چه چیز می‌تواند بر باروری شما تاثیر بگذارد؟

چه چیز می‌تواند بر باروری شما تاثیر بگذارد؟

هنگامی که یک زن در تلاش برای بارداری است و نمی‌تواند پس از گذشت ۶ ماه تا یک سال باردار شود، ممکن است اولین تصور وی مقصر جلوه دادن سقط جنین باشد. با این حال، مهم است بداند که عوامل متعددی وجود دارند که بر باروری تاثیر می‌گذارند و می‌توانند منجر به مشکل در بارداری شوند. نمونه‌هایی از این عوامل عبارتند از:

سن

سن یکی از بزرگترین عوامل موثر در باروری است. پس از سن ۳۰ سالگی و به ویژه پس از ۳۵ سالگی کیفیت و تعداد تخمک‌های زن می‌توانند کاهش یابند. در نتیجه، یک زن ممکن است به طور قابل توجهی بارداری دشوارتری داشته باشد. پزشک می‌تواند برای ارزیابی اندوخته‌ تخمدانی زن یا میزان تخمک‌های سالم که ممکن است برای زن باقی مانده باشند، آزمایش خون انجام دهد. نمونه‌هایی از این آزمایش‎ها شامل سطح هورمون محرک فولیکول (FSH) و سطوح استرادیول هستند. پزشکان معمولا برای تعیین اینکه آیا زن در هنگام تلاش برای باردار شدن در سن بالاتر نشانه‌هایی از ذخیره‌ی تخمدانی سالم دارد یا نه، این نوع آزمایش‌ها و همچنین تصویربرداری با سونوگرافی را توصیه می‌کنند. مردان نیز تحت تاثیر این موضوع قرار می‌گیرند، زیرا میزان و کیفیت اسپرم آنها با گذشت زمان می‌تواند کاهش یابد. با این حال، میزان این کاهش معمولا کمتر از کاهش تخمک در زنان است. اگر یک زن در سن ۱۷ سالگی سقط جنین کرده باشد و در سن ۳۶ سالگی قصد باردار شدن داشته باشد احتمالا باروری او بیشتر به سن او مرتبط است تا سقط قبلی.

سابقه‌ پزشکی

تعدادی عارضه‌ی پزشکی وجود دارد که می‌تواند بر سلامت رحم زن و تعادل هورمون که می‌توانند بارداری را تحت تاثیر قرار دهند، تاثیر بگذارد. برای مثال، سابقه‌ی بیماری سندرم تخمدان پلی کیستیک یا آندومتریوز ممکن است توانایی زن برای باردار شدن را تحت تاثیر قرار دهند. در صورتی که زن سابقه‌ی بیماری‌های آمیزشی یا عفونت‌های منتقله آمیزشی دارد، این امر می‌تواند منجر به یک بیماری شناخته شده با عنوان اختلال التهابی لگن شود که احتمال باردار شدن زن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. او همچنین ممکن است اختلال مربوط به تخمک‌گذاری ناشی از وزن یا سابقه خانوادگی که ناشناخته است، داشته باشد. اگر یک زن در حال حاضر پریودهای منظم ندارد، او ممکن است تخمک‌گذاری نکند (رها کردن تخمک برای لقاح). ناتوانی تخمدان در رهاکردن به موقع تخم یا تخمک بدان معنی است که زن نمی‌تواند باردار شود. بعضی از زنان ممکن است تخمک گذاری کنند، اما ممکن است به آنچه که با عنوان فاکتور لوله‌ای شناخته می‌شود، که در آن لوله‌های فالوپ باز نیستند، مبتلا باشند. در این مورد، زن نمی‌تواند باردار شود. فاکتور لوله‌ای، علت موثر تقریبا یک سوم مشکلات باروری است که بر توانایی یک زن برای باردار شدن تاثیر می‌گذارد.

سلامت اسپرم

هم مردان و هم زنان می‌توانند مشکلات باروری داشته باشند. ممکن است که مرد اسپرم با کیفیت و کمیت پایینی داشته باشد. یک مرد همچنین ممکن است مبتلا به عدم تعادل هورمون تستوسترون، که می‌تواند بر باروری او تاثیر بگذارد، باشد. خوشبختانه، یک آزمایش برای تعیین اینکه آیا باروری مرد ممکن است بر توانایی زن و شوهر برای باردار شدن تاثیر بگذارد یا نه، در دسترس است. همچنین ممکن است که پزشک قادر به تعیین علت ناباروری زن نباشد. این با عنوان باروری با علت نامشخص شناخته شده است و در حدود ۱۰ درصد از همه زوج‌ها رخ می‌دهد. با این حال هنوز هم گزینه‌هایی برای حاملگی وجود دارد. زوج‌هایی که به دلیل نگرانی‌ها و مشکلات مربوط به باروری ممکن است نتوانند باردار شوند، می‌توانند یک کودک را به فزرزندی قبول کنند. خبر خوب این است که داشتن سابقه باردار شدن موفق، شانس زن را برای بارداری در آینده افزایش می‌دهد. در صورتی که زن و شوهر به مدت یک سال رابطه‌ی جنسی محافظت نشده داشته باشند و باردار نشده باشند، می‌توانند برای گفتگو در مورد عواملی که می‌توانند باروری آنها را تحت تاثیر قرار دهند به پزشک مراجعه کنند. پزشک می‌تواند آزمایشی را توصیه کند که روند آشنایی با علت ناتوانی زن و شوهر برای باردار شدن را شروع خواهد کرد.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

بیهوشی در جراحی های غیر زایمانی در دوران بارداری

بیهوشی در جراحی های غیر زایمانی در دوران بارداری

یکی از نگرانیهای بانوان باردار ایجاد شرایطی است که آنها را نیازمند بیهوشی و انجام عمل جراحی کند. تقریبا ۱ تا ۲ درصد زنان باردار تحت جراحی‎های غیر مرتبط با بارداری قرار می گیرند که مهمترین جراحی‎ها شامل بستن دهانه رحم – خارج کردن کیست تخمدان – برداشتن آپاندیس – نمونه برداری سینه و جراحی در اثر تصادف است. البته جراحی جنین داخل رحم نیز از سال ۱۹۸۱ شروع و قابل انجام میباشد.

هدف از اداره بیهوشی در مادران بارداری که تحت جراحی غیر زایمانی قرار می‎گیرند:

۱٫ حفظ سلامتی مادر
۲٫ مراقبت ایمن از جنین
۳٫ جلوگیری از زایمان زودرس در اثر انجام جراحی یا داروهای تجویز شده در طول عمل یا داروهایی که  بعنوان بخشی از مراقبت بعد بیهوشی است.

با توجه به تغییرات فیزیولوژیک بیمار باردار باید بخاطر داشته باشیم ،که اثرات این تغییرات تنها محدود به داروهای بیهوشی عمومی نبوده و اثر داروهای بی‎حسی موضعی نیز در طول بارداری بین ۲۰ تا ۳۰ درصد افزایش می یابد.

عوارض گروهی از داروها نظیر بنزودیازپینها (دیازپام) و N2O در ایجاد اختلال در ساخت ارگانهای جنین تایید شده و بهمین دلیل استفاده از آنها بخصوص در سه ماهه اول بارداری ممنوع است.
با توجه به اینکه بیهوشی و جراحی می‎توانند باعث زایمان زودرس در دوره های حین و پس از عمل بشوند جراحی غیراورژانس باید تا پایان بارداری و بازگشت به وضعیت فیزیولوژیک پیش از بارداری (تقریبا ۲ تا ۶ هفته پس از زایمان) به تعویق بیفتد و جراحی‎هایی که نمی‎توان آنها را تا پس از زایمان به تاخیر انداخت در بهترین وضعیت در سه ماهه میانی انجام شود.

بالاترین میزان وقوع زایمان زودرس مربوط به جراحیهای شکمی و لگن است.

با توجه به اینکه میزان قرارگیری جنین در معرض دارو در بی‎حسی ناحیه ای کمتر است معمولا این روش مد نظر قرار می‎گیرد و چنانچه بیهوشی عمومی مورد نیاز باشد در صورت حفظ اکسیژن رسانی طبیعی و فشار خون منعی وجود ندارد.
نکته مهم در بانوان باردار نیازمند جراحی انجام مشاوره با متخصص زنان و زایمان از نظر بررسی وضعیت مادر و جنین است.
در انتها لازم است بدانید که انجام بیهوشی در مادران باردار از بخشهای مهم آموزش پزشکان متخصص بیهوشی بوده و از اهمیت خاصی برخوردار است.

بیهوشی در جراحی های غیر زایمانی در دوران بارداری

در اين موارد بيشتر سعي متخصص بيھوشي بر اين است كه حداقل داروھا كه بر رشد جنين مؤثر است را به كار ببرد. دوره بحراني از نظر تشكيل اعضاء كودك بين روزھاي ۱۵- ۵۶ حاملگي است و لذا توجه بيشتري را در اين دوران به كار مي برند.

عوارض بیهوشی:

تاكنون ھنوز عوارض شديدي از داروھاي بيھوشي بر جنين گزارش نگرديده ولي رعايت نكات زير ضروري به نظر مي رسد

-۱ مطلع كردن جراح و متخصص بيھوشي از باردار بودن خود.
-۲ حتي الامكان از گرفتن عكسھاي راديولوژي بايد پرھيز كرد.
-۳ حتي الامكان از جراحي ھاي غير ضروري در دوران بارداري پرھيز گردد.
-۴ روش بي حسي ھاي ناحي هاي در اين موارد بر روشھاي بيھوشي عمومي ترجيح داده ميشود.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

چگونگی تشخیص و درمان چسبندگی جفت.

چگونگی تشخیص و درمان چسبندگی جفت.

خطر ابتلا به چسبندگی جفت اکرتا در نوزاد چیست؟

– زایمان زودرس و عوارض بعد از آن نگرانی اصلی نوزاد است. خونریزی در سه ماهه سوم ممکن است یک نشانه هشدار دهنده وجود چسبندگی جفت اکرتا باشد، و هنگامی که جفت اکرتا اتفاق می افتد، معمولا باعث زایمان زودرس می شود.

– پزشک وضعیت شما را مورد بررسی قرار می دهد و از دارو، استراحت و هر چیز دیگری که برای کمک به ادامه حاملگی در طول مدت کامل استفاده می شود، استفاده می کند.

سایر مشکلات چسبندگی جفت:

در بعضی موارد جفت به درستی کار نمی کند. ممکن است بیش از حد نازک، ضخیم و یا لبه اضافی داشته باشد. بند ناف ممکن است به درستی وصل نشده باشد. مشکلات مربوط به عفونت، لخته شدن خون و انفارکتوس (ناحیه بافت مرده مانند زخم) می تواند در دوران بارداری اتفاق بیفتد و به جفت آسیب وارد کند. مشکلات جفتی مانند این می تواند منجر به خطرات بهداشتی برای شما و کودک شود. برخی از این خطرات عبارتند از:

  •  ممکن است سقط جنین داشته باشید.
  •  کودک شما به شکلی که باید در حین بارداری رشد کند، رشد نمی کند.
  •  ممکن است هنگام تولد خونریزی داشته باشید.
  •  ممکن است زایمان زودرس داشته باشید. این زایمان خیلی زود قبل از هفته ۳۷ بارداری اتفاق می افتد.
  •  نوزاد شما ممکن است نقایص زایمان داشته باشد.

پزشک شما جفت را پس از زایمان بررسی می کند. گاهی جفت برای آزمایش به آزمایشگاه فرستاده می شود، به خصوص اگر جنین دارای مشکلات بهداشتی خاص مانند رشد ضعیف باشد.

چگونگی تشخیص مشکلات جفتی:

اگر فاکتورهای خطر برای چسبندگی جفت اکرتا در دوران بارداری – مانند حالتی که جفت به طور جزئی یا کامل دهانه رحم را پوشانده است یا جراحی قبلی رحم انجام شده باشد – داشته باشید، پزشک به دقت تخمک گذاری (بخوانید:علایم تخمک گذاری از روی دهانه رحم) جفت نوزاد را بررسی می کند. تکنیک هایی برای تشخیص چسبندگی جفت اکرتا ممکن است شامل موارد زیر باشد:

۱- تست های تصویربرداری:

  • از طريق سونوگرافی يا تصويربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، پزشک می تواند نحوه قرار دادن جفت در ديواره رحم را ارزيابی کند.

۲- آزمایش خون:

  • پزشک ممکن است یک نمونه از خون برای اندازه گیری مقدار آلفا فتو پروتئین – پروتئینی (اندازه گیریAFP بعد از هفته پانزدهم بارداری) که توسط کودک تولید می شود و می تواند در خون مادر شناسایی شود، آزمایش کند. چنین افزایشی به چسبندگی جفت اکرتا مربوط می باشد.

چگونه می توان خطر ابتلا به بیماری جفتی را کاهش داد؟

– یکی از راه های کاهش احتمال ابتلا به این نوع بیماری های جسمی در حاملگی های آینده، زایمان طبیعی به جای سزارین است. تنها درصورت مشکلات بهداشتی در مادر یا جنین از سزارین استفاده کنید. برای برخی از مادران و نوزادان، مشکلات بهداشتی باعث می شود سزارین نسبت به زایمان طبیعی بهتر باشد. اما اگر بارداری سالم باشد، بهتر است تا زمان شروع درد صبر کنید. به دلایل غیر پزشکی تقاضای سزارین ندهید.

– حتی اگر قبلا سزارین داشته اید، ممکن است بتوانید نوزاد بعدی خود را با زایمان واژینال به دنیا بیاورید. این حالت زایمان واژینال پس از سزارین (VBAC) نامیده می شود. ممکن است بسته به نوع برش در سزارین، قادر به داشتن VBAC باشید.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

خونریزی بعد از زایمان و پاسخ به سؤالات متداول درمورد آن

خونریزی بعد از زایمان و پاسخ به سؤالات متداول درمورد آن

بدن در طول دوران بارداری تغییراتی می‌کند. این تغییرات لزوما بلافاصله بعد از زایمان رفع نمی‌شوند. بدن برای بهبود و بازگشت به حالت طبیعی نیاز به زمان دارد. این یعنی شاید بعد از روزها یا حتی هفته‌های بعد از زایمان هم دچار علائم و تغییرات بارداری باشید. یکی از علائم بارداری که ممکن است تا مدتی بعد از به دنیا آوردن نوزاد هم شما را رها نکند، خونریزی بعد از زایمان است. خونریزی واژنی بعد از زایمان تاحدی طبیعی است. در ادامه به این موضوع می‌پردازیم.

علت خونریزی بعد از زایمان چیست؟

خونی که بعد از تولد نوزاد ترشح می‌شود، بچگی نام دارد. این خون مشابه خون عادت ماهیانه است و معمولا چهار تا شِش هفته بعد از زایمان ترشح می‌شود. ترشحات یا خونریزی بعد از زایمان حاوی مواد زیر است:

  • خون؛
  • قطعاتی از پوشش داخلی رحم؛
  • مخاط؛
  • سلول‌های سفید خونی.

مانند عادت ماهیانه، ترشحات و خونریزی بعد از زایمان هم با کَنده شدن بافت‌های کهنه دیواره رحم و ترمیم آن همراهند. در ابتدا، زچگی معمولا شامل خون است اما در روزها و هفته‌های بعدی بیشتر شاهد دفع مخاط خواهید بود.

خونریزی بعد از زایمان طبیعی چگونه است؟

یک تا سه روز بعد از زایمان، شاهد دفع خونی به رنگ قرمز روشن یا تیره خواهید بود. بوی این ترشحات تقریبا شبیه بوی ترشحات خونی در دروان عادت ماهیانه است. احتمالا تعدادی لخته خون هم در ترشحات‌تان وجود خواهد داشت. اندازه این لخته‌ها از یک حبه انگور تا یک عدد آلو متغیر است.

بین روزهای چهارم تا هفتم بعد از زایمان، ترشحات و خونریزی از حالت قرمز به صورتی یا قهوه‌ای تغییر رنگ می‌دهند و لخته‌ها هم کوچک‌ می‌شوند یا کاملا از بین می‌روند و شاهد دفع آنها نخواهید بود. در پایان هفته نخست بعد از زایمان هم رنگ ترشحات به سفید یا زرد تغییر پیدا می‌کند. سه تا شِش هفته بعد از زایمان هم این ترشحات به کلی متوقف خواهند شد.

خونریزی بعد از سزارین چگونه است؟

اگر به روش سزارین زایمان کنید، خونریزی کمتری نسبت به زایمان طبیعی خواهید داشت. با این حال، احتمال دارد که چند هفته بعد از زایمان، خونریزی داشته باشید. رنگ خون در این جا هم از قرمز به قهوه‌ای و به زرد یا بی‌رنگ تغییر خواهد کرد.

بعد از مشاهده خونریزی چه باید کرد؟

خونریزی بعد از زایمان در ابتدا شدید است. به‌طوری‌که باید از پَد بیمارستانی استفاده کنید. پد بیمارستان پارچه‌هایی هستند که باید هنگام دراز کشیدن برای جذب خون و ترشحات، زیر مادر قرار بگیرد. احتمالا بعد از مرخص شدن از بیمارستان هم نیاز به بردن چند پَد به منزل دارید. با کُند شدن شدت خونریزی بعد از زایمان می‌توانید از پَدهای بهداشتی معمولی (نوار بهداشتی) استفاده کنید.

برای جلوگیری از بروز عفونت‌، بهتر است پدهای بهداشتی را مرتب عوض کنید. هرگز از تامپون‌ها بدون مشورت با پزشک استفاده نکنید. اگر خونریزی سبک باشد و فقط ترشحات بدون خون دارید، به جای نوار بهداشتی از پدهای بهداشتی روزانه استفاده کنید.

چرا گاهی خونریزی بعد از زایمان افزایش پیدا می‌کند؟

بعد از گذشت چند هفته، خونریزی بعد از زایمان معمولا کاهش پیدا می‌کند، اما بنا به دلایلی به شرح زیر، امکان افزایش خونریزی هم وجود دارد:

  • صبح‌ها از رختخواب بیرون آمدن؛
  • شیر دادن به نوزاد (بدن هنگام شیر دادن به نوزاد، هورمون اکسی‌توسین ترشح می‌کند که انقباضات رحم را افزایش می‌دهد و به بهبود بدن کمک می‌کند)؛
  • ورزش کردن؛
  • فشار آوردن به بدن هنگام ادرار یا مدفوع.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟

اگر خونریزی به حدی است که تمام پد بیمارستانی را درکمتر از یک ساعت می‌پوشاند یا بعد از چند روز متوقف نمی‌شود باید با پزشک تماس بگیرید. ضمنا نکات زیر را هم در صورت وجود با دکتر مطرح کنید:

  • علائم عفونت مانند وجود ترشحات بدبو؛
  • تب بالای ۳۸ سانتی‌گراد یا لرز؛
  • وجود خونی که در هفته دوم همچنان قرمز روشن و سنگین است؛
  • وجود دردی ملایم در یک سمت یا طرفین شکم؛
  • سرگیجه و حالت ضعف؛
  • تپش و ضربان قلب غیرعادی.

اگر لخته‌های خونی بزرگ یا زیاد دارید هم باید با پزشک تماس بگیرید؛ چون چنین ترشحاتی به معنای ناتوانی رحم‌تان در بازگشت به اندازه پیشین خود است.

زایمان کردن، تجربه بسیار بزرگ و همراه با وقوع تغییراتی در بدن و زندگی است. برای اینکه روال زندگی و بدن‌تان بعد از این تجربه به حالت طبیعی بازگردد، به کمی زمان نیاز دارید. پس باید به خودتان کمی زمان بدهید و اگر دیدید که بدن و روحیه‌تان به حالت عادی بازنمی‌گردد، با مشاوران و پزشکان صحبت کنید.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

۱۱ نکته برای مراقبت از مادر و جنین‌های دو یا چندقلو

۱۱ نکته برای مراقبت از مادر و جنین‌های دو یا چندقلو

انتظار برای تولد نوزاد، انتظار شیرینی است؛ مخصوصا اگر منتظر دو نوزاد کوچک و دوست‌داشتنی باشید. بارداری دوقلو هم‌زمان دو فرزند را نصیب‌تان می‌کند، ولی از سوی دیگر خطرات آن نیز بیشتر از بارداری یک نوزاد است. اگر منتظر تولد نوزادان دوقلوی خود هستید و نمی‌دانید که باید انتظار چه چیزهایی را داشته باشید، نگران نباشید، چون شما تنها نیستید. بسیاری از زنانی که دوقلو باردار هستند، درمورد بارداری دوقلو اطلاعات زیادی ندارند و از تفاوت‌های آن با بارداری تک‌قلو آگاه نیستند. در این مقاله ۱۱ نکتهٔ مهم درمورد بارداری دوقلو از زمان لقاح تا زایمان را (که احتمالا نمی‌دانستید) بیان می‌کنیم و شما را با ویژگی‌ها و شرایط خاص و متفاوت آن آشنا می‌کنیم.

بر اساس بررسی‌های مایو کلینیک (یکی از معتبرترین مراکز و دانشگاه‌های علوم پزشکی جهان که در ایالات متحده آمریکا و در شهر روچستر ایالت مینه‌سوتا قرار دارد) در ایالات متحده حدود ۳ مورد از هر ۱۰۰ مورد بارداری، بارداری دوقلو یا سه‌قلو است و بر اساس گزارش‌های فراوان، موارد بارداری دوقلو روبه‌افزایش است. پس بهتر است که آمادگی داشته باشید و از ویژگی‌ها و خطرات احتمالی آن آگاه باشید.

۱. احتمال بارداری دوقلو در دههٔ ۳۰ و ۴۰ زندگی بیشتر است

دکتر عبدالله الخان (Abdulla Al-Khan)، مدیر و رئیس بخش پزشکی و جراحی مادر و جنین در مرکز پزشکی دانشگاه هکنساک (Hackensack) ایالت نیوجرسی امریکا می‌گوید، همهٔ ما این را شنیده‌ایم که با بالا رفتن سن، باردار شدن نیز مشکل‌تر می‌شود، ولی بالا رفتن سن موجب افزایش احتمال بارداری دوقلو نیز می‌شود. او می‌گوید: «وقتی ۲۵ ساله هستید یا وارد دههٔ ۳۰ یا ۴۰ زندگی خود شده‌اید، چرخهٔ تخمک‌گذاری دیگر منظم نیست. اگر چرخهٔ تخمک‌گذاری شما منظم نباشد و تخمک‌گذاری کنید، ممکن است که هم‌زمان دو تخمک آزاد کنید.» و این یعنی بارداری دوقلو بدون استفاده از فناوری‌های کمکی باروری!

۲. در بارداری دوقلو به فولیک اسید بیشتری نیاز داریم

 

دکتر مانجو مونگا (Manju Monga)، استاد Berel Held و مدیر بخش پزشکی مادر و جنین مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس در شهر هیوستون (Houston) می‌گوید، زنانی که دوقلو باردار هستند، برای پیشگیری از نقص‌های مادرزادی بهفولیک اسید بیشتری نیاز دارند. مونگا که خود نیز دوقلو دارد می‌گوید: «در موارد بارداری دوقلو ۱ میلی‌گرم اسید فولیک در روز را توصیه می‌کنیم؛ در حالی که میزان اسید فولیک توصیه‌شده برای بارداری‌های تک‌قلو ۰٫۴ میلی‌گرم در روز است.» اسید فولیک موجب کاهش خطر بروز نقص‌های مادرزادی مربوط به لولهٔ عصبی (neural tube) مانند اسپینا بیفیدا (spina bifida، نقص مادرزادی ناشی از بسته نشدنِ کامل لولهٔ عصبی جنین) می‌شود.

۳. زنانی که دوقلو باردار هستند زمان بیشتری را در مطب متخصص زنان و زایمان سپری می‌کنند

دکتر مونگا می‌گوید، بارداری دوقلو در مقایسه با بارداری‌های تک‌قلو به نظارت و کنترل بیشتری نیاز دارد. او می‌گوید: «معمولا برای کنترل رشد جنین در بارداری دوقلو سونوگرافی‌های بیشتری را انجام می‌دهیم، در حالی که در بارداری تک‌قلو انجام یک آناتومی اسکن (anatomy scan) و یک سونوگرافی رشد (growth scan) کافی است.»

به‌گفتهٔ دکتر الخان انجام آزمایش‌های بیشتر، خطرات بیشتری را نیز ایجاد می‌کند. برای نمونه، در بارداری دوقلو احتمالسقط جنین پس از انجام آمنیوسنتز (amniocentesis، تکنیک پزشکی تشخیص قبل از تولد که در آن مقدار کمی از مایع آمنیون گرفته می‌‌شود و از نظر ژنتیکی بررسی می‌شود) بیشتر است. «بدن مادر دو بار سوراخ می‌شود، پس اگر خطر سقط‌جنین در بارداری‌های تک‌قلو یک از هر ۱۰۰۰ مورد است، این خطر برای موارد بارداری دوقلو به یک از هر ۵۰۰ مورد افزایش پیدا می‌کند.»

۴. تهوع بامدادی در بارداری دوقلو می‌تواند بدتر باشد

 

دکتر الخان می‌گوید: «یکی از مواردی که از دلایل بدیهی ایجاد حالت تهوع بامدادی (Morning sickness، حالت تهوع در زنان باردار که معمولا صبح‌ها ایجاد می‌شود) است، وجود سطح بالایی از هورمون اچ‌سی‌جی یا گنادوتروپین جفتی انسان (human chorionic gonadotropin) است و ما می‌دانیم که سطح این هورمون در بارداری دوقلو بالاتر است، بنابراین در سه‌ماههٔ اول بارداریِ زنانی که دوقلو باردار هستند، حالت تهوع و استفراغ بیشتری رخ می‌دهد.» ولی خبر خوب این است که در بیشتر موارد (حتی در بارداری دوقلو) در طول ۱۲ تا ۱۴ هفتهٔ اول بارداری، تهوع بامدادی برطرف می‌شود.

مونگا می‌گوید، مشکل فقط این نیست. مادرانی که دوقلو باردار هستند، نسبت‌به مادرانی که یک جنین را حمل می‌کنند، ازکمردرد، مشکلات خواب و سوزش سر دل بیشتری شکایت می‌کنند. به‌علاوه نرخ کم خونی دوران بارداری (maternal anemia) و خون‌ریزی پس از زایمان (postpartum hemorrhage) نیز در مادرانی که دوقلو باردار هستند، بالاتر است.

۵. لکه‌بینی در بارداری دوقلو رایج‌تر است

دکتر الخان می‌گوید: «لکه‌بینی در بارداری در سه‌ماههٔ اول می‌تواند به‌معنی سقط‌جنین باشد و سقط‌جنین در مادرانی که دوقلو، سه‌قلو و چهارقلو باردار هستند، شایع‌تر است. بنابراین در بارداری‌های چندقلو لکه‌بینی بیشتری در سه‌ماههٔ اول بارداری رخ می‌دهد.»

ولی دیدن یک لکهٔ کوچک حتی در بارداری دوقلو نیز دلیلی برای نگرانی نیست. «دیدن یک لکهٔ کوچک در شرایطی که دردی وجود ندارد، نگران‌کننده نیست، ولی احساس درد، خروج لخته‌های خون از بدن و خون‌ریزی فعال، نشان می‌دهد که اتفاقی رخ داده است و باید به پزشک مراجعه کنید.»

۶. در بارداری دوقلو لگد زدن جنین را زودتر حس نمی‌کنید

دکتر الخان می‌گوید: «به‌طور کلی، وقتی دوقلو باردار می‌شوید، حرکت‌های جنین در هفته‌های ۱۸ تا ۲۰ بارداری بیشتر قابل‌تشخیص می‌شود و همین حالت در مورد بارداری‌های تک‌قلو نیز صدق می‌کند.» درواقع اینکه هر زن چه زمانی حرکت‌های جنین را حس می‌کند، به این مسئله بستگی دارد که آیا قبلا باردار شده است یا خیر. «اگر قبلا باردار شده باشید می‌دانید که حرکت جنین چیست، ولی اگر برای اولین بار باردار شده باشید، نمی‌توانید جنبش و حرکت‌های جنین را از فعالیت‌های دستگاه گوارش خود تشخیص بدهید.»

۷. مادرانی که دوقلو باردار هستند، نسبت‌به مادرانی که یک جنین را حمل می‌کنند، افزایش وزن بیشتری دارند

دکتر الخان می‌گوید: «در بارداری دوقلو، وزن مادر افزایش بیشتری پیدا می‌کند، چون دو جنین، دو جفت و مایع آمنیوتیک (amniotic fluid) بیشتری وجود دارد. در بارداری دوقلو به کالری بیشتری نیز نیاز دارید.»

مونگا می‌گوید هنوز فرمول دقیقی برای محاسبهٔ افزایش وزن در بارداری دوقلو وجود ندارد. «میانگین افزایش وزن در بارداری تک‌قلو ۲۵ پوند (۱۱٫۳۵ کیلوگرم) و ۳۰ تا ۳۵ پوند (۱۳٫۶۲ تا ۱۵٫۸۹ کیلوگرم) در بارداری دوقلو است. نباید افزایش وزن مادرانی که دوقلو باردار هستند، بیشتر از ۴۰ پوند (۱۸٫۱۶ کیلوگرم) یا کمتر از ۱۵ پوند (۶٫۸۱ کیلوگرم) باشد.»

بر اساس دستورالعمل‌های مؤسسهٔ پزشکی آمریکا (IOM) افزایش وزن مطلوب برای زنانی که دوقلو باردار هستند، به‌صورت زیر است:

  • زنان دارای وزن طبیعی باید ۳۷ تا ۵۴ پوند (۱۶٫۷۹۸ تا ۲۴٫۵۱۶ کیلوگرم) افزایش وزن داشته باشند.
  • زنان دارای اضافه‌وزن باید ۳۱ تا ۵۰ پوند (۱۴٫۰۷۴ تا ۲۲٫۷ کیلوگرم) افزایش وزن داشته باشند.
  • زنان چاق باید ۲۵ تا ۴۲ پوند (۱۱٫۳۵ تا ۱۹٫۰۶۸ کیلوگرم) افزایش وزن داشته باشند.

ولی مؤسسهٔ پزشکی آمریکا درمورد اینکه دقیقا چقدر باید افزایش وزن داشته باشید، توصیه می‌کند که با پزشک خود مشورت کنید، چون هر بارداری ویژگی‌ها و شرایط خاص خود را دارد.

۸. خطر ابتلابه دیابتِ بارداری در بارداری دوقلو بیشتر است

 

مونگا می‌گوید: «در بارداری دوقلو خطر دیابت بارداری بیشتر است.» او می‌گوید بزرگ‌ترین خطر ناشی از دیابت بارداری، داشتن نوزادان بزرگ‌تر و نیاز به انجام عمل سزارین است.

«درست است که در بارداری دوقلو ابتلابه دیابت بارداری رایج‌تر است، ولی بیماری‌های مرتبط با آن شیوع کمتری دارد، چون نوزادان دوقلو، نوزادان بزرگی نیستند.»

مونگا می‌گوید احتمال ابتلابه دیابت نوع ۲ در مراحل بعدی زندگی مادرانی که دچار دیابت بارداری می‌شوند، بیشتر است.

۹. خطر ابتلابه پره‌اکلامپسی (preeclampsia) در بارداری دوقلو بالاتر است

مونگا می‌گوید: «مردم واقعا نمی‌دانند چه عاملی موجب شروع پره‌اکلامپسی (از عوارض دوران بارداری) می‌شود، ولی می‌دانیم که این مشکل در بارداری‌های دوقلو بیشتر اتفاق می‌افتد.» نشانه‌های پره‌اکلامپسی شامل فشارخون بالا، پروتئین در ادرار و گاهی تورم در پاها و دست‌هاست. پره‌اکلامپسی پیش‌زمینهٔ بیماری جدی‌تر و بالقوه مرگ‌بار اکلامپسی (eclampsia) است.

۱۰. ممکن است که در بارداری دوقلو زایمان زودتر از موعد باشد

به‌گفتهٔ دکتر الخان بیشتر مادرانی که دوقلو باردار هستند، در هفتهٔ ۳۶ تا ۳۷ زایمان می‌کنند و حتی ممکن است که بعضی زودتر از هفتهٔ ۳۶ نیز زایمان کنند، در حالی که معمولا در بارداری تک‌قلو زایمان در هفتهٔ ۴۰ انجام می‌شود. «به‌طور کلی، اگر دوقلوها پس از هفتهٔ ۳۴ متولد شوند، نگرانی زیادی وجود ندارد، ولی به هر حال این کودکان، هنوز هم کودکانی نارس هستند.» او می‌گوید: «خطر زایمان زودرس در دوقلوها و میزان مشکلات تنفسی نیز در آنها بیشتر است.» دوقلوها در نتیجهٔ تولد زودهنگام در زمان تولد وزن کمی دارند و این کودکان معمولا نسبت‌به کودکانی که با وزن بیشتر از ۵٫۵ پوند (۲٫۵ کیلوگرم) متولد می‌شوند، مشکلات سلامتی بیشتری دارند.

او می‌گوید متأسفانه شواهدی وجود ندارد که نشان بدهد در بارداری دوقلو استراحت در بستر به‌تنهایی از زایمان زودرسجلوگیری می‌کند و اثربخشی استفاده از دارو برای پیشگیری از زایمان زودرس نیز اثبات نشده است. «جلوگیری از زایمان زودرس در بارداری‌های چندقلو کار بسیار دشواری است.»

۱۱. عمل سزارین در بارداری دوقلو رایج‌تر است

دکتر الخان می گوید: «بدون شک احتمال نیاز به عمل سزارین در بارداری دوقلو بیشتر است. احتمال قرار گرفتن کودک در وضع کفل (breech position، وضعیتی که در آن به‌جای سر، پای کودک در کانال زایمان قرار می‌گیرد) نیز در دوقلوها بیشتر از تک‌قلوها است.» معمولا وقتی کودک در وضع کفل قرار می‌گیرد، باید از عمل سزارین استفاده کنیم.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

تغذیه در زمان ابتلا به دیابت بارداری

تغذیه در زمان ابتلا به دیابت بارداری

انواع دیابت بارداری

دیابت بارداری به دو دسته تقسیم می‌شود.

دیابت بارداری دسته‌ی یک، تنها با رژیم غذاییِ مناسب کنترل می‌شود؛ اما در دیابت بارداری دسته‌ی دوم، فرد باید برای کنترل دیابت خود حتما از انسولین یا داروهای خوراکی استفاده کند.

درمان دیابت بارداری

درصورتی‌ که به دیابت بارداری مبتلا باشید، درمان شما وابسته به سطح قند خون بدن‌تان درطول روز خواهد بود.

در بیشتر مواقع، پزشک از شما می‌خواهد که سطح قند خون‌تان را قبل و بعد از مصرف غذا اندازه بگیرید و شرایط شما را با تغذیه‌ی سالم و ورزش‌های منظم مدیریت می‌کند.

در بعضی از موارد تزریق انسولین تجویز می‌شود. براساس گزارش‌ها فقط ۱۰ تا ۲۰ درصد از زنان مبتلا به دیابت بارداری برای کنترل بیماری‌شان به تزریق انسولین نیاز دارند.

برای اندازه‌گیری سطح قند خون باید از دستگاهی مناسب استفاده کنید که پزشک آن را در اختیار شما قرار می‌دهد.

ممکن است که تزریق انسولین تا زمان زایمان ادامه داشته باشد. با توجه به وعده‌های غذایی و تمرینات ورزشی‌تان، درمورد نحوه و زمان تزریق انسولین از پزشک سؤال کنید تا دچار افت قند خون نشوید.

پزشک‌تان به شما خواهد گفت که در زمان افت شدید قند خون یا افزایش آن چه کاری انجام دهید

رژیم غذایی متعادل، کلید مدیریت دیابت بارداری است. درواقع خانم‌های مبتلا به دیابت بارداری باید توجه خاصی به میزانکربوهیدرات، پروتئین و چربی دریافتی‌شان داشته باشند.

تغذیه‌ی منظم (هر دو ساعت یک‌بار) کمک می‌کند تا سطح قند خون‌تان را کنترل کنید.

کربوهیدرات باید تنها ۴۰ تا ۵۰ درصد از کالری مصرفی شما را تشکیل دهد. سعی کنید ۲۰ تا ۲۵ درصد از کالری موردنیازتان را از طریق پروتئین و ۲۵ تا ۳۵ درصد آن را از مصرف چربی تأمین کنید.

کربوهیدرات‌ها

خانم‌های باردار باید روزانه ۱۲۰ تا ۱۹۵ گرم کربوهیدرات دریافت کنند. این مقدار از طریق سه وعده‌ی غذایی و دو میان‌وعده‌ی روزانه تأمین می‌شود. رعایت فاصله‌‌ی مناسب بین غذاهای غنی از کربوهیدرات به جلوگیری از افزایش قند خون کمک می‌کند.

پزشک برای تعیین میزان کربوهیدرات دریافتی روزانه به شما کمک خواهد کرد. شاید پزشک‌تان شما را به متخصص تغذیه معرفی کند تا از وعده‌های غذایی گیاهی استفاده کنید.

شما می‌توانید کربوهیدرات‌های سالم را از مواد زیر دریافت کنید:

  • غلات کامل؛
  • برنج قهوه ای؛
  • لوبیا، نخود فرنگی، عدس و سایر حبوبات؛
  • سبزیجات دارای نشاسته؛
  • میوه‌هایی با قند کم.

پروتئین

خانم‌های باردار باید روزانه ۶۰ گرم پروتئین دریافت کنند. بهترین منابع پروتئین شامل گوشت کم‌چرب، مرغ، ماهی و توفو (خمیر سویا) است.

چربی

چربی‌های سالمی که می‌توانید در رژیم غذایی خود بگنجانید، شامل خوراکی‌هایی همچون آجیل بی‌نمک، دانه‌ها، روغن زیتونو آووکادو هستند.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

علائم دیابت بارداری

علائم دیابت بارداری

دیابت بارداری معمولا علائم خاصی ندارد. برخی از این علائم خفیف عبارتند از:

  • خستگی؛
  • تاری دید؛
  • تشنگی بیش‌ازحد؛
  • تکرر ادرار؛
  • خُرناس (خُروپُف درهنگام خواب).

علت دیابت بارداری

علت اصلی دیابت بارداری مشخص نیست. اما احتمالا هورمون‌ها در ایجاد آن مؤثرند. در زمان بارداری بدن شما بعضی از هورمون‌ها را بیشتر تولید می‌کند؛ برای مثال:

  • لاکتوژن جفتی انسانی (HPL)؛
  • هورمون‌هایی که مقاومت به انسولین را افزایش می‌دهند.

این هورمون‌ها روی جفت تأثیر می‌گذارند و مانع از سقط جنین می‌شوند. با گذشت زمان مقدار این هورمون‌ها در بدن‌تان افزایش می‌یابند و درنتیجه ممکن است سبب ایجاد مقاومت به انسولین شوند. انسولین هورمونی است که سطح قند خونبدن‌ را تنظیم می‌کند.

انسولین کمک می‌کند تا گلوکز موردنیاز برای تولید انرژی، از طریق خون وارد سلول‌ها شود. بدن در زمان بارداری کم‌کم نسبت به انسولین مقاوم می‌شود و میزان گلوکز بیشتری در جریان خون باقی می‌ماند. اگر مقاومت به انسولین شدت پیدا کند، سطح قند خون غیرطبیعی می‌شود. این موضوع منجر به دیابت بارداری می‌شود.

چه کسانی در معرض ابتلا به دیابت بارداری هستند؟

احتمال ابتلا به دیابت بارداری در شرایط زیر بیشتر است:

  • سن بالای ۲۵ سال؛
  • فشار خون بالا؛
  • سابقه‌ی خانوادگی ابتلا به دیابت؛
  • اضافه وزن قبل از بارداری؛
  • اضافه وزن زیاد در زمان بارداری؛
  • بارداری چند قلو؛
  • تولد نوزاد با وزن بالا در گذشته؛
  • ابتلا به دیابت بارداری در گذشته؛
  • سقط جنین یا زایمان بچه‌ی مُرده بدون علت خاص؛
  • افزایش یا کاهش گلوکوکورتیکوئیدها؛
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، آکانتوز نیگریکَنس (نوعی بیماری پوستی) یا بیماری‌های دیگری که با مقاومت انسولین درارتباط هستند؛
  • داشتن نژاد آفریقایی، بومی آمریکایی، آسیایی یا اسپانیایی.

تشخیص دیابت بارداری

 

خانم‌های باردار باید به‌طور مرتب تحت مراقبت‌ها و بررسی‌های پزشکی قرار بگیرند. اگر در اوایل بارداری سابقه‌ی دیابت یا قند خون نداشته‌اید، احتمالا پزشک در هفته ی ۲۴ تا ۲۸ بارداری، احتمال وجود دیابت بارداری را در شما بررسی می‌کند.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

شیوه‌ی آمادگی برای لقاح مصنوعی چیست؟

شیوه‌ی آمادگی برای لقاح مصنوعی چیست؟

وقتی قصد انتخاب کلینیک درمان ناباروری دارید، باید به نکاتی دقت کنید. به‌یاد داشته باشید موفقیت هر کلینیک و مرکز درمانی به عوامل متعددی وابسته است؛ مثلا سن بیماران و مشکلی که داشته‌اند. جمعیت یا تعداد بیماران تحت درمان و رویکردهای درمانی نیز بسیار مهم است. قبل از درمان از هزینه‌های درمان در هر مرحله نیز اطلاعات کسب کنید.

قبل از شروع درمانی که در آن از تخمک و اسپرم زوج‌ها استفاده می‌شود، هریک باید مورد آزمایش‌ها و معاینه‌های گوناگونی قرار بگیرند:

۱. آزمایش ذخیره‌ی تخمدان

برای بررسی کیفیت و کمیت تخمک‌ها، پزشک احتمالا تمرکز هورمون محرکه‌ی فولیکولی (FSH) ، استرادیول (استروژن) و هورمون آنتی‌مولرین در خون را در اولین روزهای عادت ماهیانه بررسی می‌کند. نتایج آزمایش‌ها همراه با سونوگرافی از تخمدان‌ها بررسی می‌شود تا میزان جواب‌گویی درمان برای فرد مشخص بشود.

۲. تحلیل اسپرم‌ها

اگر این آزمایش در بخش معاینات اولیه‌ی درمان صورت نگیرد، پس از گذشت مدت کوتاهی از چرخه‌ی درمان، حتما باید تحلیل و بررسی اسپرم‌ها صورت بگیرد.

۳. بررسی بیماری‌های عفونی

هریک از زوج‌ها باید از جهت ابتلا به بیماری‌های عفونی مانند ایدز بررسی شوند و آزمایش بدهند.

۴. عمل انتقال رویان

پزشک برای تعیین عمق رحم، در ابتدای کار، رویان را به رحم انتقال می‌دهد. در این روش احتمال زیادی برای موفقیت انتقال رویان به رحم وجود دارد.

۵. آزمایش تعیین عمق رحم

پزشک باید قبل از شروع IVF، عمق رحم را مشخص کند. ممکن است نیاز به سونوهیستروگرافی پیش آيد. در این روش، مایعی از طریق دهانه‌ی رحم به رحم وارد می‌شود و به‌کمک سونوگرافی به دید و تصویری از رحم می‌رسند. در این روش تلسکوپی باریک، نورانی و منعطف در واژن و دهانه‌ی رحم به‌سمت رحم قرار داده می‌شود.

سؤالات رایج

 

۱. چند رویان به رحم منتقل خواهد شد؟

تعداد رویان‌ها بستگی به سن فرد و تعداد تخمک‌های بازیابی‌شده دارد. از آنجایی که نرخ و احتمال موفقیت این درمان در زنان مسن‌تر کم‌تر است، معمولا تعداد بیش‌تری رویان در رحم قرار داده می‌شود، البته به‌جز زنانی که از تخمک اهدایی استفاده می‌کنند. بیش‌تر پزشکان برای جلوگیری از رشد و بارورشدن چند رویان اقداماتی را مدنظر قرار می‌دهند و در برخی کشورها نیز از نظر قانونی از لحاظ تعداد رویان‌ها محدودیت وجود دارد. قبل از شروع فرایند درمان باید با پزشک معالج خود درباره‌ی تعداد رویان‌ها توافق کنید.

۲. با رویان‌های اضافه چه‌کار می‌کنند؟

رویان‌های اضافه را می‌توان منجمد و ذخیره کرد و در سال‌های بعدی از آنها استفاده کرد. تمام رویان‌ها در فرایند انجماد سالم قادر به بقا نیستند؛ اما بیش‌تر آنها در این شرایط باقی می‌مانند. روش انجماد یا سرماداری روشی است که می‌تواند چرخه‌های لقاح مصنوعی آینده را ارزان‌تر و ساده‌تر کند. درهرحال، طول عمر رویان‌های منجمدشده کمی کم‌تر از رویان‌های تازه است. تصمیم با زوج است: می‌توانند رویان‌های اضافی را به زوج نابارور دیگری تقدیم کنند یا آن را در اختیار مراکز تحقیقی قرار دهند و شاید کلا دیگر علاقه‌‌ای به نگهداری آنها نداشته باشند.

۳. بارداری چندگانه را چطور باید مدیریت کرد؟

اگر بیش از یک رویان به رحم منتقل شود، احتمال بارداری چندگانه وجود خواهد داشت که البته خطراتی را متوجه مادر و جنین‌ها می‌کند. در بعضی مواقع نیز از تعداد رویان‌ها کاسته می‌شود تا مادر بتواند با خطر کم‌تری باردار شود و زایمان کند. البته گرفتن چنین تصمیمی ابعاد پیچیده‌ی اخلاقی، احساسی و روان‌شناسی دارد.

۴. تصمیم‌گیری درباره‌ی عواقب گرفتن تخمک و اسپرم اهدایی یا حاملگی حامل چگونه است؟

صحبت با مشاوری متخصص در این زمینه می‌تواند ابعاد مختلف مسئله ازجمله حقوق اهداکننده‌ی اسپرم و تخمک را برای‌تان مشخص کند، ضمن اینکه به کمک کارشناسی قانونی مانند وکیل برای پیشبرد امور قانونی کار و والدین رسمی و قانونی‌شدن فرزند نیز نیاز است.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

خطرهای لقاح مصنوعی چیست؟

خطرهای لقاح مصنوعی چیست؟

۱. تولدهای چندگانه

اگر چند رویان در رحم قرار بگیرد، امکان رشد چند رویان وجود دارد. در این صورت احتمال زایمان زودرس و کاهش وزن جنین نیز بیش‌تر می‌شود؛

۲. زایمان زودرس و کاهش وزن نوزاد

تحقیقات نشان می‌دهد احتمال اندکی برای کم‌وزن‌شدن نوزاد یا زایمان زودرس به‌شیوه‌ی لقاح مصنوعی وجود دارد؛

۳. سندروم هیپراستیمولیشن تخمدانی

استفاده از داروهای تزریقی باروری مانند HCG یا گنادوتروپین جفتیِ انسان برای القای باروری در تخمدان می‌تواند موجب این سندروم بشود. در این سندروم، رحم بیمار متورم می‌شود و درد می‌گیرد.

نشانه‌ها و علائم معمولا یک هفته به طول می‌انجامند و شامل دردهای ملایم شکمی، نفخ شکم، حالت تهوع، استفراغ واسهال می‌شود. اگر شخص باردار شود، احتمال دارد این علائم چندین هفته به‌طول بینجامد. در موارد نادری نیز، امکان بروز سندروم هیپراستیمولیشن وجود دارد که همراه با اضافه‌وزن و تنگی نفس است.

۴. سقط جنین

نرخ سقط جنین در زنانی که با لقاح مصنوعی باردار می‌شوند، مشابه سایر زنان است، یعنی در حدود ۱۵درصد تا ۲۵درصد؛ اما این درصد با افزایش سن احتمال بیش‌تری برای وقوع پیدا می‌کند. استفاده از تخمک‌های منجمد در طول درمان، کمی احتمال سقط جنین را افزایش می‌دهد.

۵. عوارض بازیابی تخمک‌ها

استفاده از سوزن آسپریت (تخلیه) برای جمع‌آوری تخمک‌ها می‌تواند منجر به خون‌ریزی، تخریب یا عفونت مثانه، روده یا رگ‌های خونی شود. اگر بیهوشی نیز در کار باشد، عوارض بیهوشی نیز ممکن است گریبان فرد را بگیرد.

۶. بارداری خارج از رحم

۲‌درصد تا ۵درصد از زنانی که با لقاح مصنوعی باردار می‌شوند، بارداری‌شان به‌شکل بارداری خارج از رحم خواهد بود و تخمک‌های بارورشده در خارج از رحم مستقر می‌شوند و معمولا در لوله‌های فالوپ قرار می‌گیرند. تخمک‌های بارورشده نمی‌توانند خارج از رحم باقی بمانند و ادامه‌ی بارداری غیرممکن است.

۷. نواقص تولد

در نواقصی که ممکن است در نوزاد شکل بگیرد، سن مادر بسیار مهم است. مسئله‌ی سن فارغ از نوع و شیوه‌ی بارداری برسلامت نوزاد تأثیر می‌گذارد. برای بررسی اینکه نوزادان حاصل از لقاح مصنوعی دچار نواقص خواهند بود یا نه، باید تحقیقات بیشتری صورت بگیرد؛ اما هنوز یافته‌هایی مبنی بر ایجاد نقص در نوزادان لقاح مصنوعی دیده نشده است.

۸. سرطان تخمدان

برخی پژوهش‌ها ادعا می‌کنند میان ایجاد و توسعه‌ی نوع خاصی از تومور تخمدان (سرطان تخمدان) و داروهای تحریک رشد تخمک ارتباطی وجود دارد؛ اما تحقیقات اخیر بر این ادعا صحه نمی‌گذارند.

۹. استرس

استفاده از لقاح مصنوعی به‌شکل مادی، معنوی و جسمی توأم با انواع استرس ها و خستگی ها است. حمایت مشاوران، خانواده و دوستان و همسر باعث تسهیل روند درمانی خواهد شد.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی

لقاح مصنوعی چیست؛ مراحل، خطرات و عوامل وابسته به آن

لقاح مصنوعی چیست؛ مراحل، خطرات و عوامل وابسته به آن

شاید شما هم بارها درباره‌ی لقاح مصنوعی شنیده باشید؛ اما احتمالا به‌درستی نمی‌دانید لقاح مصنوعی چیست. لقاح مصنوعی یا همان IVF، مجموعه‌ای پیچیده از راهکارهای درمان ناباروری یا مشکلات ژنتیکی است و به باروری و بارداری کمک می‌کند. در طول درمان لقاح مصنوعی، تخمک‌های بالغ از تخمدان جمع‌آوری شده یا در رحم قرار داده می‌شوند. هر دوره IVF حدود ۲ هفته به‌طول می‌انجامد. لقاح مصنوعی یا همان IVF مؤثرترین راه و پیشرفته‌ترین فناوری برای درمان ناباروری محسوب می‌شود. همراه ما باشید، می‌خواهیم اطلاعات بیشتری درباره‌ی لقاح مصنوعی در اختیارتان بگذاریم.

لقاح مصنوعی چیست و چگونه انجام می‌شود؟

اگر بخواهیم لقاح مصنوعی را دقیق‌تر شرح دهیم، باید بگوییم: در این فرایند درمانی تخمک‌های فرد با اسپرم همسرش وارد چرخه‌ی درمان می‌شوند. روش دیگر این درمان استفاده از رویان، اسپرم یا تخمک‌های افراد دیگر است. در برخی مواقع نیز از شخصی که حامل رویان یا اصطلاحا حامل حاملگی است نیز بهره برده می‌شود. حامل، زنی است که رویان را در رحم خود برای پرورش نگه می‌دارد.

اینکه روش لقاح مصنوعی به‌خوبی نتیجه دهد، وابسته به عوامل گوناگونی است؛ مثلا سن و علت ناباروری در میزان اثربخشی این روش مهم است، ضمن اینکه IVF بسیار زمان‌بر، پرهزینه و بعضا دشوار است. اگر بیش از یک رویان در رحم قرار بگیرد، لقاح مصنوعی منجر به بارداری با دو جنین خواهد شد و بارداری چندگانه صورت می‌گیرد. پزشک متخصص شیوه‌ی درمانی را برای زوج خواهان این روش شرح می‌دهد و ضمن بیان خطرهای احتمالی آن به افراد، درباره مؤثربودن یا نبودن این درمان توضیحاتی ارائه می‌کند.

لقاح مصنوعی روشی برای درمان ناباروری و مشکلات ژنتیکی است. اگر از لقاح مصنوعی برای درمان ناباروری استفاده شود، نیاز زوج‌ها به انجام درمان‌های دشوار قبل از لقاح مصنوعی کم می‌شود؛ مثلا نیاز به داروهای باروری برای افزایش تولید تخمک‌ها یا تلقیح داخل رحمی کاهش پیدا می‌کند. تلقیح داخل رحمی روشی است که در آن اسپرم نزدیک زمان تخمک‌گذاری مستقیما در رحم قرار داده می‌شود.


دکتر فرشته دانشمند

جراح و متخصص زنان،زایمان،نازایی