جراحی هیسترکتومی  چه زمانی باید انجام شود ؟

جراحی هیسترکتومی چه زمانی باید انجام شود ؟

چرا ممکن است به جراحی هیسترکتومی نیاز پیدا کنم؟

جراحی هیسترکتومی یا عمل جراحی خارج کردن رحم در موراد زیر انجام می شود:

۱ – عمل هیسترکتومی در مورد آندومتریوز

آندومتریوز وقتی اتفاق می افتد که بافت دیواره رحم در فضایی خارج از رحم، در تخمدان ها شروع به رشد کند.
این اتفاق می تواند منجر به درد شدید و خونریزی در بین پریودها شود. پزشک برای برداشت بافت های زخمی و توده ها می تواند اقدام به جراحی کند بدون این که به بافت های اطراف آسیبی برساند.
آندومتریوز
آندومتریوز

۲ – عمل هیسترکتومی در مبتلا به فیبروئید رحمی

فیبروئیدها توده های رحمی غیر سرطانی هستند که می توانند سبب بروز درد و خونریزی سنگین در طولانی مدت شوند.
توده های فیبروم بعد از دوران یائسگی کوچک می شوند بنابراین شما در این شرایط می توانید انتخاب کنید که به جای انجام هیسترکتومی صبر خواهید کرد.
همچنین پزشک ممکن است قبل از انجام هیسترکتومی گزینه های دیگری مانند میومکتومی (myomectomy) را برای شما در نظر داشته باشد.

فیبروئید رحم 


۳ – عمل هیسترکتومی برای پرولاپس رحم (Uterine prolapsed) (افتادگی رحم)

در این حالت رحم از جایگاه طبیعی خود جا به جا شده و به سمت پایین، نزدیک واژن سُر می خورد.
پرولاپس رحم در خانم هایی شایع است که چندین زایمان واژینال داشته اند اما پرولاپس رحم می تواند بعد از دوران یائسگی و یا به دلیل چاقی نیز اتفاق بیفتد.
افتادگی رحم
افتادگی رحم
شما می توانید برخی تمرین های ورزشی را به منظور تقویت عضلات تحتانی لگن انجام دهید به این ترتیب به بازگشت توان عضلانی رحم که سبب نگاه داشتن رحم در جای خود بوده است، کمک خواهید کرد.
همچنین ممکن است پزشک شئی پلاستیکی را از طریق واژن وارد رحم کند تا بتواند رحم را در جای خود نگاه دارد.

عمل هیسترکتومی هنگام داشتن خونریزی های غیر طبیعی و شدید

تغییر در سطح هورمونی، عفونت، سرطان و یا فیبروئید می تواند منجر به بروز خونریزی های طولانی مدت و شدید شود.
استفاده از کنتراسپتیوهای هورمونی برای پیشگیری از بارداری می تواند به سبک شدن خونریزی ها کمک کند، خونریزی های نامنظم را اصلاح کرده و درد را تخفیف دهد.

عمل هیسترکتومی برای مبتلایان به آدنومیوز

در این شرایط بافت هایی در داخل دیواره رحم رشد می کند در نتیجه دیواره رحم ضخیم می شود. این ضخامت منجر به بروز درد و خونریزی سنگین می شود.
قرص های کنترل بارداری می تواند در این مورد موثر باشد.

سرطان (یا پیش سرطان) رحم، تخمدان، سرویکس (دهانه رحم) و عمل هیسترکتومی

سرطان تخمدان
سرطان تخمدان
در صورت بروز سرطان در هر یک از این ارگان ها انجام هیسترکتومی که به عبارتی عمل خارج کردن رحم است می تواند مناسب باشد.

زمان بهبودی پس از جراحی هیسترکتومی چقدر است؟

دوران بهبودی پس از هیسترکتومی طولانی است. اکثر زنان یک تا دو روز پس از جراحی در بیمارستان می مانند.

البته در صورت ابتلا به سرطان، زمان ماندن در بیمارستان ممکن است طولانی تر باشد. احتمالا پس از هیسترکتومی دکتر از شما بخواهد که از تخت بلند شوید و تا حد ممکن راه بروید.

زمان بازگشت به فعالیت های معمول بستگی به نوع جراحی دارد:
• بهبود جراحی شکمی می تواند چهار تا شش هفته به طول بیانجامد.
• در جراحی واژینال یا لاپاراسکوپی زمان بهبود بین سه تا چهار هفته است.


لاپاراسکوپی


 

زایمان فیزیولوژیک چه مزایایی دارد ؟

زایمان فیزیولوژیک چه مزایایی دارد ؟

 زایمان فیزیولوژیک

در زایمان فیزیولوژیک، پزشک و ماما تا زمانی که مورد خطرناکی را مشاهده نکنند در روند زایمان شما هیچ دخالتی نخواهند داشت.

از زایمان فیزیولوژیک بیشتر بدانید !

در زایمان طبیعی، پزشک یا با تزریق دارو، روند زایمان را کنترل می‌کند یا ممکن است از روش‌های کاهش درد استفاده کند. به این گونه زایمان، زایمان واژینال نیز گفته می‌شود.

مزیت های زایمان فیزیولوژیک

زایمان فیزیولوژیک نسبت به زایمان واژینال مزایایی دارد که برخی از آنها شامل موارد زیر است:

  • زمان زایمان

وقتی خانم بارداری تصمیم می‌گیرد که به صورت فیزیولوژیک زایمان کند، تا پایان بارداری صبر می‌کند.

انجام زایمان در هفته‌های آخر بارداری یعنی ۳۹ و ۴۰، باعث می‌شود که جنین کاملاً رشد کند و پس از زایمان نیازی به مراقبت‌های ویژه نداشته باشد.

همچنین در هفته‌های پایانی، رشد مغز جنین نیز کامل می‌شود.

  • بهبودی سریع‌تر دهانۀ رحم و واژن

بسیاری از خانم‌هایی که به صورت فیزیولوژیک زایمان می‌کنند، شکافی برنمی‌دارد و نیازی به بخیه نیست. همچنین معمولاً در این زایمان پرینه پاره نمی‌شود.

اما هنگامی که پزشک یا ماما، پرینه را شکاف می‌دهند، پس از زایمان این ناحیه را بخیه می‌زنند که احتمال عفونت و خونریزی بعد از زایمان را افزایش می‌دهد.

  • کاهش عوارض ناشی از دارو

داروهایی که هنگام زایمان ‌به منظور سرعت بخشیدن تزریق می‌شود، ممکن است با افزایش انقباضات رحمی، اکسیژن‌رسانی به جنین را با مشکل مواجه کند.

همچنین این داروها، احتمال خونریزی شدید مادر پس از زایمان را نیز افزایش می‌دهد. توجه داشته باشید اگر مقدار دارویی که به شما تزریق می‌شود، انقباضات رحم را بیش از اندازه افزایش دهد، احتمال پارگی رحم و کنده شدن زودهنگام جفت نیز بیشتر خواهد شد.

اگر بارداری پرخطر ندارید، از پزشک خود بخواهید که زایمانتان را به صورت فیزیولوژیک برنامه‌ریزی کند. توجه کنید که زودتر از موعد به بیمارستان نروید.

اگر در بیمارستان بستری شوید، بهتر است در مورد تمام داروهایی که به شما داده می‌شود سؤال کنید. در هر شهری که زندگی می‌کنید، در مورد بیمارستانی که زایمان فیزیولوژیک انجام می‌دهد، تحقیق کنید.

این حق شماست که زایمانی انجام دهید که کمترین خطر و عارضه را برای شما و کودکتان دارد.

بی‌حسی اسپاینال و تفاوت با بی حسی اپیدورال

بی‌حسی اسپاینال و تفاوت با بی حسی اپیدورال

بی‌حسی اسپاینال چیست ؟ 

بی‌حسی نخاعی یا بی‌حسی اسپاینال ؛ Spinal، یک تزریق نخاعی است که به سرعت با ایجاد بی‌حسی ناحیه‌ای، درد ناحیۀ پایینی بدن را برای زمان محدودی از بین می‌برد، به شکلی که فرد طی عمل هشیار خواهد بود.

از این روش بی‌حسی در کنار روش اپیدورال؛ Epidural، برای از بین بردن درد در زایمان یا عمل سزارین استفاده می‌شود.

زایمان بدون درد اپیدورال 

تفاوت بی‌حسی اسپاینال با اپیدورال

بی‌حسی اسپاینال با روش بی‌حسی اپیدورال از چند جهت تفاوت دارد.

در بی‌حسی اسپاینال، داروی بی‌حسی به طور مستقیم به مایع نخاعی تزریق می‌شود، اما در روش اپیدورال، داروی بی‌حسی به فضای بیرونی اطراف نخاع وارد می‌شود.

همچنین در بی‌حسی اسپاینال، داروی بی‌حسی به جای تزریق مداوم، تنها یک بار تزریق می‌شود، در نتیجه، روند بی‌حسی سریع و کامل است اما تنها چند ساعت دوام می‌آورد.

بیشتر بخوانید : چگونگی انجام زایمان بدون درد با بی حسی اپیدورال و اسپینال 

اگر تمایل دارید تا آخرین لحظه‌ها درد را خودتان کنترل کنید یا اگر پیشرفت زایمان بسیار سریع است و امکان دارد موعد زایمان شما هر لحظه فرا برسد و فرصتی برای انجام روش اپیدورال ندارید، احتمالاً پزشک برای شما بی‌حسی اسپاینال تجویز خواهد کرد.

همچنین اگر طی فرایند زایمان نیاز به عمل سزارینپیدا کنید و کاتتر اپیدورال قبلاً قرار داده نشده باشد، می‌توانید از روش بی‌حسی اسپاینال استفاده کنید.

ممنوعیت استفاده از روش بی‌ حسی اسپاینال

همۀ مادران نمی‌توانند از این روش استفاده کنند. موارد منع استفاده از این نوع بی‌حسی به شرح زیر است:

  • در صورت پایین بودن فشار خون، به دلیل خونریزی یا مشکلات دیگر
  • اختلال انعقادی خون
  • عفونت خونی
  • عفونت پوستی در ناحیۀ کمر به دلیل وارد شدن سوزن
  • سابقۀ حساسیت به داروهای بی‌حسی ناحیه‌ای

همچنین استفاده از این روش برای زنانی که از داروهای رقیق‌کنندۀ خونی استفاده می‌کنند نیز توصیه نمی‌شود.

هیسترکتومی چیست؟

هیسترکتومی چیست؟

هیسترکتومی چیست؟ هیسترکتومی به معنی برداشتن رحم است. در هیسترکتومی ممکن است علاوه بر برداشتن رحم، لوله های فالوپ و یا تخمدان ها نیز برداشته شوند.

انواع مختلفی از هیسترکتومی وجود دارد که بر مبنای بافت هایی که برداشته می شوند، تعریف می شوند.

  • هیسترکتومی کامل که شایعترین نوع این عمل جراحی بوده و در آن رحم و دهانه رحم برداشته می شوند.
  • هیسترکتومی جزئی که در آن رحم برداشته می شود اما دهانه رحم برداشته نمی شود.
  • هیسترکتومی رادیکال که در آن رحم، دهانه رحم، بخش های کوچکی از قسمت بالایی مهبل و برخی از بافت های نرم درون لگن برداشته می شوند. این نوع عمل تنها در موارد سرطان دهانه رحم انجام می شود و باید حتما توسط متخصص زنان آموزش دیده انجام شود.

برداشتن رحم یا هیسترکتومی چه زمانی الزامی می شود؟

بیش از یک پنجم تمام زنان در طول عمر خود عمل هیسترکتومی را انجام می دهند و می توان گفت که این عمل بسیار شایع است. هیسترکتومی تقریبا در تمام موارد سرطان رحم و یا سرطان دهانه رحم الزامی است و معمولا در سرطان تخمدان نیز توصیه می شود.

با این حال بیشتر عمل های هیسترکتومی در زنانی انجام می شود که سرطان نداشته اما به علت خونریزی و درد شدید در رحم ترجیح می دهند رحم خود را بردارند و عمل هیسترکتومی را انجام می دهند. این گونه عمل های جراحی برای زنانی مناسب است که تمایلی به بارداری در آینده نداشته باشند.

هیسترکتومی معمولا یکی از گزینه های درمانی در زنان مبتلا به فیبروئید، اندومتریوز، بیماری التهابی لگن و یا دوره های سنگین قاعدگی می باشد. زنانی که به پرولاپس رحم نیز مبتلا هستند، ممکن است پزشک برای ترمیم پرولاپس از هیسترکتومی استفاده کند.

آیا هیسترکتومی بر روی زندگی جنسی افراد تاثیر می گذارد؟

اکثر زنان هیچ گونه تاثیر منفی بر روی لذت جنسی خود را تجربه نمی کنند.

اغلب افراد حتی با بهبود زندگی جنسی خود مواجه می شوند به خصوص اگر خونریزی طولانی مدت و درد در هنگام رابطه جنسی در گذشته باعث کاهش لذت جنسی می شده است.


بیشتر بخوانید: رابطه جنسی بعد از سقط جنین


بسیاری از زنان پس از شش هفته قادر به برقراری رابطه جنسی خواهند بود.

آیا بعد از انجام عمل هیسترکتومی لازم است که روش درمانی هورمون های جایگزین HTR بر روی بیمار انجام شود؟

اگر بیمار یائسه نباشد و تخمدان های وی در طی عمل جراحی برداشته شده باشد، معمولا HTRالزامی می شود.

اگر تخمدانها برداشته نشده باشند، هورمون های زنانه استروژن تولید می شوند و نیازی به HTRنخواهد بود.

از واریس واژن چه میدانید ؟؟؟

از واریس واژن چه میدانید ؟؟؟

واریس واژن چیست؟

واریس واژن شامل ورم‌هایی در لبه‌های خارجی واژن می‌باشد. این ورم‌ها در اثر تجمع خون در رگ ها ایجاد می‌شوند.

واریس واژن موجب تورم و بروز برآمدگی‌های بنفش و آبی رنگ می‌شود، که شبیه به برآمدگی‌هایی هستند که در پاها به وجود می‌آیند.

هورمون پروژسترون بارداری دیواره‌های رگ‌ها را ضعیف کرده و جریان خون به آن ناحیه موجب تورم می‌گردد. علاوه بر این فشار فرزند در حال رشد می‌توانند مانع حرکت خون از این ناحیه و در نتیجه جمع‌شدگی خون گردد.

واریس واژن می‌تواند موجب ناراحتی و درد در واژن شود. این بدین دلیل است که رگ در خارج کردن مواد زائد و دی اکسید کربن از بافت واژن دچار مشکل می‌شوند و منجر به تجمع مواد می‌شود. واریس واژن هیچ مشکلی برای فرایند زایمان ایجاد نمی‌کند و چند روز پس از تولد فرزند ناپدید می‌شود.

علائم نشان دهنده واریس واژن

در واریس واژن گاهی اوقات علائم قابل مشاهده بوده و شامل تیره شدن و تورم رگ‌ها هستند و ممکن است ظاهر آنها شبیه به کرم‌های خاکی باشد . سایر علائم واریس واژن عبارتند از :

  • واریس پا که از بخش داخلی بالای ران در نزدیکی واژن گسترش پیدا کرده و معمولاً به پشت ران‌ها امتداد پیدا می‌کند .
  • ناراحتی یا درد در واژن به خصوص هنگام ایستادن و یا پس از مقاربت جنسی
  • درد در ناحیه واژن
  • احساس سنگینی و پری یا فشار
  • تورم و ناراحتی در واژن

احتمال ابتلا به واریس واژن در چه افرادی بیشتر است ؟

عامل خطر اصلی برای زنان ، بارداری  است . در واقع این وضعیت در زنانی که باردار نبوده‌اند بسیار نادر بوده و اغلب در زنانی که دو بار یا بیشتر بارداری را تجربه کرده‌اند، شایع است . علاوه بر این زنانی که سابقه ابتلا به واریس در خانواده‌شان وجود داشته است و یا زنانی که اضافه وزن دارند بیشتر در معرض خطر هستند .

دلایل ابتلا به واریس واژن

علت واریس واژن معمولاً افزایش حجم گردش خون در بدن در طول بارداری ، افزایش وزن و فشار وارده از نوزاد و هورمون‌های آزاد شده در دوران بارداری است که دیواره‌ی رگها را ضعیف می‌کنند . این دلایل علاوه بر نارسایی وریدی مزمن تقریباً همیشه منجر به بروز واریس واژن می‌گردند .

راه های پیشگیری از بیماری واریس واژن چیست ؟

چند روش برای پیشگیری از واریس واژن عبارتند از :

  • پرهیز از ایستادن بی حرکت -حرکت کنید، قدم بزنید و وضعیت خود را تغییر دهید .
  • در اغلب مواقع جهت استراحت کردن دراز بکشید. نشستن موجب کاهش فشار روی این ناحیه نمی‌شود. خوابیدن به پهلو بهترین حالت است.
  • ورزش‌های کف لگنی را بطور منظم انجام دهید تا عضلات قوی بمانند .

راهکار های درمانی برای بیماری واریس واژن کدامند ؟

چند روش نوین برای درمان وجود دارند که که درد بسیار کمی داشته (در صورت وجود) و دوره بهبودی پس از آنها سریع است. این روش‌ها عبارتند از:

  1. گن‌های فشاری
  2. اسکلروتراپی
  3. درمان با لیزر (داخل رگی یا EVLT)
  4. رادیو فرکوئنسی (RF)
واریس واژن در بارداری
واریس واژن در بارداری

چگونه می توان با واریس واژن در دوران بارداری مقابله کرد؟

 تشخیص زودهنگام واریس واژن می تواند به زنان باردار در درمان این شرایط کمک کند و این امکان را فراهم می آورد که دوره بارداری سالم و راحتی را به همراه داشته باشد.

“بخیه زدن به موقع”

پوشش ساپورت متراکم و سفت

  • باند شکمی
  • باند شانه

از ایستادن برای مدت طولانی خودداری کنید

برای زنانی که از واریس واژن در دوران بارداری یا پس از زایمان رنج می برند، بهتر است از ایستادن برای ساعت های طولانی خودداری کنید. سعی کنید بین نشستن ها و یا دراز کشیدن هایتان هم وقفه هایی را ایجاد کنید. این کار به تسکین فشار در ناحیه لگن و کاهش علائم مشکلتان کمک خواهد کرد.

کمپرس یخ

وقتی دراز می کشید، کمپرس یخ را روی رگ های واریسی خود قرار دهید، تا تورم را کاهش داده و درد را کم کنید. آن را به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه دست نخورده نگه دارید تا زمانی که احساس راحتی بکنید.

از بلند کردن اشیا سنگین اجتناب کنید:

زنانی که از واریس واژن رنج می برند باید از بلند کردن اشیا سنگین اجتناب کنند، حتی اگر این کودک نوپای آن ها باشد. بهترین راه برای نشان دادن مراقبت از کودک نوپای شما این است که چمباتمه بزنید تا با آن ها صحبت کنید. یا به جای آن می توانید کودک خود را به جای بلند کردنشان روی زانوی خود بگذارید.

  • اجتناب از پوشیدن کفش های پاشنه بلند و یا کفش هایی که باعث ناراحتی و فشار بر روی پایین تنه شما می شوند.
  • آب فراوان بنوشید.
  • مصرف داروی ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) مانند ناپروکسن.

 

 

مزایا و معایب لیزر مونالیزا چیست؟؟

مزایا و معایب لیزر مونالیزا چیست؟؟

معایب لیزر مونالیزا :

در این رابطه مقدار ریسک و خطر در سطح حداقل قرار دارد. این درمان به صورت سرپایی انجام می شود.

تعدادی از زنان استفاده کننده از این روش عوارض جانبی موقت

را در نتیجه آن گزارش کرده اند که شامل اندکی

قرمز شدن و التهاب یا ورم در ناحیه واژن می باشد. به هر حال اکثر علائم مشاهده شده به سرعت از بین می روند.


مزایای لیزر مونالیزا:

بیمارانی که تحت درمان لیزر مونالیزا تاچ قرار می‌گیرند، به دلیل بهبود فرم واژن معمولا از روابط جنسی و

ارگاسم بهتری برخوردار می‌شوند. افزایش کیفیت و کشش بافت واژن، افزایش جریان خون ورودی به واژن،

سفت شدن کانال واژن و جوان‌سازی بافت‌های سالخورده، آسیب دیده و تحریک‌شده واژن از جمله مزایای

ویژه این پروسه درمانی هستند. انجام این پروسه درمانی به عادی شدن pH واژن و کاهش عفونت‌های مرتبط

با دستگاه تناسلی کمک می‌کند. بازسازی جداره‌ طبیعی واژن و ارتقای کیفیت بافت نیز باعث بهبود روانکاری واژن می‌شود.

بیمارانی که تحت لیزر مونالیزا تاچ قرار می‌گیرند، از استرس و فشارهای ناشی از بد فرمی واژن،

دردناک شدن مقاربت جنسی، آتروفی واژن، خارش، خشکی، سوزش و عفونت‌های دستگاه تناسلی رهایی پیدا می‌کنند.


مراقبت های پس درمان

این روش درمانی یک درمان راحت ، سریع و بدون خطر است که بدون بی حسی و بدون نیاز به بستری شدن بیمار انجام می گیرد.

البته در صورت درخواست بیمار می توان از کرم بی حسی نیز استفاده نمود. با وجود این شرایط تعدادی از زنان پس از ستفاده از

این روش درمانی اندکی ناراحتی در واژن خود داشته اند و این علائم در طی مدت کمی (بین یک تا سه روز) از بین می رود.

معمولا توصیه می شود که از آمیزش با همسر برای مدت دو روز خود داری شود. در بعضی افراد نیز ممکن است پزشک توصیه کند

از بلند کردن اجسام سنگین ، دوش گرفتن با آب گرم و یا حرکت های ورزشی اجتناب شود.


دکتر فرشته دانشمند یکی از بهترین جراحان ومتخصصان زنان و زایمان که میتوانید در خصوص لیزر مونالیزا از آن کمک بگیرید.

لیزر مونالیزا چیست؟

لیزر مونالیزا چیست؟

لیزر مونالیزا تاچ چیست و چگونه عمل می‌کند؟

لیزر مونالیزا تاچ یک سیستم لیزری غیر جراحی است. در این روش، لیزر Co2 به صورت پالس‌های بسیار کوچکی به
سطح واژن (لایه اپی‌تلیال) و عمق آن (لایه لامینا پروپریا) برای تحریک مخاط و بافت واژن تابانده می‌شود.
لیزر مونالیزا در زمانی بسیار کوتاه انجام می‌شود و حداکثر ۱۵ دقیقه طول می‌کشد.
در واقع اشعه‌ی لیزر سوراخ‌های بسیار ریزی در ناحیه تحت درمان ایجاد می‌کند. این سوراخ‌های ایجاد شده موجب تحریک بافت اطراف خود برای بازسازی و تشکیل سلول‌های جدید و فراهم آوردن فاکتورهای مختلف رشد می‌شوند، از جمله: رگ‌های خونی جدید، سلول‌های کلاژن جدید و الاستین. برای بیمارانی که دچار یائسگی (یا علائم مشابه یائسگی) شده و به آتروفی واژن مبتلا هستند، انجام این درمان در ناحیه واژن باعث می‌شود که فعالیت متابولیک واژن دوباره آغاز شود و به حالت قبلی بازگردد و بدین ترتیب سنتز تمامی‌ فاکتورهای رشد حیاتی مانند کلاژن، هیالورونیک اسید، گلیکوزآمینوگلیکانها و پروتئوگلیکان شروع می‌شود.

لیزر مونالیزا تاچ چه کاربردهایی دارد؟

  • تنگ کدن واژن
  • درمان افتادگی رحم
  • درمان بی اختیاری ادراری
  • لابیا پلاستی
  • درمان علایم یائسگی
  • درمان خشکی واژن
  • درمان سوزش
  • درمان درد در زمان مقاربت

نشانه های آتروفی ناحیه تناسلی:

خشکی، درد و خونریزی حین مقاربت، سوزش و خارش واژن، تغییرات ظاهری، تغییر P H بافت،

افزایش احتمال رشد میکروبهای بیماری زا و قرار گرفتن در معرض عفونت ها.

تغییرات بافتی که در مسیر ادراری ( خشک و ملتهب شدن مجرا ) اتفاق می افتد باعث میشود که فرد احساس تکرار ادرار کند.

در اثر این تغییرات علاقه و تمایل خانم ها به مقاربت کم می شود و بر کیفیت زندگی و روابط زناشویی تاثیر می گذارد.


مراقبت های قبل از استفاده از لیزر

قبل از استفاده از لیزر حتما موارد زیر را مدنظر قرار دهید:
• چنانچه بیماری واژینال خاصی مانند هرپس و یا عفونتهای طولانی مدت وجود دارد،لازم است برطرف گردد.
• قبل از لیزر انجام پاپ اسمیر ضروری است
• انجام لیزر نباید در دوران قاعدگی باشد و بهتر است حداقل سه روز از عادت ماهیانه گذشته باشد.


دکتر فرشته دانشمند یکی از بهترین جراحان ومتخصصان زنان و زایمان که میتوانید در خصوص لیزر مونالیزا از آن کمک بگیرید.

تکنولوژی تولید مثل(ART) چیست؟؟

تکنولوژی تولید مثل(ART) چیست؟؟

تکنولوژی تولید مثل چیست؟

برای درمان ناباروری استفاده از تکنولوژی تولید مثل (ART) کمک می کند.

این شامل درمان های باروری است که شامل هر دو تخم زن و یک اسپرم مرد است.

این کار با حذف تخم  از بدن یک زن است. سپس تخم ها با اسپرم برای تولید جنین مخلوط می شوند.

جنین ها در بدن زن قرار می گیرند. لقاح آزمایشگاهی (IVF) شایعترین و موثر ترین نوع ART است.

روش های ART گاهی اوقات از تخم های اهدا کننده، اسپرم اهدا کننده یا جنین های یخ زده قبلی استفاده می کنند.

این ممکن است شامل یک حامل جایگزین یا بارداری باشد. یک جایگزین زن است که با اسپرم از همسر مرد زن و شوهر باردار می شود.

حامل حاملگی باردار با یک تخم  از شریک زن و اسپرم از همسر مرد است.

شایعترین عوارض ART یک بارداری چندگانه است. با محدود کردن تعداد جنین هایی که در بدن زن قرار می گیرد،

می توان از آن جلوگیری یا به حداقل رساند.


نمایش تلقیح مصنوعی:

تلقیح مصنوعی، همچنین به عنوان تلقیح داخل رحمی (I U I) شناخته می شود،

برای درمان زنان با لوله های فالوپ طبیعی و سالم استفاده می شود، اما به دلایل ناشناخته نمی تواند درک شود.

این ممکن است به دلیل مشکلات مکانیکی مقاربت باشد – به عنوان مثال یک مرد قادر به انجام نعوظ نیست و

یا مشکلات ساختاری آلت تناسلی پس از ضربه یا جراحی دارد. تلقیح مصنوعی نیز ممکن است هنگامی که

اسپرم منجمد شده به علت عدم حضور شریک مرد یا قبل از درمان سرطان مورد استفاده قرار گیرد.

پروسه AI شامل قرار دادن یک اسپرم مرد شریک از طریق رحم زن و به رحم در زمان تخمک گذاری

یا درست قبل از آن است. AI را می توان در طول یک دوره طبیعی قاعدگی یا در ترکیب با القاء تخمک گذاری

انجام داد اگر زن دارای چرخه های قاعدگی نامنظم است. فقط پزشکان می توانند AI را تحت قانون مراقبت های مربوط به تولید

مثل در سال ۲۰۰۸ انجام دهند، اگر چه فرد از انجام تلقیح خود خود جلوگیری نمی کند.

اگر بارداری پس از چندین آزمایش AI به دست نیاید،

استفاده از IVF یا I C S I ممکن است مورد بحث قرار گیرد.


لقاح آزمایشگاهی:

IVF در محدوده ای از شرایط برای کمک به مفهوم استفاده می شود اما اغلب تنها وسیله ای برای رسیدن به حاملگی برای زنان است که

لوله های فالوپ مسدود شده اند. در IVF، تخم های زن جمع آوری می شود، همراه با اسپرم از همسر یا اهدا کننده مرد.

تخم مرغ و اسپرم در آزمایشگاه به یک ظرف فرهنگی منتقل می شوند تا تخم مرغ بتوانند بارور شوند.

اگر کودکی اتفاق می افتد و یک جنین تولید می شود، جنین به روش انتقال جنین به رحم زن وارد می شود.

گاهی چندین جنین ممکن است رشد کند و برای استفاده در فرایندهای بعدی، آنها را می توان یخ زد.


آیا نازایی فقط مشکل زن است؟

آیا نازایی فقط مشکل زن است؟

آیا نازایی فقط مشکل زن است؟

نه، ناباروری همیشه یک مشکل زن نیست. هر دو زن و مرد می توانند مشکلات ایجاد کننده ناباروری داشته باشند.

حدود یک سوم موارد ناباروری ناشی از مشکلات زنان است. یک سوم دیگر مشکلات مربوط به باروری به علت انسان است.

موارد دیگر بوسیله مخلوطی از مشکلات زن و مرد یا مشکلات ناشناخته ایجاد می شود.


چگونه پزشکان ناباروری را درمان می کنند؟

ناباروری می تواند با دارو، جراحی، تلقیح مصنوعی یا تکنولوژی تولید مثل کمک کند.

بسیاری از این درمان ها ترکیب شده اند. در اغلب موارد ناباروری با دارو یا جراحی درمان می شود.

پزشکان توصیه های خاص برای ناباروری را بر اساس:

_نتایج آزمون
_چه مدت زوج تلاش دارند باردار شوند؟
_سن هر دو مرد و زن
_سلامت کلی شرکا
_ترجیح شرکاء

پزشکان اغلب ناباروری را در مردان به روش های زیر انجام می دهند:

مشکلات جنسی:

پزشکان می توانند به مقابله با ناتوانی جنسی یا انزال زودرس کمک کنند. درمان های رفتاری و / یا داروها می تواند در این موارد مورد استفاده قرار گیرد.

چند اسپرم:

گاهی اوقات جراحی می تواند علت مشکل را تصحیح کند. در موارد دیگر، پزشکان جراحی اسپرم را مستقیما از دستگاه تولید مثل تولید می کنند. آنتی بیوتیک ها همچنین می توانند برای پاک کردن عفونت هایی که بر تعداد اسپرم تاثیر می گذارند استفاده شوند.

حرکت اسپرم:

بعضی اوقات اسپرم به دلیل یک بلوک در سیستم انسان اسپرم ندارد. در برخی موارد، جراحی می تواند مشکل را اصلاح کند.
در زنان، برخی از مشکلات فیزیکی نیز می تواند با جراحی اصلاح شود.

تعدادی از داروهای باروری برای درمان زنان مبتلا به مشکلات تخمک گذاری استفاده می شود. مهم است که با پزشکتان درباره جوانب مثبت و منفی این دارو صحبت کنید. شما باید خطرات، مزایا و عوارض جانبی را درک کنید.


ناباروری (نازایی)چیست؟

ناباروری (نازایی)چیست؟

ناباروری یا نازایی چیست؟

ناباروری یک بیماری سیستم تولید مثل تعریف شده توسط عدم موفقیت در حاملگی بالینی پس از ۱۲ ماه یا بیشتر از مقاربت جنسی غیر محافظت شده است.
ناباروری ناتوانی یک زن و شوهر غیر جنسی است که در طول یک سال به بارداری می رسد.

همسر مرد می تواند برای ناباروری یانازایی با استفاده از انواع مداخلات بالینی و نیز ارزیابی آزمایشگاهی اسپرم ارزیابی شود.


تعاریف جمعیت شناختی ناباروری:

ناتوانی افراد بالای سن باروری (۱۵-۴۹ سال) در طول ۵ سال حاملگی در دوران بارداری یا بارداری باقی می ماند.

عدم توانایی بارداری با تولد زنده، در عرض پنج سال از قرار گرفتن در معرض بر اساس یک وضعیت اتحادیه ثابت،

عدم استفاده از پیشگیری از بارداری، عدم شیردهی و حفظ میل به یک کودک.


ناباروری اولیه:

هنگامی که یک زن قادر به تحمل کودکی نباشد، یا به علت عدم توانایی باردار شدن یا عدم توانایی حاملگی برای تولد زنده،

به عنوان ناباروری اولیه طبقه بندی می شود.

به این ترتیب زنان که بارداری خود به خودی خود وخیم است یا حاملگی که در

نتیجه یک کودک متولد شده است، بدون اینکه تولد زنده داشته باشد، به طور عمده با ناباروری همراه است.