شیوه‌ی آمادگی برای لقاح مصنوعی چیست؟

شیوه‌ی آمادگی برای لقاح مصنوعی چیست؟

وقتی قصد انتخاب کلینیک درمان ناباروری دارید، باید به نکاتی دقت کنید. به‌یاد داشته باشید موفقیت هر کلینیک و مرکز درمانی به عوامل متعددی وابسته است؛ مثلا سن بیماران و مشکلی که داشته‌اند. جمعیت یا تعداد بیماران تحت درمان و رویکردهای درمانی نیز بسیار مهم است. قبل از درمان از هزینه‌های درمان در هر مرحله نیز اطلاعات کسب کنید.

قبل از شروع درمانی که در آن از تخمک و اسپرم زوج‌ها استفاده می‌شود، هریک باید مورد آزمایش‌ها و معاینه‌های گوناگونی قرار بگیرند:

۱. آزمایش ذخیره‌ی تخمدان

برای بررسی کیفیت و کمیت تخمک‌ها، پزشک احتمالا تمرکز هورمون محرکه‌ی فولیکولی (FSH) ، استرادیول (استروژن) و هورمون آنتی‌مولرین در خون را در اولین روزهای عادت ماهیانه بررسی می‌کند. نتایج آزمایش‌ها همراه با سونوگرافی از تخمدان‌ها بررسی می‌شود تا میزان جواب‌گویی درمان برای فرد مشخص بشود.

۲. تحلیل اسپرم‌ها

اگر این آزمایش در بخش معاینات اولیه‌ی درمان صورت نگیرد، پس از گذشت مدت کوتاهی از چرخه‌ی درمان، حتما باید تحلیل و بررسی اسپرم‌ها صورت بگیرد.

۳. بررسی بیماری‌های عفونی

هریک از زوج‌ها باید از جهت ابتلا به بیماری‌های عفونی مانند ایدز بررسی شوند و آزمایش بدهند.

۴. عمل انتقال رویان

پزشک برای تعیین عمق رحم، در ابتدای کار، رویان را به رحم انتقال می‌دهد. در این روش احتمال زیادی برای موفقیت انتقال رویان به رحم وجود دارد.

۵. آزمایش تعیین عمق رحم

پزشک باید قبل از شروع IVF، عمق رحم را مشخص کند. ممکن است نیاز به سونوهیستروگرافی پیش آيد. در این روش، مایعی از طریق دهانه‌ی رحم به رحم وارد می‌شود و به‌کمک سونوگرافی به دید و تصویری از رحم می‌رسند. در این روش تلسکوپی باریک، نورانی و منعطف در واژن و دهانه‌ی رحم به‌سمت رحم قرار داده می‌شود.

سؤالات رایج

 

۱. چند رویان به رحم منتقل خواهد شد؟

تعداد رویان‌ها بستگی به سن فرد و تعداد تخمک‌های بازیابی‌شده دارد. از آنجایی که نرخ و احتمال موفقیت این درمان در زنان مسن‌تر کم‌تر است، معمولا تعداد بیش‌تری رویان در رحم قرار داده می‌شود، البته به‌جز زنانی که از تخمک اهدایی استفاده می‌کنند. بیش‌تر پزشکان برای جلوگیری از رشد و بارورشدن چند رویان اقداماتی را مدنظر قرار می‌دهند و در برخی کشورها نیز از نظر قانونی از لحاظ تعداد رویان‌ها محدودیت وجود دارد. قبل از شروع فرایند درمان باید با پزشک معالج خود درباره‌ی تعداد رویان‌ها توافق کنید.

۲. با رویان‌های اضافه چه‌کار می‌کنند؟

رویان‌های اضافه را می‌توان منجمد و ذخیره کرد و در سال‌های بعدی از آنها استفاده کرد. تمام رویان‌ها در فرایند انجماد سالم قادر به بقا نیستند؛ اما بیش‌تر آنها در این شرایط باقی می‌مانند. روش انجماد یا سرماداری روشی است که می‌تواند چرخه‌های لقاح مصنوعی آینده را ارزان‌تر و ساده‌تر کند. درهرحال، طول عمر رویان‌های منجمدشده کمی کم‌تر از رویان‌های تازه است. تصمیم با زوج است: می‌توانند رویان‌های اضافی را به زوج نابارور دیگری تقدیم کنند یا آن را در اختیار مراکز تحقیقی قرار دهند و شاید کلا دیگر علاقه‌‌ای به نگهداری آنها نداشته باشند.

۳. بارداری چندگانه را چطور باید مدیریت کرد؟

اگر بیش از یک رویان به رحم منتقل شود، احتمال بارداری چندگانه وجود خواهد داشت که البته خطراتی را متوجه مادر و جنین‌ها می‌کند. در بعضی مواقع نیز از تعداد رویان‌ها کاسته می‌شود تا مادر بتواند با خطر کم‌تری باردار شود و زایمان کند. البته گرفتن چنین تصمیمی ابعاد پیچیده‌ی اخلاقی، احساسی و روان‌شناسی دارد.

۴. تصمیم‌گیری درباره‌ی عواقب گرفتن تخمک و اسپرم اهدایی یا حاملگی حامل چگونه است؟

صحبت با مشاوری متخصص در این زمینه می‌تواند ابعاد مختلف مسئله ازجمله حقوق اهداکننده‌ی اسپرم و تخمک را برای‌تان مشخص کند، ضمن اینکه به کمک کارشناسی قانونی مانند وکیل برای پیشبرد امور قانونی کار و والدین رسمی و قانونی‌شدن فرزند نیز نیاز است.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی