استعمال دخانیات در بارداری

استعمال دخانیات در بارداری

مصرف سيگار داراي اثرات نامطلوب روي مادر وجنين دارد. عوارض زيان بار فراوان سيگار در طول بارداري شامل اثرات تراتوژنيك – جفت سر راهي – جدا شدن زودرس جفت – پاره شدن پيش از مورد كيسه آب و زايمان زودرس مي باشد. وزن نوزادان كمتر بوده و احتمال بروز سندرم مرگ ناگهاني شيرخوار سه برابر مي باشد.

كه بيشتر ناشي از كاهش اكسيژن رساني به جنين مي باشد.

توقف مصرف سيگار:    

به افراد سيگاري توصيه مي شود كه مصرف سيگار را متوقف كنند.و تمايل بيمار براي ترك سيگار ظرف ۳۰ روز آينده ارزيابي مي شود.

فراورده هاي جايگزين نيكونين به قدر كافي مورد ارزيابي قرارنگرفته اند.

قطع مصرف سيگار پيش از بارداري امري مطلوب است.

در صورت شكست تلاش هاي غير دارويي جهت ترك سيگار بهتراست در دوران بارداري از داروهاي حاوي نيكوتين استفاده شود.

درمان سقط های مکرر با IVIG

درمان سقط های مکرر با IVIG

سقط مکرر ناشی از عوامل مختلفی است که ازآن جمله میتوان به عوامل:

ایمونولوژیک،
ژنتیک،
عفونی،
آناتومیک
و هورمونی اشاره کرد.

 ایمونولوژیک :

مهمترین و شایعترین علت سقط مکرر می باشد.
IVIG یعنی ایمونوگلوبولینی که به صورت داخل وریدی تزریق میشود.
این فراورده در واقع مخلوطی از گاماگلوبولین های (آنتی بادی ها) موجود در خون است. این دارو در درمان نقص های ایمنی ناشی از کمبود آنتی بادی های طبیعی، بیماری های عفونی، پوستی، خونی، عصبی، روماتولوژی و بیماری های ایمونولوژیک مورد استفاده قرار میگیرد.
از جمله مهمترین کاربردهای این فراورده درمان بیماری های لوپوس، مولتیپل اسکلروز (MS) و جلوگیری از رد پیوند می باشد.

یکی از مواردی که تزریق IVIG موفقیت قابل توجهی داشته است درمان سقط های مکرر روش های باروری آزمایشگاهی نظیر IVF و میکرواینجکشن (ICSI) می باشد.

نارسایی های سیستم ایمنی مادر باعث جلوگیری از لانه گزینی و کاهش رشد جنین و یا مرگ جنین می شوند. از جمله این عوامل می توان به تولید آنتی بادی های ضد فسفولیپیدها، ضد هسته، ضد تیروئید، ضد تخمدان و افزایش فعالیت یا تعداد سلول های کشنده طبیعی اشاره کرد.

با توجه به اینکه این دارو اصولاً آنتی بادی می باشد و نیمه عمر قسمت اعظم آنتی بادی های خون حدود سه هفته است این فرآورده در افراد مبتلا به سقط مکرر به فاصله ۴-۳ هفته تزریق می شود.

معمولاً اولین تزریق قبل و یا هنگام شروع بارداری انجام شده و با فواصل زمانی ذکر شده بر حسب نظر پزشک تا ماه ششم بارداری ممکن است ادامه یابد. اگر چه این فرآورده از خون انسان تهیه می شود ولی تمام افراد از نظر ابتلا به بیماری های قابل انتقال از راه خون نظیر ایدز و هپاتیت B و C مورد ارزیابی دقیق قرار می گیرند.
در برخی از افراد عوارض حساسیتی نظیر سر درد، احساس سرما، درد پشت و گاهی تنگی نفس و راشهای پوستی بوجود می آید.

در موارد نادر این دارو می تواند موجب درد عضلانی، کهیر و اگزما می گردد. لازم به ذکر است که در تمامی بیماران کاندید دریافت IVIG سطح سرمی نوعی از ایمونوگلوبین به نام LgA اندازه گیری شود.
در بیمارانی که مبتلا به کمبود شدید این ایمونوگلوبین می باشند تجویز IVIG به هیچ وجه توصیه نمی شود و در صورت تجویز امکان بروز واکنش های حساسیتی وجود دارد عمده ترین عیب IVIG قیمت گران آن است.

زردی نوزادان چیست؟

زردی نوزادان چیست؟

سابقه و هدف :

                              زردی یکی از بیماریهای شایع در نوزادان است که به زرد شدن رنگ پوست  و سفیدی چشم ( صلبیه ) نوزاد در اثر بالا رفتن میزان بیلی روبین ناشی از تجزیه طبیعی سلول های قرمز خون ، اشاره دارد . زردی درهفته اول زندگی تقریبا در ۶۰ درصد نوزادان رسیده و ۸۰ درصد بچه های نارس دیده میشود. به طور معمول بیلی روبین تولید شده توسط آنزیم گلوکورونیل ترانسفراز به بیلیروبین کونژوگه یا محلول در آب که برای دستگاه عصبی مرکزی خاصیت سمی نداردتبدیل میشود و از طریق صفرا وارد روده کوچک شده و با مدفوع دفع میشود . هدف بررسی علل و انواع زردی و درمان زردی در نوزادان میباشد.

         یافته ها :

             زردی هنگامی رخ میدهد که سرعت تولید بیلی روبین بیشتر از توان کبد نوزاد در شکستن و خارج کردن آن از بدن است . دلایل این عبارتند از :

۱-          کاتابولیسم بیشترگلبول های قرمز ، منجر به تولید بیلی روبین بیشتر در نوزادان نسبت به بزرگسالان میشود.

۲-          کبد نوزادان نیزپس از تولد بطور کامل تکامل نیافته و ممکن است هنوز قادر به حذف بیلی روبین خون به اندازه کافی نباشد.

۳-                    میزان بالای بیلیروبین در نوزادان سبب باز جذب مجدد از روده ها قبل از دفع آن از طریق مدفوع میشود.

سطح بالای بیلی روبین ( معمولا بالاتر از ۲۵ میلی گرم) می تواند عوارضی مانند ناشنوایی ، فلج مغزی و یا اشکال دیگر از آسیب های مغزی رادر برخی از کودکان سبب شود. در موارد کمتری ، زردی ممکن است نشان دهنده وجود یک عفونت و یا مشکل تیروئید باشد . به همین دلیل آکادمی اطفال آمریکا ( AAP ) توصیه می کند که همه نوزادان باید از جهت وجود زردی در عرض چند روز اول پس از تولد مورد بررسی قرار گیرند

ویروس سیتومگالو (CMV) چیست؟

ویروس سیتومگالو (CMV) چیست؟

سیتومگالو ویروس یک نوع ویروس از خانواده ویروس هرپس است که افراد را در تمام سنین می تواند آلوده نماید ولی آلودگی به این ویروس اغلب در دوران کودکی و نوجوانی ایجاد می شود. این عفونت ها اغلب بدون علامت هستند ولی در جنین و افراد مبتلا به نقص ایمنی این ویروس می تواند مشکلات قابل توجهی را ایجاد کند.

راه های انتقال سیتومگالو ویروس:

۱- انتقال از طریق مادر به نوزاد: اغلب هنگام عبور از کانال زایمان یا در طی دوران شیردهی از مادر به نوزاد منتقل می شود. نوزادانی که مادرشان قبل از بارداری به این ویروس مبتلا شده اند بدون علامت و سالم خواهند بود. نوزادانی که حین یا بعد از تولد به ویروس آلوده شوند در معرض خطر عوارض جسمی یا مغزی ناشی از عفونت مادرزادی قرار نمی گیرند.

۲- انتقال از طریق تماس فردی: ویروس در بزاق، ادرار، خون، مدفوع، اشک چشم، شیر مادر، مایع منی و ترشحات دهانه رحم فرد آلوده وجود دارد و افراد از طریق بوسیدن، تماس جنسی، استفاده از ظروف مشترک یا در کودکان با به دهان بردن اسباب بازی های آلوده به ویروس آلوده می شوند.

۳- انتقال از طریق مادر به جنین: این ویروس می تواند از مادر به جنین به دلیل عفونت اولیه یا ثانویه مادر منتقل شود. هنگامی که جنین قبل از تولد دچار عفونت می شود. تقریباً در ۹۰% موارد، نوزادان مبتلا به عفونت مادرزادی بدون علامت به دنیا می آیند ولی در ۱۰% از موارد اختلالاتی را نشان می دهند.

۴- از طریق انتقال خون یا پیوند عضو: این ویروس از طریق اهداکننده آلوده به گیرندگان عضو، بافت، مغز استخوان یا خون منتقل می شود.

علائم و نشانه های سیتومگالو ویروس مادرزادی عبارتند از: کوچکی اندازه سر (میکروسفالی)، کاهش رشد درون رحمی، نقاط قرمز رنگ ریز و کوچک روی پوست (پتشی)، بزرگی کبد و طحال، زردی، تغییرات فاکتورهای خونی (کم خونی، کاهش پلاکت ها)، مشکلات ریوی (پنومونی)، تشنج، شلی یا سفتی عضلات، رسوب کلسیم در مغز، کاهش بینایی یا شنوایی.

وقتی مادر در حین حاملگی برای اولین بار به این ویروس مبتلا می شود اثرات آن بر جنین حائز اهمیت است. در حالیکه عفونت ثانویه مادر تاثیر چندانی بر جنین ندارد و فقط در کمتر از ۱% موارد عفونت ثانویه، نوزاد دچار مشکلات ناشی از عفونت می شود.

هر زنی که در سنین باروری قرار دارد باید از نظر سابقه ابتلا به این ویروس بررسی شود، بهتر است قبل از حاملگی با پزشک خود به منظور آزمایش خون و کنترل سطوح آنتی بادی علیه این ویروس مشورت نماید.

این ویروس در بین کودکان نوپا و مهدکودکی شایع است و اغلب در میان افراد خانواده یا بچه های یک مهدکودک گسترش می یابد.

برای پیشگیری از انتقال این ویروس در تماس با بیماران عفونی باید به توصیه های زیر توجه کرد:

۱- بعد از تعویض کهنه مرطوب یا تماس با بزاق کودکان دست ها را با آب و صابون بشویید

۲- از بوسیدن لب ها و گونه های کودکان زیر ۶ سال خودداری کنید ولی می توانید آنان را در آغوش بگیرید یا پیشانیشان را ببوسید

۳- از آنجایی که کودکان اغلب اسباب بازی ها را به دهان می برند برای ضد عفونی کردن آن ها از محلول وایتکس رقیق شده در آب یا آب و صابون استفاده نمایید

۴- کارکنان مهدکودکان بهتر است هنگام تعویض کهنه اطفال از دستکش استفاده کنند

۵- از ظروف غذاخوری، غذاهای نیم خورده یا لوازم بهداشتی مشترک استفاده نکنید.

لیومیوم و پولیپ چیست؟

لیومیوم و پولیپ چیست؟

لیومیوم و پولیپ چیست؟

لیومیوم و پولیپ رحمی تومورهای بسیار شایعی است که اغلب خانم ها اطلاعی از وجود آن در رحمشان ندارند و به طور اتفاقی هنگام معاینه یا انجام سونوگرافی متوجه این توده ها می شوند. البته در تعدادی از خانم ها هم دارای علامت بوده و آن هم خونریزی های غیرطبیعی رحمی است. نام تومور یا توده، نگرانی و پرسش هایی را برای خانم های مبتلا به وجود می آورد. خوب است بدانید این توده ها غالبا خوش خیم بوده و نیاز به دستکاری ندارند و فقط وقتی به درمان یا جراحی نیاز پیدا می کنند که باعث آزار بیمار شوند.

لیومیوم رحمی

لیومیوم ها تقریبا در یک نفر از هر دو زن بالای ۳۵ سال دیده می شود. به نظر می رسد چاقی، تخمک گذاری های نامنظم (خونریزی های بی نظم) و زمینه ژنتیکی (ابتلای مادر، خواهر و دختر) درصد ابتلا را بالا می برد.

خونریزی، اصلی ترین علامت است

زنان مبتلا یا هیچ علامتی ندارند یا با خونریزی های غیرطبیعی به پزشک مراجعه می کنند. تعداد و شکل لیومیوم در بیماران متفاوت است.

رحم دارای سه لایه است و باتوجه به این که توده در کدام لایه قرار داشته باشد، علامت های بیماری نیز متفاوت خواهد بود.
آنهایی که داخل رحم رشد می کنند معمولا باعث خونریزی بیشتری می شود. تعدادی نیز ممکن است از دهانه رحم بیرون زده و بیمار با شکایت خروج ناگهانی توده از واژن مراجعه کند.
تعدادی از لیومیوم ها داخل دیواره رحم رشد می کند و باعث بزرگ ترشدن رحم می شود. گروهی دیگر نیز در لایه خارجی رحم رشد کرده و در داخل شکم برجستگی ایجاد می کند. این لیومیوم ها می تواند به دور پایه خود پیچیده و درد های شدید ناگهانی ایجاد کند.

 

لیومیوم ها منشأ عضلانی دارد

هنوز بدرستی علت تشکیل این توده ها در رحم مشخص نشده است، اما منشأ توده ها را از سلول های صاف عضلانی می دانند.

خوشبختانه احتمال تبدیل به بدخیمی در این توده ها بسیار اندک است. فقط نوعی از تومور به نام لیو میوموسارکوما وجود دارد که بدخیم است و خونریزی های نامشخص و غیر عادی در رحم ایجاد می کند و حتما باید توسط عمل جراحی برداشته شود. بدخیمی نیز بعد از فرستادن نمونه به پاتولوژی تشخیص داده می شود.

 

علامت لیومیوم فقط خونریزی نیست

لیومیوم های رحمی می تواند درد های لگنی هنگام پریدن یا نزدیکی را به وجود بیاورد. برخی بیماران نیز احساس سنگینی در رحم دارند و لیومیوم هایی که رشد فزاینده دارد با بزرگ ترشدن شان فشار زیادی روی مثانه آورده و باعث تکرر ادرار می شود.

در مواردی هم آنقدر روی دستگاه ادراری فشار وارد می کند که موجب قطع جریان ادرار می شود.

 

لیومیوم ممکن است باعث سقط جنین شود

لیومیوم رحمی بندرت باعث نازایی اولیه می شود، اما می تواند باعث سقط جنین شود و این هم به دلیل لانه گزینی نامناسب جفت در حاشیه یا روی لیومیوم است.

اغلب خانم هایی که لیومیوم دارند در بارداری مشکل خاصی برایشان به وجود نمی آید، ولی زایمان زودرس در این گروه از مادران باردار دور از انتظار نیست و گاهی نیز به دلیل بزرگ بودن لیومیوم و قرارگیری نامناسب جنین داخل رحم ممکن است جنین دچار محدودیت رشدی شود.

 

اغلب لیومیوم ها به درمان نیاز ندارد

لیومیوم ها ممکن است در برخی خانم ها خونریزی غیرطبیعی ایجاد کند. خونریزی به صورت افزایش میزان، طول مدت خونریزی یا خونریزی هایی در فواصل قاعدگی است.
به هر حال خانم هایی که با این الگوی خونریزی مراجعه می کنند باید سونوگرافی شوند تا از نبود لیومیوم اطمینان حاصل شود.
درمان لیومیوم نیز با توجه به سن بیمار میزان خونریزی، درد، تعداد و اندازه محل لیومیوم و درخواست بیمار برای حفظ قدرت باروری انجام می شود.
بیمارانی که در سونوگرافی شان لیومیوم گزارش می شود و هیچ مشکلی هم ندارند، فقط باید پیگیری شوند و سونوگرافی های دوره ای هر شش ماه یکبار کافی به نظر می رسد. این کار برای تحت نظر گرفتن توده ها از نظر رشدی است.

درمان چگونه است

اگر فردی با خونریزی غیرطبیعی و زیاد مراجعه کرد، می توانیم توده ها را از رحم خارج کنیم. این جراحی بویژه برای زنانی است که تمایل به بارداری یا سابقه سقط های مکرر دارند.
مواقعی که لیومیوم ها خونریزی های شدید ایجاد کنند، به طوری که به کم خونی بیمار منجر شود یا به دلیل بزرگی شان سیستم ادراری را مختل کند، احتمال برداشتن رحم نیز وجود دارد. بیمارانی که نزدیک به یائسگی هستند و توده ای در حال رشد دارند حتما باید توده ها یا خود رحم از طریق جراحی برداشته شود چون در این موارد احتمال بدخیمی زیاد است.

پولیپ های رحمی

توده های گوشتی داخل رحمی هستند و خونریزی های نامنظم در فواصل بین قاعدگی را پدید می آورند. ماهیت تشکیل این توده ها با لیومیوم های رحمی متفاوت است و خونریزی ناشی از آنها نیز علامت های دیگری دارد.
اینها نیز اغلب بدون علامت بوده و با سونوگرافی تشخیص داده می شود. هر چه سن بیشتر می شود، احتمال بروز پولیپ نیز افزایش می یابد.
اگر اندازه پولیپ کوچک باشد، احتمال ازبین رفتن خودبه خود آن وجود دارد، ولی پولیپ های بزرگ تر خونریزی های شدیدتری دارند که گاه به جراحی نیاز پیدا می کنند. خوشبختانه پولیپ ها نیز مانند لیومیوم ها بندرت بدخیم می شوند.

اقدامات در زنان با خونریزی غیرطبیعی

وقتی خانمی با خونریزی غیرطبیعی مراجعه می کند، می توان با سونوگرافی دقیق، معاینه و نمونه برداری از رحم، علت خونریزی را پیدا کرد. در زنان بالای ۳۵ سال نمونه برداری از رحم (بیوپسی) ضروری است.
البته احتمالات را باید در نظر گرفت، چون همه خونریزی ها به دلیل وجود توده نیست. همچنین احتمال بدخیمی را هیچ گاه نباید از نظر دور داشت.
یکی از عوامل خونریزی های غیرطبیعی می تواند وجود سلول های سرطانی در دیواره رحم باشد.

دلایل خونریزی گسترده است

احتمال سقط، حاملگی غیرطبیعی مانند خارج رحمی، اختلالات هورمونی در زنان جوان و زنانی که در سنین یائسگی قرار دارند و داروهای هورمونی مصرف می کنند، باید مدنظر قرار گیرد.
اختلالات انعقادی خون، اختلال در عملکرد تیروئید، استفاده از داروهای خاص مانند داروهای ضدانعقادی، داروهای هورمونی و کورتون ها نیز از دیگر علل خونریزی در زنان محسوب می شود.
زنانی که از داروهای ضد بارداری به عنوان جلوگیری از حاملگی اورژانسی استفاده می کنند یا قرص های ضدبارداری را به طور مرتب استفاده نمی کنند هم ممکن است دچار خونریزی های غیرطبیعی شوند. البته خانم هایی که لوله هایشان را بسته اند نیز به دلایل ناشناخته دچار خونریزی های غیرعادی می شوند.

هیستروسکوپی

هیستروسکوپی

هیستروسکوپی یک روش تشخیصی_درمانی است که در بیماری های زنان و نازایی کاربرد دارد. با استفاده از این روش می توان داخل رحم را به طور مستقیم مورد بررسی قرار دهیم.

این روش در خونریزی های شدید دوران قاعدگی، خونریزی و لکه بینی در فواصل بین قاعدگی، قاعدگی های طولانی مدت، ارزیابی بیماران نابارور، جهت تشخیص علت خونریزی و بررسی داخل حفره رحم انجام می گیرد.

 

هیستروسکوپی تشخیصی:

هیستروسکوپی تشخیصی برای بررسی داخل رحم استفاده می شود و در تشخیص وضعیت غیر طبیعی رحم مانند فیبروم داخلی، اسکار (بافت ناشی از التیام زخم) و چسبندگی، پولیپ (توده بافتی) و اختلال های مادرزادی کمک می کند.

هیستروسکوپی تشخیصی تحت بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی خفیف انجام می شود. برای کاهش خطر در صورت حاملگی احتمالی، هیستروسکوپی تشخیصی پس از قاعدگی انجام میشود. هیستروسکوپ یک ابزار میله مانند باریک است که در انتهای آن دوربین حساسی قرار دارد.
این وسیله از کانال دهانه رحم به قسمت تحتانی رحم وارد و سپس گاز دی اکسید کربن و یا محلول های خاص از طریق آن به حفره رحمی وارد می شود.
این گاز یا محلول، حفره رحمی را باز کرده و به پزشک کمک می کند تا قسمت های داخلی رحم را کاملاً بررسی کند.

هیستروسکوپی درمانی:

با هیستروسکوپی درمانی می توان بسیاری از ضایعات کشف شده در جریان هیستروسکوپی تشخیصی را درمان کرد. هیستروسکوپی درمانی شبیه هیستروسکوپی تشخیصی است ولی هیستروسکوپ مورد استفاده پهن تر بوده تا وسایل جراحی مانند قیچی، فورسپس نمونه برداری، لیزر، الکترود و…

هیستروسکوپی و انواع آن

از طریق هستروسکوپ وارد رحم شود. به وسیله این عمل فیبروم، بافت اسکار و پولیپ از داخل رحم برداشته می شود. بعضی از اختلال های مادرزادی مانند سپتوم رحمی (تیغه داخل رحمی) از طریق هیستروسکوپ قابل درمان است. پس از ترمیم معمولاً سوند ادراری فولی داخل رحم گذاشته می شود تا از ایجاد بافت اسکار و چسبندگی دیواره های رحم جلوگیری شود.
پس از جراحی برای جلوگیری از عفونت و ترمیم آندومتر ممکن است آنتی بیوتیک و یا داروهای هورمونی تجویز شود. زمانی که علت خونریزی شدید رشد بیش از حد آندومتر باشد و بیمار تمایل به هیسترکتومی ندارد، برای جلوگیری از خونریزی شدید رحمی میتوان از روش هیستروسکوپی درمانی برای برداشت آندومتر استفاده کرد.

 شایع ترین عارضه هیستروسکوپی سوراخ شدن رحم است اما معمولاً سوراخ ایجاد شده خود به خود ترمیم می شود.

بعد از انجام هیستروسکوپی ممکن است برای چند روز ترشح واژینال و درد وجود داشته باشد. برای چند روز و تا زمانی که خونریزی وجود دارد نزدیکی ممنوع است. فعالیت طبیعی در عرض یک الی دو روز برقرار می شود.

کاریوتایپ

کاریوتایپ

تمام خصوصیاتی که از پدر و مادر به فرزندان منتقل می شوند مانند رنگ مو، رنگ چشم، قد، هوش و…از طریق واحدهایی به نام ژن صورت می گیرد.

به طور کلی در انسان حدود ۳۰ هزار ژن وجود دارد که وظیفه آن ها انتقال خصوصیات پدر و مادر به فرزندان است. این ژن ها بر روی اندامک هایی به نام کروموزوم سازماندهی شده اند که تعدادشان در انسان ۲۴ جفت است ۲۲ جفت کروموزوم غیر جنسی از شماره ۱ تا ۲۲ و ۲ کروموزوم جنسی X و Y.
هر فرد از هر ژن و کروموزوم یک جفت دارد که یکی را از پدر و یکی را از مادر دریافت کرده است. همه انسان ها دارای ۲۲ جفت کروموزوم غیر جنسی و یک جفت کروموزوم جنسی هستند یعنی مجموعاً دارای ۴۶ کروموزوم می باشند. در افراد مذکر کروموزوم های جنسی شامل یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y است و در افراد مونث دو کروموزوم جنسی شامل دو کروموزوم X می باشد.
بنابراین وضعیت xx46 معرف جنسیت مونث و وضعیت xy46 معرف جنسیت مذکر است. برخی کروموزوم های (کاریوتایپ ها) غیر طبیعی شایع در انسان شامل x45 (سندرم ترنر)، xxy47 (سندرم کلاین فیلتر)، xxx47، xyy47 میباشند.
مناسب ترین زمان برای مشاهده و بررسی کروموزوم ها زمانی است که سلول در حال تقسیم سلولی است. در مرحله ای از تقسیم سلولی (مرحله متافاز)، کروموزوم ها به حداکثر تراکم خود رسیده و رنگ پذیر می گردند.
برای انجام کاریوتایپینگ و بررسی کروموزومی باید از سلول هایی استفاده شود که قابلیت رشد و تقسیم سریعی داشته باشند. برای این منظور مناسب ترین سلول ها، سلول های سفید خون بویژه لنفوسیت ها هستند.

جراحی سرکلاژ چگونه است؟

جراحی سرکلاژ چگونه است؟

سرکلاژ یک روش جراحی است که در مورد نارسایی دهانه رحم (سرویکس) برای جلوگیری از باز شدن دهانه رحم و خروج محصولات حاملگی (جفت و جنین) و سقط انجام می گیرد.

نارسایی دهانه رحم به حالتی گفته می شود که بافت دهانه رحم توانایی تحمل وزن محصولات حاملگی را نداشته و در طول حاملگی بدون هیچ علامتی (درد، انقباضات رحمی و…) باز شده و باعث خروج محصولات حاملگی و سقط می شود.
معمولاً سقط ناشی از نارسایی دهانه رحم در اولین بارداری در سه ماهه دوم بارداری رخ می دهد ولی ممکن است در بارداری های بعدی زودتر هم اتفاق افتد.

در اثر باز شدن دهانه رحم کیسه آب به سمت خارج از دهانه رحم برجسته شده و معمولاً وقتی دهانه رحم تا حدود چهار سانتیمتر باز شود کیسه آب پاره شده و یا انقباضات رحمی شروع می شود و منجر به سقط می گردد.علل نارسایی دهانه رحم یا به صورت مادرزادی است یا در بعضی مواقع بر اثر آسیب های وارده به دهانه رحم می باشد.
با معاینه فیزیکی و سونوگرافی می توان نارسایی دهانه رحم را تشخیص داد. برای درمان نارسایی، عمل سرکلاژ (دوختن حلقه ای دهانه رحم) انجام می شود.

عمل سرکلاژ معمولاً بعد از هفته دوازدهم حاملگی انجام می شود. این عمل تحت بی حسی نخاعی یا بیهوشی انجام می گیرد و با استفاده از نخ بخیه مخصوص دهانه رحم به روش خاص بسته می شود. چند ساعت بعد از عمل در صورت تثبیت وضعیت عمومی، بیمار مرخص می شود. سرکلاژ از سقط و زایمان زودرس جلوگیری میکند.

  آمادگی برای عمل :

شب قبل از عمل بیمار باید یک شام سبک مثل سوپ میل کند و بعد از آن هیچ نوع خوراکی و آشامیدنی مصرف نکند.

بیمار چند روز بعد از عمل باید در منزل استراحت کند و از انجام کارهای سنگین تا پایان دوران بارداری خودداری کند. بعد از سرکلاژ در بعضی از مواقع کمی خونریزی  و لکه بینی ایجاد می شود که ممکن است یک الی دو روز ادامه داشته باشد و سپس قطع می شود. بیمار باید یک هفته قبل و یک الی دو هفته بعد از عمل از نزدیکی پرهیز نماید.

در صورت بروز هر یک از علائم زیر باید به پزشک معالج مراجعه گردد:

۱- پارگی کیسه آب
۲- تب بالای ۳۸ یا لرز
۳- انقباض رحمی و درد زیر شکم و کمر مثل دردهای زایمان
۴- تهوع و استفراغ
۵- خونریزی واژینال
۶- ترشح زیاد واژینال

قبل از شروع دردهای زایمانی باید بخیه های دهانه رحم برداشته شود تا زایمان امکان پذیر باشد. برداشتن بخیه دهانه رحم در انتهای حاملگی انجام می شود و یک عمل بدون درد است و نیاز به بی حسی و بیهوشی ندارد.

در صورت بروز دردهای زود هنگام و زایمان زودرس باید بخیه باز شود بنابراین در این مواقع فرد در بیمارستان تحت مراقبت قرار می گیرد تا به موقع باز کردن بخیه دهانه رحم انجام گردد.

در نارسایی دهانه رحم برای هر بار حاملگی عمل سرکلاژ ضروری است.

درمان با لیزر مونالیزا

درمان با لیزر مونالیزا

استفاده از لیزر co2 درجوانسازی دستگاه تناسلی زنان تحولی عظیم در درمان بیماریها و مشکلات زنان می باشد . داخل بافت واژن فیبرهای کلاژن وجود دارد و استفاده از لیزر با انرژی گرمایی فراوانی که به بافت واژن وارد میشود باعث تحریک کلاژن سازی و افزایش قوام بافت واژن میگردد و باعث افزایش میدان خونرسانی واژن میشود .

لیزر مونالیزا تاچ

کاملترین و بی نظیرترین تکنولوژی لیزر دنیا میباشد و در بزرگترین و مطرح ترین مراکز تحقیقات پزشکی بین المللی مورد مطالعه و برسی قرارگرفته و نتایج درخشانی را به دنبال داشته است و دارای FDA امریکا میباشد.

– لیزر مونالیزا تاچ روشی کاملا غیر تهاجمی و بدون درد برای درمان و اعمال جراحی زیبایی واژن و دستگاه تناسلی زنان میباشد.

– یکی از روشهای درمانی مهم لیزر درمان آتروفی ناحیه تناسلی طی یائسگی میباشد.

آتروفی ناحیه تناسلی: طی یائسگی بدلیل کاهش تولید هورمون استروژن واژن وپرینه دچار آتروفی میشود.

– علائم آتروفی ناحیه تناسلی : خشکی، درد، سوزش، لکه بینی، مقاربت، تغییر ph واژن، عفونت های مکرر واژینال

– در مجرای ادرار باعث آتروفی و التهاب مجرای ادرار و تکرر ادرار می شود.

– لیزر مونالیزا به عنوان یک راه حل طبیعی و غیر تهاجمی درجهت جوانسازی ، زیبایی و مقابله با پیری دستگاه تناسلی زنان کاربرد وسیعی دارد این روش درمانی بدون درد حجم، رطوبت، خاصیت ارتجاعی مخاط واژن را بدون هیچگونه عارضه جانبی بازسازی میکند لیزر مونالیزایکی از پیشرفته ترین تکنیک های جوانسازی واژن با ایمنی بالا و خاصیت اثر بخشی بی نظیر در حوزه زیبایی زنان است که به طور موثر بافت ضعیف شده ناشی از افزایش سن را با تولید کلاژن بازسازی میکند

– مزایای لیزر: این عمل بدون درد ، بدون خطردر کوتاه ترین زمان انجام میشود و برای تمام خانم ها در دوره قبل و بعد یائسگی ، در دوران پس از زایمان و شیر دهی موثر است و خانمهایی که به دلیل سرطان شیمی درمانی و رادیوتراپی شده اند باعث بهبود روابط جنسی، ارگاسم و نرمال شدن ph واژن ، کاهش عفونت های مکرر میشود.

موارد کاربرد لیزر:

۱- درمان آتروفی و خشکی واژن
۲- تنگ کردن واژن
۳- افزایش و مقاومت بافت واژن و بر طرف کردن شل شدگی واژن
۴- رفع دیس پارونیا ( درد موقع مقاربت)
۵- درمان بی اختیاری ادراری- بی اختیاری استرس –
۶- بهبود ارگاسم
۷- بهبود خشکی واژن در افراد مبتلا به کانسر پس از شیمی درمانی و رادیو تراپی
۸- بهبود خشکی واژن در دوران شیر دهی
۹- بهبود ph واژن و بر طرف نمودن عفونت های مزمن و مکرر واژینال
۱۰- جوان سازی دستگاه تناسلی خارجی و رفع چین و چروک
۱۱- روشن کردن پوست ناحیه دستگاه تناسلی خارجی
۱۲- کوچک کردن لابیا و انجام اعمال جراحی
۱۳- از بین بردن خال و زگیل های ناحیه تناسلی
۱۴- بهبود روابط زنا شویی

نحوه انجام لیزر مونالیزا

لیزر مونالیزا با استفاده از لیزر co2 به ارامی در روی دیواره های واژن که از طریق یک اسکنر خاص کار می کند و با ایجاد زخم های بسیار کوچک در این ناحیه باعث شروع فرایند کلاژن سازی و تنظیم مواد تشکیل دهنده غشای واژن می شود. عملکرد لیزر امن و بدون درد است و می تواند عملکرد صحیح ساختارهای ادراری و تناسلی را دوباره فعال کند و به طور همزمان علائم بی اختیاری ادرار را بهبود بخشد.

فرایند تولید کلاژن مجدد در طول چند هفته اغاز می شود اما تحریک کلاژن جدید و بهبود وضعیت واژن را می توان حتی پس از اولین جلسه ی درمانی به طور مشخص مشاهده کرد.

مزایای لیزر مونالیزا

۱- سر پایی
۲- بدون درد
۳- بدون بی هوشی
۴- هزینه کمتر نسبت به عمل جراحی
۵- با بیماری های دیگر تداخل نداشته و در کسانی که محدودیت عمل جراحی به دلیل فشار خون ، دیابت، بیماری های قلبی و بیماری های مزمن و … دارند قابل انجام است
۶- شروع زودتر فعالیت جنسی یک هفته بعد از لیزر
۷- بدون دوران نقاهت
۸- برگشت فوری به کارهای روزمره
۹- بدون خطر
۱۰-طول مدت عمل کوتاه تر از ۳ تا ۵ دقیقه
موارد منع مصرف لیزر
-بارداری
-عفونت های کاندیدیازیس

تعداد جلسات درمانی

نتایج درمانی ۱۰ روز تا ۳۰ روز بعد از اولین جلسه درمان قابل مشاهده است ولی توصیه می شود ۳ جلسه درمان صورت پذیرد.
فواصل درمانی
هر ۴ تا ۶ هفته یک بار
– روش درمانی ماندگار برای حد اقل چندین سال می باشد ، با تشخیص پزشک در صورت لزوم هر ۲ سال یک جلسه

لابیا پلاستی

مطب مجهز به دستگاه لیزر مونالیزا تاچ پیشرفته deka ایتالیا جهت اعمال جراحی ناحیه دستگاه تناسلی بانوان و لابیا پلاستی می باشد.

مزایای استفاده از لیزر در لابیا پلاستی

۱- درد کمتر
۲- طول مدت کوتاه تر عمل جراحی
۳- بهبودی سریعتر
۴- برگشت سریعتر به کارهای روزانه
۵- زیبایی بیشتر محل عمل جراحی
۶- بدون استفاده از بخیه یا تعداد بخیه در حد اقل
در هاینو پلاستی
از لیزر میتوان برای باز سازی ناحیه تناسلی و جوان سازی و تنگ کردن ناحیه واژن استفاده نمود.

مزایا و معایب عمل سزارین

مزایا و معایب عمل سزارین

دانستن این مطلب بسیار جالب می باشد، ژوليوس سزار اولین کسی بود که با سزارین به دنیا آمد.البته نه بخاطر ترس مادرش از زایمان بلکه به دلیل جثه این نوزاد بوده است.
البته روایتی از ایرانیان هم هست  که رستم نیز اولین کسی بوده که با همین روش به دنیا آمده و به همین دلیل «رستم‌زاد» واژه فارسی آن است.

عمل سزارین یک جراحی بزرگ است که با شکافتن پوست روی شکم ، عضلات زیر آن و جدار رحم همراه است به طورمتوسط، ۱۰ درصد زایمان ها در جهان به روش سزارین انجام می شود،طبق آمار رسمی در ایران حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد زایمانها به صورت عمل جراحی یعنی سزارین صورت می گیرند، در حالی که طبق آمار غیر رسمی در ایران سزارین ۵ برابر سایر نقاط جهان است.

امروزه در برخی از بیمارستان های ایران این آمار حتی  ۱۰۰ در صد نیز گزارش شده است برخی متخصصین علت افزایش گرایش زنان به انتخاب سزارین،فرار از درد زایمان است.

در نگرش فرایندی به علل و عوامل گسترش انجام زایمان به روش سزارین متوجه می شویم که این فرایند یک فرایند بزرگ با مراحل بسیار ، پیچیدگی های فراوان و مشتریان مختلف در سطوح ارائه خدمت میباشد و چنانکه هر فرایندی دروندادهایی دارد این فرایند نیز درونداد هایی دارد که در حال حاضر تمامی آن درونداد ها فراهم می باشد ( از جمله وجود پزشک متخصص آموزش دیده ، اتاق های عمل آماده ، بخش خصوصی فعال ، تعرفه مشخص ، شرایط فرهنگی و اجتماعی مساعد، بیمه های درمانی و … ) و تا زمانیکه این درونداد ها تامین می شوند ، زمینه ساز انجام سزارین می باشند .

دلایل انجام سزارین

در برخی موارد وابسته به شرایط سلامتی مادر و نوزاد، سزارین نسبت به زایمان طبیعی گزینه ایمن‌تری برای مادر یا نوزاد است. در حقیقت عوارض سزارین به نسبت زایمان طبیعی بیشتر است. پزشک در شرایط زیر می‌تواند انجام سزارین را به مادر پیشنهاد کند:وضع حمل نمی‌تواند به صورت طبیعی انجام شود: رایج‌ترین دلیل برای انجام سزارین، توقف وضع حمل است. در شرایطی که با وجود انقباضات قوی طی چند ساعت، لگن به اندازه کافی باز نشده و یا سر نوزاد به قدری بزرگ باشد که نتواند از کانال تولد عبور کند، وضع حمل به شکل طبیعی امکان‌پذیر نبوده لذا پزشک سزارین را انجام می‌دهد.

نوزاد اکسیژن کافی دریافت نمی‌کند: اگر پزشک در مورد رسیدن اکسیژن به نوزاد نگران باشد و یا ضربان قلب نوزاد تغییر کرده باشد، سزارین بهترین گزینه برای زایمان خواهد بود.

نوزاد در موقعیت غیر عادی قرار گیرد: در شرایطی که ابتدا پاها، شانه و یا باسن نوزاد به کانال تولد وارد شده باشد و یا نوزاد به یک طرف قرار گرفته باشد (Transverse)، سزارین می‌تواند ایمن‌ترین روش برای به دنیا آوردن نوزاد باشد.
مادر دو قلو، سه قلو و یا چند قلو حامله باشد: در این شرایط بسیار محتمل است که یکی از نوزادان در موقعیت غیر عادی قرار گیرد. بنابراین پزشک از سزارین استفاده می‌کند.

وجود مشکل برای جفت: اگر قبل از وضع حمل، جفت از رحم جدا شود (قطع جفت) و یا اینکه جفت دهانه لگن را پوشانده باشد، سزارین می‌تواند به عنوان ایمن‌ترین راه برای زایمان استفاده شود.

بند ناف دچار مشکل شود: در شرایطی که یک حلقه از بند ناف در داخل لگن و جلوتر از نوزاد سُر بخورد و یا اینکه بند ناف حین انقباضات رحم فشرده شده باشد، سزارین می‌تواند تجویز شود.

نگرانی برای سلامتی مادر: در شرایطی که مادر دچار عارضه‌ای مانند بیماری‌های ناپایدار قلبی یا فشار خون بالا باشد که وضع حمل را خطرناک می‌سازد، پزشک سزارین را برای مادر تجویز می‌کند. همچنین در موارد ابتلای مادر به عفونت‌هایی مانند تبخال در ناحیه تناسلی (Genital Herps) و یا ایدز (HIV) که احتمال انتقال آن به نوزاد حین تولد طبیعی وجود دارد، استفاده از سزارین توصیه می‌شود.

نگرانی برای سلامتی نوزاد: در برخی موارد، انجام سزارین برای نوزادی که شرایط رشد خاصی دارد مانند هیدروسفالی (افزایش مایع مغزی- نخاعی در جمجمه)، مناسب‌تر و ایمن‌تر است.

در صورت داشتن تجربه سزارین قبلی: با وجود داشتن سابقه سزارین (وابسته به نوع برش در رحم و فاکتورهای دیگر)، انجام زایمان طبیعی امکان‌پذیر است اما پزشک می‌تواند سزارین را تجویز کند.

برخی مادران برای جلوگیری از مشکلات همراه با زایمان طبیعی و یا تمایل به داشتن زایمان برنامه‌ریزی شده، برای نوزاد اول خود تقاضای سزارین دارند. در صورتی که زایمان برنامه‌ریزی شده اهمیت زیادی نداشته باشد، پیشنهاد می‌شود که برای انتخاب بهترین گزینه با پزشک خود مشورت کنید.