آشنایی با انواع درد در زایمان طبیعی

آشنایی با انواع درد در زایمان طبیعی

بررسی آشنایی با انواع درد در زایمان طبیعی

هر زنی زایمان منحصربه‌فرد خودش را تجربه می‌کند. درواقع می‌توان گفت احساس درد یک مقوله ذهنی است که در هر کسی به صورت کاملا متفاوت ظاهر می‌شود. بنابراین نمی‌توان شکل و شدت درد زایمان یک زن را با مادر یا خواهرش مقایسه کرد. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان آشنایی با انواع درد در زایمان طبیعی را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

مهمترین نکته توجه به این مورد است که می‌توان دردهای ناشی از وضع‌حمل را با اقدامات دارویی و راه‌کارهای اصولی کنترل کرد. محققان تلاش کرده‌اند شدت درد در مراحل مختلف زایمان را اندازه‌گیری کنند. اما پس از بررسی‌های مختلف به این نتیجه رسیدند که فشار وضع‌حمل تنها یک احساس فیزیکی نیست. بلکه می‌توان آن را تا حد زیادی تحت تاثیر عوامل ذهنی همچون ترس‌ها، خاطرات شخصی، رفتار و تجربه شما از درد دانست.

درد هنگام وضع‌حمل بین انقباضات و فشارهای شدید با وقفه‌ای همراه خواهد بود. از همین‌رو می‌توان گفت این درد در طول زایمان همیشه به یک میزان ثابت نیست. اگر مادر باردار به این موضوع فکر کند که این درد هدفمند، متناوب، پیش‌بینی‌شده است و جزء روند طبیعی به‌دنیا آمدن کودکش محسوب می‌شود، راحت‌تر می‌تواند آن را تحمل کند.

عوامل تاثیرگذار در درد زایمان

دردهای زایمان برای هر زنی متفاوت خواهد بود. درواقع این درد می‌تواند از یک زن باردار تا زنی دیگر و در حاملگی‌های مختلف کاملا متفاوت باشد. شدت درد در مراحل مختلف زایمان به عوامل متعددی بستگی دارد که عبارتند از:

  • توانایی انقباضات
  • اندازه و نحوه قرار گرفتن نوزاد در لگن (وضعیت ایده‌آل نوزاد)
  • این‌که برای زایمان داروی پیتوسین (نسخه مصنوعی هورمون اکسی‌توسین که موجب انقباض رحم و آغاز فرایند زایمان می‌شود)
  • مصرف شده یا خیر
  • آستانه درد مادر
  • سرعت زایمان مادر

ژنتیک و تجربیات شخصی شما می‌توانند تعیین‌کننده توانایی و آستانه دردهای زایمان باشند. عواملی همچون حمایت عاطفی، ترس، اضطراب یا شنیدن تجربیات منفی و مثبت در خصوص زایمان بر درک شما از این فرایند تاثیر می‌گذارند.

نشانه های درد زایمان

اکثر زنان باردار علائم درد زایمان را به‌صورت گرفتگی در شکم، کشاله ران همراه با احساس فشار نسبتا شدید توصیف کرده‌اند. اغلب این زنان در پهلو و ران خود دردهایی با فاصله زیاد احساس می‌کنند که به مرور میزان وقفه بین آن‌ها کمتر می‌شود.

برخی از زنان گزارش کرده‌اند علائم درد زایمان همچون دردهای شدید قاعدگی است اما بعضی دیگر این رنج را یک فشار شدید یا امواج قوی همچون گرفتگی‌های اسهالی می‌دانند. به‌طور کلی می‌توان گفت نشانه‌ دردهای زایمان علاوه‌بر انقباضات شکمی و لگنی، شامل احساس فشار در پشت، فاصله واژن و مقعد (در طول زایمان طبیعی افزایش پیدا می‌کند)، روده و مثانه است.

راه های القای زایمان | متخصص زنان اصفهان

علل انواع درد در زایمان طبیعی

شدت درد در مراحل مختلف زایمان برای هر فرد به شکل متفاوتی بروز پیدا می‌کند. اما به‌طور کلی می‌توان انواع درد زایمان و مراحل آن را به صورت زیر دسته‌بندی کرد.

درد ابتدایی

اگر برای بار اول وضع حمل را تجربه می‌کنید، فشار ابتدایی برای شما حدود 6 ساعت یا بیشتر خواهد بود. دهانه رحم نازک شده و حدود 3 تا 4 سانتی‌متر باز می‌شود. درد ابتدایی زایمان با انقباضات خفیف همراه است که حدود 30 تا 60 ثانیه طول می‌کشد و زن باردار آن را هر 5 تا 20 دقیقه احساس می‌کند. به مرور زمان این فرایند بیشتر و شدیدتر خواهد شد.

درد فعال زایمان

این درد حدود 2 تا 8 ساعت طول می‌کشد. دهانه رحم تا 7 سانتی‌متر باز می‌شود و مادر باردار انقباضات قوی‌تری را به مدت طولانی‌تر و فاصله زمانی کمتر احساس می‌کند. شما می‌توانید در مرحله درد فعال از پرستار تقاضای داروی مسکن داشته باشید.

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید | 

درد انتقالی

دردهای این مرحله از وضع حمل به مدت 1 ساعت طول می‌کشد و بسیار شدید است. زیرا دهانه رحم تا 10 سانتی‌متر باز می‌شود. هنگام درد زایمان انتقالی شما انقباضات بسیار شدید با فاصله بسیار نزدیک به‌هم احساس می‌کنید.

همچنین در کمر، پهلوها و کشاله ران دچار درد خواهید شد و برخی از زنان باردار حالت تهوع پیدا می‌کنند. در این مرحله به‌دلیل حرکت کودک در کانال زایمان فشار بیشتری را احساس می‌شود.

درد فشار

درد ناشی از فشار آوردن که بسیار شدید است حدود چند دقیقه تا 3 ساعت خواهد بود. شما با فشارهای قوی تمایل به خارج کردن نوزاد دارید. اکثر زنان باردار می‌گویند فشارهای شدید موجب کاهش درد می‌شود. پس از مشاهده سر نوزاد به‌دلیل کشیده شدن دهانه واژن ممکن است در اطراف آن احساس سوزش داشته باشید.

درد زایمان جفت

این درد حداکثر 30 دقیقه است و مرحله آسانی برای مادر خواهد بود. با انقباضات خفیف رحم، جفت به‌راحتی خارج می‌شود و در صورت هرگونه مشکلی تیم مراقبت‌های ویژه اتاق عمل به شما کمک خواهند کرد. اغلب مادران در این مرحله نوزاد خود را در آغوش گرفته‌اند و متوجه درد ناشی از فرایند خارج کردن جفت نمی‌شوند.

دکتر فرشته دانشمند در کلینیک 24متخصص زنان اصفهان در دکتر آف


مطالعه بیشتر:

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

تشخیص و درمان علل کلستاز بارداری

چسب پیشگیری از بارداری

چسب پیشگیری از بارداری

چسب پیشگیری از بارداری

آشنایی با چسب پیشگیری از بارداری

چسب ضد بارداری یک روش موثر پیشگیری از بارداری است که از طریق اثرگذاری روی هورمون‌های بدن از بارداری جلوگیری می‌کنند. نوع تاثیر چسب‌های پیشگیری از بارداری شباهت زیادی به قرص‌های ضد بارداری دارد ولی در این روش به جای مصرف خوراکی هورمون‌ها از راه پوست جذب بدن می‌شود. هر چند که چسب‌های ضد بارداری به اندازه قرص‌های ضد بارداری شناخته شده نیستند، اما عملکرد مشابهی در بدن دارند و استفاده از آن‌ها از قرص‌های ضد بارداری نیز بسیار راحت‌تر است. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان چسب پیشگیری از بارداری را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

تعریف چسب ضدبارداری

چسب پیشگیری از بارداری یک روش مطمئن برای جلوگیری از بارداری است باید به صورت هفتگی استفاده شوند. این چسب‌های مربعی و نازک رو پوست چسبانده می‌شوند و حاوی هورمون هایی است که جلوی بارداری را می‌گیرد. درواقع چسب‌های ضد بارداری مثل قرص‌های ضدبارداری حاوی هورمون‌های استروژن و پروژسترون هستند و از تخمک‌گذاری جلوگیری می‌کنند و جلوی لقاح اسپرم با تخمک را می‌گیرند و به افزایش تولید مخاط دهانه رحم نیز کمک می‌کنند که نقش موثری بر مهار حرکت اسپرم‌ها به درون تخمک دارد.

مزیت های چسب پیشگیری از بارداری

چسب ضد بارداری یک روش راحت و بی‌دردسر برای جلوگیری از بارداری است که می‌تواند جایگزین مناسبی برای قرص باشد. روش استفاده از این چسب‌ها بسیار راحت است و تنها لازم است هفته‌ای یک بار این چسب‌ها را جایگزین کنید. به علاوه درست زمانی که تصمیم به بارداری دارید، می‌توانید استفاده از این چسب‌ها را متوقف کنید. در ادامه به مهم‌ترین مزایا چسب ضد بارداری اشاره شده است.

  • کاهش علائم سندرم پیش از قاعدگی
  • جلوگیری از کم‌خونی
  • کاهش علائم قاعدگی
  • کاهش خونریزی در قاعدگی
  • جلوگیری از تحلیل استخوان‌ها
  • کمک به درمان آکنه
  • جلوگیری از کیست در سینه و تخمدان
  • پیشگیری از برخی از سرطان‌ها
  • کاهش گرفتگی و دردهای قاعدگی
  • جلوگیری از بارداری

متخصص زنان اصفهان | پیشگیری از بروز عوارض بارداری

عوارض چسب پیشگیری از بارداری

در اکثر افراد چسب‌های بارداری بدون مشکل و عوارض هستند و ایمن‌ترین روش برای جلوگیری از بارداری محسوب می‌شوند. با این حال چسب پیشگیری از بارداری حاوی هورمون‌هایی است که ممکن است در برخی افراد سبب بروز عوارضی شود. هر چند اکثر این عوارض جانبی بیشتر از چند ماه ادامه پیدا نمی‌کنند و بعد از عادت کردن بدن به هورمون‌ها برطرف خواهد شد. اما در صورتی که عوارض طولانی شدند، بهتر است به پزشک مراجعه کنید و برای جلوگیری از بارداری از روش دیگری استفاده کنید. در ادامه به برخی از عوارض چسب پیشگیری از بارداری اشاره شده است.

  • حساس شدن سینه‌ها
  • سردرد
  • افزایش فشارخون
  • حالت تهوع
  • تغییر در دوره‌های قاعدگی
  • تحریک پوست در محل استفاده از چسب

از مهم ترین عوارض چسب ضدبارداری می توان به حساس شدن سینه ها، تغییر در دوره‌های قاعدگی، سردرد و تحریک پوست در محل استفاده از چسب اشاره کرد.

تاثیر چسب ضد بارداری

چسب ضد بارداری اگر به درستی استفاده شود، تقریبا 99 درصد موثر خواهد بود. آمارها نشان می‌دهد که استفاده نادرست از این چسب‌ها می‌تواند اثربخشی آن‌ها را کاهش دهد، بنابراین استفاده صحیح از چسب ضد بارداری در پیشگیری از بارداری اهمیت زیادی دارد. در ادامه به نکاتی مهم در مورد استفاده از چسب پیشگیری از بارداری که موجب از بین رفتن اثربخشی آن می‌شود، اشاره شده است.

  • تمدید نکردن این چسب
  • مصرف برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مثل ریفامپین یا ایزونیازید
  • مصرف داروهای HIV
  • استفاده از داروی ضد قارچ گریزئوفولوین
  • مصرف داروهای ضد تشنج
  • شرایط نامناسب برای نگهداری چسب ضد بارداری

کاندیدای نامناسب برای استفاده از چسب ضد بارداری

افرادی که به سرطان پستان، مشکلات قلبی، دیابت، بیماری‌های کبدی، فشارخون بالا و میگرن شدید مبتلا هستند نباید از چسب ضدبارداری استفاده کنند. به خاطر داشته باشید که این چسب‌ها برای افرادی که سابقه سکته و لخته شدن خون دارند نیز گزینه مناسبی نیستند. زنانی که به نوزاد شیر می‌دهند، در هفته‌های اول پس از زایمان نباید از چسب پیشگیری از بارداری استفاده شود، زیرا هورمون استروژن موجب کاهش کیفیت شیر مادر می‌شود. افرادی که دارای اضافه وزن شدید هستند، افراد سیگاری و کسانی که کیس و توده‌هایی در سینه خود دارند، نیز نباید از این چسب‌ها استفاده کنند. بهتر است قبل از استفاده از این چسب‌ها حتما به یک متخصص زنان مراجعه کنید.

این چسب یک روش ساده برای پیشگیری از بارداری است که برخلاف قرص‌های ضدبارداری نیاز به مصرف روزانه آن نیست و باید هر هفته تعویض شود. هر چند که استفاده از چسب‌های پیشگیری از بارداری معمولاً عوارض خاصی ندارند، اما اگر به بیماری خاصی مبتلا هستید و یا از دارویی خاص استفاده می‌کنید، بهتر است قبل از استفاده از این چسب‌ها حتما با یک پزشک متخصص مشورت کنید. فراموش نکنید که اثربخشی که چسب‌های ضد بارداری شباهت زیادی به قرص‌های ضدبارداری دارد و تنها جذب هورمون‌ها از طریق پوست صورت می‌گیرد. اگر تا به حال از چسب‌های پیشگیری استفاده نکرده‌اید، بهتر است قبل از شروع مصرف ابتدا از طرق مشاوره با متخصص زنان مشورت کنید

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید

روش استفاده از چسب ضد بارداری

روش استفاده از چسب ضد بارداری بسیار راحت است. برای این کار باید هفته‌ای یک بار چسب ضدبارداری را روی پوست تمیز و خشک خود استفاده کنید. می‌توانید چسب ضدبارداری را در قسمت بالای بازو، روی شکم، باسن و کمر استفاده کنید. برای این کار ابتدا روکش چسب را جدا کنید. سپس چسب را روی محل مورد نظر بگذارید و برای چند ثانیه فشار دهید. مطمئن شوید که چسب در محل مورد نظر چسبیده است. به خاطر داشته باشید که چسب‌های پیشگیری از بارداری معمولاً ضد آب هستند، اما به هر حال این چسب‌ها نباید خیس یا شسته شود. بعد از 3 هفته استفاده از چسب، در زمان قاعدگی یک هفته نیازی به استفاده از چسب نیست. بعد از اتمام دوره قاعدگی لازم است دوباره از چسب پیشگیری از بارداری استفاده شود.

بهتر است برنامه دقیقی برای استفاده از چسب پیشگیری از بارداری داشته باشید و دقیقا هر هفته در همان روز مشخص چسب‌ها را عوض کنید. پیشنهاد می‌شود برای جلوگیری از تحریک پوست هر بار چسب را در محل متفاوتی قرار دهید. به خاطر داشته باشید که چسب پیشگیری از بارداری نباید روی پوست زخم یا تحریک شده، ناحیه‌ای که توسط لباس‌های تنگ ساییده می‌شود و سینه‌ها قرار بگیرند.چسب ضدبارداری به بدنش است.

اقدامات لازم در صورت جدا شدن چسب ضدبارداری

چسب‌های ضد بارداری چسبندگی فوق‌العاده‌ای دارند و در اکثر مواقع با خیس شدند نیز باز نمی‌شوند. اما به هر حال دوش گرفتن به مدت طولانی، شنا کردن و خیس شدن بیش از حد این چسب‌ها موجب کنده شدن آن می‌شود. در صورتی که چسب از روی پوست جدا شد و یا چسبندگی خود را از دست داد، بهتر است چسب را کاملا جدا کنید و سپس یک چسب جدید را جایگزین نمایید.

دکتر فرشته دانشمند در کلینیک 24متخصص زنان اصفهان در دکتر آف


مطالعه بیشتر:

عوارض خطرات بارداری پس از بستن لوله ها

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

تشخیص و درمان علل کلستاز بارداری

تشخیص و درمان علل کلستاز بارداری

تشخیص و درمان علل کلستاز بارداری

بررسی تشخیص و درمان علل کلستاز بارداری

کلستاز درون کبدی بارداری یا کلستازیس بارداری، یک بیماری کبدی است که در اواخر بارداری رخ می دهد. این بیماری باعث خارش شدید در فرد می شود. به طور کلی خارش در بارداری معمولا روی دست و پا رخ می دهد اما می تواند سایر قسمت های بدن را نیز درگیر کند. کلستاز درون کبدی بارداری می تواند شما را دچار مشکل کند. به دلیل خطر کلستاز بارداری، پزشک ممکن است زایمان زودرس را به شما توصیه کند. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان تشخیص و درمان علل کلستاز بارداری را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

علل کلستاز بارداری :

علت کلستاز بارداری به طور دقیق مشخص نیست اما ممکن است ژن های شما درابتلا به این بیماری نقش داشته باشند. گاهی اوقات، این وضعیت در افراد یک خانواده بیشتر مشاهده می شود. به طوری که انواع ژنتیکی خاصی نیز به عنوان علت کلستاز بارداری شناسایی شده است.
هورمون های بارداری نیز ممکن است علت کلستاز بارداری باشند. هورمون های بارداری هرچه به موعد زایمان نزدیک می شوید، افزایش می یابد. پزشکان تصور می کنند که این امر می تواند جریان طبیعی صفرا را کند کند. صفرا مایع گوارشی ساخته شده در کبد است که به سیستم گوارش شما در تجزیه چربی ها کمک می کند. به جای خروج از کبد، صفرا در کبد و بدن تجمع می یابد. در نتیجه، نمک های صفراوی سرانجام وارد جریان خون می شوند که می تواند احساس خارش در شما ایجاد کند. نمک های صفراوی در هضم غذا نیز کمک می کنند.

موارد زیر نیز به عنوان علت کلستاز بارداری شناخته شده اند:

  •  بیماری های کبدی
  •  سنگ صفراوی

بیماری هایی که ممکن است همراه با کلستازیس بارداری در فرد به وجود آیند:

  •  هپاتیت C
  •  هپاتیت خودایمنی
  •  سیروز صفراوی

علائم کلستاز بارداری :

خارش شدید از علائم کلستاز درون کبدی بارداری است. البته بثورات یا راش وجود ندارد. خارش در بارداری اگر در ارتباط با کلستازیس بارداری باشد، در کف دست ها یا کف پاها حس می شود. اما برخی از خانم ها در همه جا احساس خارش می کنند. خارش در بارداری اغلب در شب شدیدتر است و ممکن است آنقدر آزاردهنده باشد که فرد نتواند به راحتی بخوابد.
خارش در بارداری بیشتر در سه ماهه سوم بارداری شایع است اما گاهی زودتر نیز شروع می شود. همچنین ممکن است با نزدیک شدن به زمان زایمان احساس بدتری در فرد به وجود آید، اما به محض به دنیا آمدن نوزاد، خارش معمولا ظرف چند روز از بین می رود.

سایر علائم کلستاز بارداری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  •  زرد شدن پوست و سفیدی چشم (زردی)
  •  ادرار پررنگ
  •  مدفوع بی رنگ
  •  حالت تهوع
  •  از دست دادن اشتها

تشخیص و درمان فتق در بارداری | متخصص زنان اصفهان

عوارض کلستاز بارداری

عوارض کلستاز درون کبدی بارداری ممکن است در مادر یا نوزاد در حال رشد رخ دهد. در مادران، این وضعیت ممکن است به طور موقت بر نحوه جذب چربی توسط بدن تأثیر بگذارد. ویتامین K در مسیر انعقاد خون تاثیر دارد و در مادر، مشکلات جذب ویتامین K ممکن است خطر خونریزی (خونریزی داخلی شدید) را افزایش دهد.

در نوزادان، عوارض کلستاز درون کبدی بارداری می تواند شدید باشد. این عوارض می توانند شامل موارد زیر باشد:

 زایمان زودرس:

زایمان زودرس به علت مشکلات ریه ناشی از بلع مکونیوم ممکن است رخ دهد. مکونیوم ماده چسبناک و سبز رنگی است که به طور معمول در روده های نوزاد در حال رشد جمع می شود اما در صورت ابتلا به کلستاز در مادر ممکن است جنین این ماده را در کیسه آب دفع کند و از طریق مایع آمنیوتیک وارد ریه جنین شود.

 مرگ نوزاد در اواخر بارداری قبل از زایمان (مرده زایی):

خطر کلستاز بارداری به زایمان زودرس ختم نمی شود و ممکن است به مرگ نوزاد منتهی شود.

عوامل خطر کلستاز بارداری

برخی از عوامل خطر کلستازیس بارداری عبارتند از:

روشهای تشخیص کلستاز بارداری

برای تشخیص کلستاز بارداری انجام معاینه فیزیکی، بررسی زردی و علائم کلستاز بارداری، اولین و مهمترین قدم است. پس از آن نیز انجام آزمایش خون برای بررسی عملکرد کبد و اندازه گیری میزان نمک های صفراوی در خون که این آزمایش ها شامل AST,ALT و اسید های صفراوی هستند. همچنین انجام سونوگرافی برای بررسی کبد و صفرا پیشنهاد می شود.
تشخیص کلستاز بارداری زمانی است که مجموع اسیدهای صفراوی 10 میکرومول در لیتر و بالاتر اندازه گیری شود. (میکرو مول برای مقادیر کمی در آزمایشات پزشکی اندازه گیری می شود.)
پزشک شما ممکن است در طول بارداری خون شما را به طور منظم آزمایش کند تا سطح صفرا در خون را کنترل کند.

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید

پیشگیری از کلستاز بارداری

هیچ راه شناخته شده ای برای جلوگیری از کلستاز بارداری وجود ندارد.

روشهای درمان کلستاز بارداری

پزشکان از دارویی به نام یورو دزوکسی کولیک اسید UDCA برای درمان کلستاز بارداری استفاده می کنند. این دارو می تواند عملکرد کبد را بهبود بخشد و سطح صفرا در خون را کاهش دهد.
راه کنترل علائم کلستاز بارداری شامل موارد زیر است:

  •  داروهای ضد خارش
  •  پوشیدن لباس های نرم و گشاد
  •  کرم های مرطوب کننده حاوی منتول

اگر دارو سطح صفرا را کاهش ندهد ، پزشک ممکن است زایمان زودرس را توصیه کند. زایمان زودرس ممکن است خطر عوارض جدی از جمله تولد زودرس (تولد نوزاد قبل از زایمان کامل) و مرده زایی (نوزاد قبل از تولد فوت شده) را کاهش دهد. پزشکان معمولاً در حدود هفته های 37 یا 38 بارداری زایمان را تحریک می کنند تا خطر عوارض کلستاز بارداری را کاهش دهند.

دکتر فرشته دانشمند در کلینیک 24متخصص زنان اصفهان در دکتر آف


مطالعه بیشتر:

رنگ کردن مو در دوران شیردهی

عوارض خطرات بارداری پس از بستن لوله ها

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

بررسی طول سرویکس در بارداری

بررسی طول سرویکس در بارداری

اهمیت طول سرویکس در بارداری

دهانه رحم یا گردن رحم یک عضو استوانه ای شکل است که واژن و رحم را به هم متصل می کند. دهانه رحم در پایین ترین قسمت رحم قرار گرفته و تولید مخاط را به عهده دارد. غلظت ترشحات مخاط در طول چرخه قاعدگی برای جلوگیری یا افزایش شانس بارداری تغییر می کند. همچنین در طول زایمان، دهانه رحم به طور عجیبی باز می شود تا جنین بتواند از آن عبور کند و در طول قاعدگی نیز دهانه رحم مقدار کمی باز می شود تا خون قاعدگی را از خود عبور دهد. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان طول سرویکس در بارداری را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

وظایف سرویکس یا دهانه رحم

دهانه رحم چندین عملکرد مهم دارد که عبارتند از:

  • تولید مخاط که در بارورترین مرحله چرخه قاعدگی، که به حرکت اسپرم از واژن به سمت رحم کمک می کند اتفاق می افتد؛
  • باز شدن در حین زایمان برای عبور نوزاد از کانال زایمان؛
  • محافظت از رحم در برابر باکتری ها و سایر اجسام خارجی.

عملکرد دهانه رحم در چرخه قاعدگی و بارداری

در دوران قاعدگی:

در طول قاعدگی، دهانه رحم مقدار کمی باز می شود تا اجازه عبور خون قاعدگی از رحم و از طریق واژن را بدهد؛

در طول لقاح:

لقاح زمانی اتفاق می افتد که اسپرم از دهانه رحم عبور می کند تا وارد رحم شود و در نهایت تخمک را بارور کند. در حوالی تخمک گذاری، که شانس لقاح بسیار بالاست، دهانه رحم مخاط شفافی تولید می کند که به اسپرم کمک کرده تا به رحم برسد؛

در دوران بارداری و زایمان:

در دوران بارداری، مخاط دهانه رحم ضخیم می‌شود و یک سد ایجاد می کند که جنین در حال رشد را از عفونت محافظت می‌کند. هنگامی که یک زن به زایمان نزدیک تر می شود، مخاط دهانه رحم نازک شده و خارج می شود. همچنین در این زمان دهانه رحم نرم و کوتاه می شود.

طول سرویکس طبیعی

طول دهانه رحم معمولا در ایامی جز بارداری کوتاه است و به طور متوسط طول سرویکس طبیعی در افرادی که باردار نیستند حدود 25 میلی متر و سرویکس بسته است.

طول سرویکس در بارداری

دهانه رحم در بارداری بازتر می شود و فاصله محافظتی بیشتری بین جنین و خارج بدن شما ایجاد می کند. میانگین طول سرویکس طبیعی در هفته 8 اول بارداری تقریباً 41 میلی متر است. اما با پیشرفت بارداری، طول دهانه رحم دوباره کوتاه می شود تا برای زایمان آماده شود. در واقع، این کوتاه، باز، نازک و نرم شدن دهانه رحم است که به جنین اجازه می دهد تا از کانال زایمان عبور کند و به دنیا بیاید.

طول سرویکس بین 16 تا 24 هفته:

اندازه سرویکس معمولا بین 35 تا 48 میلی متر است. دهانه رحم کوتاه به طول کمتر از 25 میلی متر قبل از هفته 24 تعریف می شود.

طول سرویکس در هفته های 32 تا 34:

دهانه رحم به طور معمول شروع به نرم و کوتاه شدن می کند. بنابراین از اواسط تا اواخر سه ماهه سوم، طبیعی است که طول دهانه رحم کمتر از 3 سانتی متر باشد.

متخصص زنان اصفهان | انواع ناهنجاری ‌های رحمی

علل اهمیت طول سرویکس در بارداری

اطلاع از اندازه طول سرویکس راه خوبی برای پیش بینی وقوع زایمان زودرس است. طول سرویکس در بارداری ممکن است خیلی زود کوتاه شود و خطر زایمان زودرس را افزایش دهد. زایمان زودرس به زایمانی گفته می شود که بین هفته 20 تا 36 بارداری اتفاق می افتد. هرچه زایمان زودرس زودتر اتفاق افتد، خطرات سلامتی برای نوزاد بیشتر می شود.
تشخیص و درمان کوتاهی طول دهانه رحم برای جلوگیری از نارسایی دهانه رحم، نرم شدن و نیز باز شدن زودهنگام دهانه رحم مهم است.

علل کوتاه شدن سرویکس در بارداری

علت کاهش طول سرویکس؟ علت اصلی کوتاه شدن سرویکس، نارسایی دهانه رحم است که به آن دهانه رحم ناکارآمد نیز می گویند. این موضوع می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

  • ضربه یا آسیب به دهانه رحم (مانند عمل کورتاژ که دهانه رحم دستکاری می شود که جز موارد نادر است.)؛
  • آسیب به دهانه رحم در طول زایمان سخت؛
  • قرار گرفتن در معرض داروی هورمونی دی اتیل استیل‌بسترول (یعنی در صورتی که مادر آن را در دوران بارداری مصرف کرده باشد.)؛
  • پارگی دهانه رحم؛
  • نارسایی دهانه رحم که می تواند مادرزادی باشد؛
  • نقایص مادرزادی دهانه رحم.

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید

علائم کوتاه شدن سرویکس در بارداری

دهانه رحم کوتاه در بارداری به خودی خود علائمی ایجاد نمی کند. با این حال، چند زنگ خطر وجود دارد که نشان می دهد ممکن است اندازه طول سرویکس کم شده باشد:

  • سقط جنین در سه ماهه دوم بارداری قبلی (کوتاهی طول دهانه رحم یکی از دلایل اصلی این سقط است.)؛
  • زایمان زودرس در بارداری قبلی به دلیل شروع زایمان خود به خود قبل از هفته 37 بارداری؛
    ( البته دو زنگ خطر بالا در مادران شکم اول وجود نخواهد داشت. بنابراین ممکن است دلیلی نداشته باشد که به دهانه رحم کوتاه فکر کنیم.)

با این حال، در صورت داشتن نارسایی دهانه رحم ممکن است علائمی در دوران بارداری داشته باشید. در سه ماهه دوم بارداری، اگر هر یک از علائم زیر را داشتید، به پزشک خود اطلاع دهید:

  • انقباض یا گرفتگی رحم؛
  • درد یا فشار لگن؛
  • هرگونه خونریزی و لکه بینی؛
  • كمر درد؛
  • تغییر ترشحات واژن.

مطالعه بیشتر:

رنگ کردن مو در دوران شیردهی

عوارض خطرات بارداری پس از بستن لوله ها

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

تشخیص و درمان پرولاپس بند ناف

تشخیص و درمان پرولاپس بند ناف

نحوه تشخیص و درمان پرولاپس بند ناف

بند ناف ساختاری انعطاف پذیر و لوله ای شکل است که در طول بارداری، جنین را به مادر متصل می نماید، مواد مغذی را به جنین منتقل نموده و همچنین مواد زائد تولید شده در بارداری را از بدن جنین خارج می کند. بند ناف از دو شریان و یک ورید تشکیل شده است. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان تشخیص و درمان پرولاپس بند ناف را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

چنانچه بند ناف پیش از جنین و از طریق سرویکس (دهانه رحم) وارد واژن شود به آن پرولاپس بند ناف یا افتادگی بند ناف می گویند. در نتیجه ممکن است در حین زایمان در مقابل بدن جنین گیر کرده، پایین تر از جنین قرار بگیرد و زودتر از جنین از واژن مادر خارج شود. تقریبا از هر 300 تولد، یک تولد با پرولاپس بند ناف یا افتادگی بند ناف همراه است. علت ایجاد پرولاپس بند ناف هنوز به طور دقیق مشخص نیست و مورد بحث می باشد.

انواع مختلف پرولاپس بند ناف:

نمایش بند ناف:

در این حالت بند ناف بین عضو نمایش و سرویکس قرار می گیرد. نمایش بند ناف می تواند همراه با پاره شدن کیسه آب یا بدون پاره شدن کیسه آب باشد.

پرولاپس بند ناف ناقص:

در این حالت بند ناف از طرفین عضو نمایش (عضوی از جنین که در حین زایمان، زودتر مشخص می شود) پایین می آید، اما پایین تر از آن نمی رود.

پرولاپس بند ناف کامل:

در این حالت بند ناف از طرفین عضو نمایش پایین می آید و پایین تر از آن در لگن قرار می گیرد.

عوارض پرولاپس بند ناف:

افتادگی بند ناف خطر بزرگی برای جنین ایجاد می کند زیرا در حین زایمان، جنین ممکن است بند ناف را تحت فشار قرار دهد و این امر می تواند سبب کاهش اکسیژن رسانی به جنین، ایجاد آسیب مغزی و حتی مرگ جنین شود.

علل پرولاپس بند ناف:

شایع ترین علت پرولاپس بند ناف، پاره شدن کیسه آب حاوی مایع آمنیوتیک است. علاوه بر پارگی کیسه آب،
سایر علل پرولاپس بند ناف عبارتند از:

  • زایمان زودرس؛
  • بارداری چندقلویی؛
  • افزایش مقدار مایع آمنیوتیک (پلی هیدروآمینوس)؛
  • زایمان بریچ (زایمان با پا)؛
  • بلند بودن بند ناف بیشتر از حد معمول.

اختلالات و ناهنجاریهای بند ناف | متخصص زنان اصفهان

نحوه تشخیص پرولاپس بند ناف:

پرولاپس بند ناف از چندین راه قابل تشخیص است. معمولا در حین زایمان، پزشک از مانیتور قلب جنین برای اندازه گیری ضربان قلب جنین و بررسی سلامت جنین استفاده می کند. در صورت ایجاد پرولاپس بند ناف، ضربان قلب جنین کاهش می یابد (ضربان قلب جنین کمتر از 120 بار در دقیقه). همچنین پزشک می تواند بند ناف افتاده را در هنگام معاینه لگن ببیند و یا بند ناف را با انگشتان خود لمس نماید. یکی دیگر از روش های تشخیص پرولاپس بند ناف، خونریزی واژینال یا خونریزی شدید به همراه پارگی کیسه آب است. پارگی کیسه آّب خود می تواند باعث ایجاد دکولمان جفت (جدا شدن جفت) یا وازوپرویا گردد.

روش های درمان پرولاپس بند ناف:

پرولاپس بند ناف یکی از وضعیت های اورژانسی زنان و زایمان است که باید هر چه سریعتر درمان شود. در صورت ایجاد پرولاپس بند ناف، به دلیل خطر کاهش اکسیژن رسانی به جنین، بلافاصله پس از تشخیص باید درمان آغاز شود. در این صورت پزشک باید برای جلوگیری از اکسیژن رسانی کم به جنین و کاهش ضربان قلب جنین، جنین را از بند ناف دور نماید. حتی در برخی موارد باید فورا زایمان سزارین انجام شود.

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید

اگر پرولاپس بند ناف به سرعت درمان شود، ممکن است هیچ آسیب دائمی ایجاد نکند. با این حال، هر چه درمان با تاخیر انجام گیرد، احتمال بروز مشکلاتی از قبیل آسیب مغزی یا مرگ مغزی برای نوزاد بیشتر خواهد بود. از روش های درمان پرولاپس بند ناف می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • از وارد آوردن فشار بر بند ناف اجتناب شود؛
  • بخش پایین آمده بند ناف با کمک دست به سمت بالا منتقل شود؛
  • بیمار باید روی پهلوی چپ قرار بگیرد، زیرا در این صورت فشار از روی بند ناف برداشته می شود. همچنین به مادر توصیه می شود که یک بالش زیر باسن چپ خود بگذارد و یا در پوزیشن سجده قرار بگیرد تا لگن بالاتر از سطح بدن قرار داشته باشد؛
  • استفاده از توکولیز (آرام کردن رحم)؛ اگر امکان قریب الوقوع زایمان وجود ندارد، با استفاده از داروهایی از قبیل تربوتالین، انقباضات رحمی متوقف می شود تا فشار روی بند ناف کاهش یابد. این روش در مواردی که ضربان قلب جنین غیر طبیعی باشد و آمادگی برای زایمان سزارین وجود داشته باشد، روش بسیار مفیدی است؛
  • معمولا در این شرایط، زایمان به صورت زایمان سزارین اورژانسی انجام می شود؛
  • اگر دهانه رحم بصورت کامل باز باشد ممکن است، تشویق بیمار به زایمان طبیعی و یا استفاده از ابزارهای کمکی برای انجام زایمان طبیعی نیز انجام گیرد.

مطالعه بیشتر:

رنگ کردن مو در دوران شیردهی

عوارض خطرات بارداری پس از بستن لوله ها

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

تشخیص و درمان فتق در بارداری

تشخیص و درمان فتق در بارداری

بررسی نحوه تشخیص و درمان فتق در بارداری

فتق نوعی وضعیت پزشکی است و زمانی اتفاق می‌افتد که قسمتی از یک اندام داخلی از طریق سوراخی در عضله بیرون می‌زند. شایع‌ترین محل فتق در شکم و کشاله‌ی ران است. بروز فتق در دوران بارداری همیشه نگران‌کننده نیست مگر اینکه دردناک باشد. با این حال اگر درمان نشود، در نهایت بسیار جدی شده و تهدیدکننده‌ی حیات فرد خواهد بود. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان تشخیص و درمان فتق در بارداری را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

اگر می‌دانید که فتق دارید و در حال اقدام به بارداری هستید یا هم‌اکنون باردار هستید، بسیار مهم است که به پزشک خود این موضوع را اطلاع داده تا درمان‌های لازم صورت گیرد. در بعضی مواقع نیاز است تا فتق قبل از بارداری رفع شود و بارداری خود را با نگرانی آغاز نکنید.

علل بروز فتق

فتق در نتیجه‌ی ضعف در دیواره‌ی عضله یا ماهیچه است. با این حال برخی شرایط و فاکتورهای سلامتی می‌توانند در ضعف بافت نقش داشته باشند و منجر به فتق شوند. از آن جایی که در دوران بارداری عضلات تمایل به کشش، نازکی و ضعیف شدن دارند، زنان باردار بیشتر در معرض بروز فتق هستند.

سایر علل فتق
  • بلند کردن اجسام سنگین؛
  • تجمع مایع در شکم؛
  • افزایش فشار در شکم؛
  • زور زدن در هنگام اجابت مزاج و یا ادرار کردن؛
  • اضافه وزن؛
  • عطسه یا سرفه‌ی مزمن.

علل و خطرات بارداری بعد از بستن لوله ها | متخصص زنان اصفهان

علائم فتق در بارداری

همه‌ی زنان علایم فتق را در بارداری تجربه نمی‌کنند. در کسانی که این مورد را تجربه می‌کنند، علایم می‌تواند هم مشاهده شده و هم احساس شود. نقطه‌ی فیزیکی فتق می‌تواند مانند یک توده، زمانی که شما دراز کشیده‌اید یا به آن نقطه فشار وارد می‌کنید، احساس شود. هم‌چنین ممکن است از لحاظ جسمی یک برآمدگی در زیر پوست در محل فتق مشاهده کنید، اما در برخی از موارد قابل مشاهده نیست.

هم‌چنین ممکن است یک درد مرموز، به طور معمول در زمانی که شما فعالیت می‌کنید، خم می‌شوید، عطسه و سرفه می‌کنید یا به شدت می‌خندید، تجربه کنید. برخی از زنان هم‌چنین با پیشرفت بارداری و بزرگ شدن شکم احساس ناراحتی در هنگام حرکت می‌کنند.

روش درمانی فتق در بارداری

جراحی تنها راه درمان مؤثر فتق محسوب می‌شود. دیواره‌ی عضلات با جراحی ترمیمی اصلاح می‌شود تا از بیرون‌زدگی اعضای بدن جلوگیری شود. با این حال انجام جراحی در بارداری توصیه نمی‌شود، مگر اینکه سبب بروز خطراتی برای شما و یا جنین‌تان شود. در غیر این صورت باید جراحی به پس از زایمان و بهبودی کامل که 3 تا 6 ماه طول می‌کشد به تأخیر بیفتد. در مواردی که نیاز به انجام جراحی در دوران بارداری باشد پیشنهاد می‌شود این جراحی در سه‌ماهه‌ی دوم بارداری انجام شود.

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید

پیشگیری از فتق در بارداری

امکان پیشگیری بسیار کم است، اما خبر خوب این است که بارداری به طور معمول سبب بزرگ‌تر شدن فتق نمی‌شود. با این حال حمایت فیزیکی محل فتق در زمان عطسه، سرفه و خنده می‌تواند از شدت ناراحتی جلوگیری کند. برای فراهم کردن این حمایت به راحتی می‌توانید دست خود بر روی محل فتق در زمان‌هایی که ذکر شد بگذارید. هم‌چنین در برخی موارد نیاز است از فعالیت‌های فیزیکی شدید اجتناب کنید.


مطالعه بیشتر:

رنگ کردن مو در دوران شیردهی

عوارض خطرات بارداری پس از بستن لوله ها

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

تاثیر زایمان با بی حسی و بیهوشی در بیماران مبتلا به صرع

تاثیر زایمان با بی حسی و بیهوشی در بیماران مبتلا به صرع

بررسی تاثیر زایمان با بی حسی و بیهوشی در بیماران مبتلا به صرع

استفاده از بی حسی و بیهوشی در هنگام زایمان زنانی که به بیماری های مغز و اعصاب از قبیل صرع مبتلا هستند، باید با دقت و با حضور متخصص بیهوشی، متخصص زنان و زایمان و معاینه دقیق فیزیکی سیستم عصبی بیمار، پیش از زایمان انجام گیرد. همچنین انجام بررسی هایی برای انتخاب مناسب ترین روش بی حسی یا بیهوشی در مادران مبتلا به صرع، بررسی چگونگی جلوگیری از اثرات نامطلوب دارویی برای جنین و مادر، مانیتور کردن سیستم عصبی مادر و کنترل ضربان قلب جنین نیز از دیگر اقدامات ضروری در زمان زایمان زنان مبتلا به صرع است. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان تاثیر زایمان با بی حسی و بیهوشی در بیماران مبتلا به صرع را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

مهمترین نکته در بی حسی و بیهوشی مادران در هنگام زایمان این است که زنانی که قبل از بارداری به بیماری های مغز و اعصاب از قبیل صرع مبتلا شده اند، باید پیش از بارداری با پزشک متخصص در مورد برنامه های بارداری خود صحبت کنند.

بیماری های اعصاب در بارداری:

بیماری های مغز و اعصاب در دوران بارداری به سه گروه تقسیم می شوند:

1- بیماری های عصبی مزمن پیش از بارداری از قبیل بیماری صرع و مولتیپل اسکلروزیس (MS)؛
2- بیمارهایی مانند برخی از تومورهای مغزی یا عروق مغزی که به طور عمده در بارداری آغاز می شوند؛
3- بیماری هایی که در اثر برخی شرایط مربوط به بارداری ایجاد می شوند مانند پره اکلامپسی، افزایش همولیز آنزیم های کبدی و بیماری کاهش پلاکت در بارداری.

بیماری صرع شایع ترین اختلال عصبی است و حدود 50 میلیون نفر در سرتاسر دنیا به بیماری صرع مبتلا هستند. زنان نیمی از جمعیت بیماران مبتلا به صرع را به خود اختصاص می دهند.

تاثیر بارداری بر بیماری صرع:

بارداری تاثیرات متفاوتی بر بیماری صرع دارد. برخی مطالعات نشان داده اند که میزان تشنج در دو سوم بیماران مبتلا به صرع در دوران بارداری کاهش یافته و یا بدون تغییر باقی می ماند. بیشترین خطر بیماری صرع در هنگام زایمان است. برخی پژوهش ها بیانگر آن است که زنانی که حداقل 9 ماه پیش از بارداری تشنج ناشی از صرع نداشته اند، احتمالا 84 تا 92 درصد در دوران بارداری نیز تشنج نخواهند داشت.

تاثیرات صرع بر بارداری:

بر اساس برخی مطالعات صورت گرفته، خطر القای زایمان در هنگام زایمان طبیعی و خطر انجام زایمان سزارین در بیماران مبتلا به صرع افزایش می یابد. در صورت مصرف داروی ضد صرع در طول بارداری، خطر القای زایمان و سزارین حتی بیشتر می گردد. همچنین زنان مبتلا به صرع بیشتر در معرض خطر ابتلا به پره اکلامپسی، افزایش فشار خون بارداری و خونریزی پس از زایمان هستند.

متخصص زنان اصفهان | درد واقعی و کاذب هنگام زایمان

روش های کاهش درد هنگام زایمان در بیماران مبتلا به صرع:

روش های کاهش درد در هنگام زایمان زنان مبتلا به صرع عبارتند از:

  •  بی حسی اپیدورال یا بی حسی نخاعی
  •  استفاده از تکنیک های تنفسی
  •  استفاده از گاز انتونکس
  •  استفاده از دستگاه TENS
  •  تجویز مسکن ها

دستگاه TENS:

همان طور که گفته شد، یکی از روش های کاهش درد زایمان طبیعی، استفاده از دستگاه TENS است. دستگاه TENS با استفاده از تحریک عصبی پوست با کمک جریان الکتریکی بسیار ضعیف، ارسال سیگنال های درد به مغز را متوقف می نماید. تاکنون هیچ شواهدی مبنی بر ایمن نبودن استفاده از دستگاه TENS در هنگام زایمان زنان مبتلا به صرع مشاهده نشده است، اما در صورت تمایل بیمار به استفاده از دستگاه TENS، بیمار باید با پزشک خود صحبت کرده و تنها در صورت صلاحدید پزشک از این دستگاه استفاده نماید.

بی حسی و بیهوشی هنگام زایمان در زنان مبتلا به صرع:

در صورت کنترل بیماری صرع در دوران بارداری، معمولا در هنگام زایمان نیاز به اقدام خاصی نمی باشد، گرچه همچنان ممکن است که در زمان زایمان به درمان حملات صرعی نیاز باشد. در صورت وقوع تشنج در هنگام زایمان طبیعی و یا سزارین، اکسیژن رسانی به جنین کاهش می یابد، با این حال بیشتر زنانی که به بیماری صرع مبتلا هستند زایمان طبیعی داشته و نوزادان سالمی به دنیا می آورند.

در صورت عدم تشنج در هنگام زایمان، بهترین روش جهت بی حسی و بیهوشی بیمار، استفاده از بی حسی نخاعی اپیدورال است. بی حسی اپیدورال سبب کاهش وقوع تشنج شده، درد زایمان را کاهش داده و همچنین به دلیل تثبیت پلاسمای مواد بیهوشی، اثر ضد تشنج داشته و می تواند از تشنج بیماران در هنگام زایمان جلوگیری نماید.

داروهای بی حسی نخاعی اپیدورال نباید بیش از حد در هنگام زایمان بیماران صرعی مورد استفاده قرار بگیرند. چنانچه از داروهای بی حسی اپیدورال در فاز فعال زایمان استفاده شود و این روش درمانی موثر باشد، بیمار ممکن است بتواند زایمان داشته باشد و یا با استفاده از فورسپس و سطح هوشیاری قابل قبول بیمار، زایمان طبیعی انجام دهد.

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید

برای انجام زایمان سزارین می توان پس از تجویز داروهای ضد تشنج، تشنج را در بیماران صرعی کنترل کرده و سپس برای انجام بیهوشی یا بی حسی نخاعی تصمیم گرفت. به طور کلی، تنها برای حفظ سلامتی مادر و جنین، سزارین روش مناسب تری برای انجام زایمان در بیماران مبتلا به صرع می باشد. برخی مطالعات نیز نشان داده اند که بی حسی نخاعی اپیدورال روش مناسبی برای سزارین در بیماران مبتلا به صرع است؛ گرچه در بیمارستان های مختلف، پروتکل درمانی برای بی حسی و بیهوشی جهت انجام سزارین ممکن است یکسان نباشد. به هر حال متخصص بیهوشی بهترین و مناسب ترین روش را برای بی حسی یا بیهوشی سزارین انتخاب می نماید.

از آنجا که احتمال تشنج در بیمارانی که تشنج راجعه دارند بعد از سزارین افزایش می یابد، آمادگی برای درمان تشنج، صرف نظر از روش بیهوشی و شدت درد در این بیماران ضروری است. در صورت بروز تشنج در هنگام زایمان ممکن است داروهای آرام بخش از قبیل لورازپام به صورت وریدی برای بیمار تجویز شوند. چنانچه بیمار برای نخستین بار در سه ماه سوم بارداری یا پس از زایمان تشنج داشته باشد، تشخیص اکلامپسی از صرع دیررس دشوار خواهد بود که در این موارد، درمان اکلامپسی و یا سایر علل تشنج ضروری است.


مطالعه بیشتر:

رنگ کردن مو در دوران شیردهی

عوارض خطرات بارداری پس از بستن لوله ها

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

راه های القای زایمان

راه های القای زایمان

بررسی راه های القای زایمان

اگر بارداری بیش از ۴۱ هفته طولانی شود، پزشکان معمولا القای زایمان را پیشنهاد می کنند. در صورت وجود هر گونه عارضه ای برای نوزاد و نیاز به زایمان سریع، در این صورت زایمان القاء می شود. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان راه های القای زایمان را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

حتی اگر هیچ عارضه ای وجود نداشته باشد، برای جلوگیری از هر گونه عارضه غیرضروری، پزشک پس از اتمام تاریخ زایمان، القای زایمان را پیشنهاد می کند:

  • حدود ۹ نوزاد از هر ۳۰۰۰ نوزاد در اثر عدم ایجاد زایمان پس از موعد مقرر جان خود را از دست دادند.
  • تنها ۱ نوزاد از هر ۳۰۰۰ نوزاد در هنگام زایمان پس از موعد مقرر جان خود را از دست دادند.

قبل از اینکه پزشک زایمان را القا کند، معاینه واژینال را انجام می دهد تا بررسی کند که آیا دهانه رحم شما برای زایمان آماده است یا خیر. از داروهایی استفاده می کنید که به رسیدن دهانه رحم برای شروع زایمان کمک می کند. یکی از روش های القایی زیر استفاده خواهد شد:

غشاء و فرآیندهای غشایی:

جدا کردن غشای کیسه آمنیوتیک از دیواره رحم برای شروع زایمان.

پارگی مصنوعی غشاها:

برش کوچکی که با یک قلاب پلاستیکی در کیسه ایجاد می‌شود می‌تواند شروع به زایمان کند.

پروستاگلاندین ها:

هورمون هایی به شکل ژل برای رسیدن به دهانه رحم اعمال می شود. پروستاگلاندین به صورت خوراکی و شیاف استفاده می شود. که می تواند باعث زایمان شود.

کاتتر بالون در حال رسیدن دهانه رحم:

این لوله با فشار بر دهانه رحم به کشش و باز شدن دیواره دهانه رحم کمک می کند. کاتتر به مدت ۱۵ ساعت یا تا زمانی که بیفتد در جای خود باقی می ماند.

اکسی توسین:

یک هورمون مصنوعی که فقط نوع IV برای القای زایمان استفاده می شود. می تواند به شروع زایمان کمک کند.

عوارض و خطرات القای زایمان

با این حال، برخی از عوامل خطر مرتبط با القای زایمان نیز وجود دارد. آنها عبارتند از:

  • افزایش شانس سزارین
  • ممکن است پس از زایمان طبیعی دچار خونریزی شدید شود.
  • القای زایمان ممکن است در ابتدا موثر نباشد، بنابراین باید آن را تکرار کنید.
  • استفاده از پروستاگلاندین ها ممکن است باعث تهوع، استفراغ، درد عضلانی و اسهال شود.
  • نیاز به اپیدورال برای کاهش اثر درد زایمان. این همچنین خطر مداخلات مامایی مانند زایمان کمکی واژینال با استفاده از فورسپس یا وکیوم را افزایش می دهد.
  • در طول القای زایمان، پزشک به طور مداوم ضربان قلب نوزاد را بررسی می کند و سلامت شما را نیز تحت نظر دارد. اگر این روش ها خطرناک به نظر می رسند، چند راه طبیعی برای القای زایمان وجود دارد.

تاثیرات متفورمین در بارداری | متخصص زنان اصفهان

روش های القای طبیعی زایمان

در اینجا چند راه اثبات شده برای القای زایمان طبیعی وجود دارد.

رابطه جنسی:

داشتن رابطه جنسی می تواند منجر به ارگاسم شود که باعث آزاد شدن اکسی توسین برای شروع انقباض می شود.
پیاده روی می تواند به کودک کمک کند تا روی دهانه رحم فشار بیاورد و باعث ترشح اکسی توسین شود که انقباضات را شروع می کند.

طب سوزنی:

سوزن ها در نقاط خاصی از بدن برای تامین انرژی و تحریک اندام های خاصی که شروع کننده زایمان هستند، وارد می شوند.

تحریک نوک پستان:

مالش یا چرخاندن آرام نوک سینه ها می تواند به ترشح اکسی توسین که شروع کننده زایمان است کمک کند.

همیشه قبل از امتحان هر یک از این تکنیک ها با پزشک صحبت کنید.

میزان درد القای زایمان

زایمان القایی احتمالاً دردناک تر از زایمان خود به خودی است. بنابراین باید به شما تسکین درد مناسب ارائه شود. این می تواند از تسکین درد ساده، مانند حواس پرتی، رایحه درمانی، هیپنوتیزم درمانی، طب سوزنی تا اپیدورال باشد. شما باید تشویق شوید تا از مهارت های مقابله ای خود نیز استفاده کنید، و مراقبان زایمان باید حمایت کنند. در حالت ایده آل، به شما این فرصت داده می شود که در آب کار کنید

زایمان بعد از القا ممکن است دردناک تر باشد زیرا زایمانی که خود به خود شروع می شود معمولاً به تدریج ایجاد می شود و به شما زمان می دهد تا به هر احساس جدید عادت کنید. شما به این حس عادت می کنید زیرا بدن شما این شانس را دارد که مواد تسکین دهنده ای به نام اندورفین را آزاد کند.

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید

چگونگی تاثیر القاء بر زایمان

میزان نظارت مورد استفاده در زایمان القایی به این معنی است که حرکت زن ممکن است محدود شود. از سوی دیگر، برخی از زنان، القایی را دوست دارند، زیرا آنها را قادر می‌سازد تا بر شناخت تقریباً زمان تولد نوزادشان کنترل داشته باشند. آنها همچنین احساس اطمینان می کنند که از نزدیک تحت نظر خواهند بود. القاء در ترم یا بعد از آن ممکن است منجر به کاهش میزان سزارین شود.

موارد عدم تاثیر القای زایمان

اگر القای شما مؤثر واقع نشد، ماما یا پزشک گزینه های دیگر را با شما در میان گذاشته و از شما حمایت خواهد کرد. گزینه های دیگر شامل تلاش دیگری برای القای زایمان یا سزارین است. سلامتی شما باید در نظر گرفته شود و سلامت کودک شما باید با استفاده از نظارت الکترونیکی جنین (با رضایت شما) ارزیابی شود.


مطالعه بیشتر:

رنگ کردن مو در دوران شیردهی

عوارض خطرات بارداری پس از بستن لوله ها

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

بررسی احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی

هنگامی که فردی فقط یک لوله رحمی دارد، هنوز می تواند با تخمکی که از تخمدان طرف مخالف آزاد می گردد، باردار شود زیرا تخمک می تواند از یک تخمدان به سمت پایین و به طرف لوله دیگر حرکت کند. تخمین های انجام شده حاکی از آن است که تخمک تولید شده در طرفی که فاقد لوله رحمی است، در حدود 15 تا 20 درصد موارد قادر به پایین آمدن به سمت لوله باقیمانده است. این بدان معناست که میزان باروری فقط در حدود %30 تحت تأثیر قرار گرفته است یا به عبارتی دیگر، با هر دوره قاعدگی (سیکل قاعدگی) حدود 70٪ فرصت بارداری وجود دارد. در ادامه نوشته امروز سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان احتمال بارداری با از بین رفتن یک لوله رحمی را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

نحوه انتقال تخمک از سمت فاقد لوله به سمت دیگر

سطح داخلی لوله های رحمی و رحم با سلول های گیرنده ای پوشانده شده اند. در زمان تخمک گذاری، یک سیگنال شیمیایی ارسال می شود که این گیرنده ها را “روشن” می کند. سلول های گیرنده نیز سیگنالی را منتشر می کنند که گیرنده مشابهی را در سلول های تخمک و اسپرم فعال می نمایند تا در همان مکان، یعنی لوله رحمی یکدیگر را ملاقات کنند. لوله های رحمی به تخمدان ها متصل نیستند.

در هنگام تخمک گذاری، ساختارهای بسیار ظریف انگشت مانندی به نام فیمبریا که در انتهای لوله رحمی وجود دارند، شروع به حرکت کرده و یک خلا جزئی ایجاد می کنند تا تخمک به سمت انتهای لوله که نزدیکترین محل به آن است کشیده شود. این بدان معنی است که در صورت وجود فقط یک لوله رحمی، فقط یک مجموعه گیرنده وجود دارد و همچنین فقط یک مجموعه فیمبریا خلا ایجاد می کند، بنابراین تخمک به احتمال زیاد به سمت همان لوله راه پیدا می کند حتی اگر در تخمدان طرف دیگر تولید شده باشد.

راه های اطمینان از تکرار نشدن بارداری خارج رحم:

متأسفانه هیچ تست یا روش درمانی که بتواند به شما اطمینان دهد بارداری خارج رحم را دوباره تجربه نخواهید کرد، وجود ندارد. حاملگی خارج رحم به دلیل ایجاد برخی آسیب ها در لوله رحمی اتفاق می افتد و ممکن است علت این آسیب ها هرگز مشخص نشود.

بارداری مجدد پس از حاملگی خارج رحم | متخصص زنان اصفهان

پزشکان معمولاً از شما می خواهند که سه ماه صبر کرده و سپس اقدام به بارداری کنید. پس از آن در صورتی که سن کمتر از 35 سال دارید احتمالاً به شما توصیه می شود که تا 12 ماه و یا اگر بیش از 35 سال سن دارید، تا 6 ماه برای بارداری تلاش کنید. اگر پس از این مدت باردار نشدید، آزمایشات و بررسی های بعدی باید انجام گیرند. انجام هیستروسالپنگوگرافی (HSG) یا عکس رنگی رحم، یکی از این روش های تکمیلی است که به بررسی حفره رحم و وجود انسداد در لوله های رحمی می پردازد.

همچنین در صورتی که احساس می کنید به طور مداوم با عفونت تناسلی روبرو می شوید یا سابقه PID دارید، باید آزمایش کلامیدیا انجام دهید.. انجام این آزمایش و در صورت نیاز، درمان با آنتی بیوتیک، می تواند به کاهش خطر بارداری خارج رحم در آینده کمک کند.

روش های کمک باروری پس از حاملگی خارج رحم:

مصرف کلومیفن سیترات:

یکی از روش های درمان ناباروری، استفاده از داروهای محرک تخمک گذاری است. کلومیفن یا کلومید یک داروی خوراکی بسیار موثر است که اغلب برای کمک به افرادی که سعی دارند باردار شوند ولی چرخه قاعدگی (پریود) آن ها بسیار نامنظم است و یا تخمک گذاری ندارند، تجویز می شود. کلومیفن باعث منظم شدن سیکل قاعدگی شده تا امکان رابطه جنسی به موقع یا تلقیح داخل رحمی فراهم گردد.

| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید

این دارو با مسدود کردن گیرنده های استروژن در مغز، باعث آزاد سازی هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH) و هورمون لوتئین ساز (LH) می گردد. این هورمون ها محرک های تخمدانی هستند که به طور طبیعی وجود دارند و تخمک گذاری را در یک چرخه طبیعی تحریک می کنند. احتمال تخمک گذاری چندتایی با کلومیفن کمی بیشتر از چرخه قاعدگی طبیعی است. احتمال دوقلویی ناشی از مصرف کلومیفن 6-8 درصد است اما خطر چند قلویی (سه قلو یا بالاتر) افزایش نمی یابد. همچنین به ندرت زنان در اثر استفاده از کلومیفن، دچار تحریک بیش از حد تخمدان می شوند. در این حالت تخمدان ها با چندین فولیکول بزرگ می شوند.

IVF پس از بارداری خارج رحمی:

در برخی زنان طی عمل جراحی، هر دو لوله رحمی خارج می گردد. این مساله می تواند به دلیل حاملگی خارج رحم، سایر مشکلات لوله ای یا عفونت لگنی (PID) باشد. اگر هر دو لوله رحمی برداشته شوند یا هر دو به طور کامل مسدود شده باشند، بارداری با روش های کمک باروری مانند IVF بهترین گزینه است در این روش ها، جنین مستقیماً در رحم قرار می گیرد. ای وی اف بهترین روش کمک باروری برای داشتن حاملگی موفق برای بسیاری از زنانی است که سابقه آسیب لوله ای و یک یا چند حاملگی خارج رحم دارند. روش های کمک باروری مانند IVF برای زنان جوان بدون لوله رحمی (یا با لوله رحمی آسیب دیده)، موفقیت بالایی دارند.


مطالعه بیشتر:

نکاتی برای افزایش چربی شیر مادر

رنگ کردن مو در دوران شیردهی

عوارض خطرات بارداری پس از بستن لوله ها