر آن که یکی از این مداخله‌ها به عنوان آخرین راه‌حل اجتناب ناپذیر گردد.