پیشگیری از انواع بارداری مولار

پیشگیری از انواع بارداری مولار

روش های پیشگیری از انواع بارداری مولار

در این مقاله از سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان به بررسی پیشگیری از انواع بارداری مولار خواهیم پرداخت. دو نوع بارداری مولار وجود دارد:

بارداری مولار کامل:

این اتفاق معمولاً هنگامی رخ می دهد که یک اسپرم، تخمک “خالی” را که هیچ ماده ژنتیکی در آن وجود ندارد، بارور کند. در این صورت کروموزوم های اسپرم دو برابر می شوند و به تخمک بارور شده دو مجموعه کروموزوم داده می شود که هر دو از پدر آمده اند.

بارداری مولار کامل در هنگام لقاح تخمک “خالی” از طریق دو اسپرم نیز ممکن است ایجاد شود. هیچ نشانه ای از جنین در حال رشد و تشکیل قلب جنین در یک بارداری مولار کامل وجود ندارد.

بارداری مولار نسبی:

این اتفاق معمولاً زمانی رخ می دهد که یک تخمک طبیعی توسط دو اسپرم بارور شود. در این صورت جنین تشکیل شده دارای سه مجموعه کروموزوم خواهد بود، دو مجموعه از پدر و دیگری از مادر. در یک حاملگی مولار نسبی، معمولاً برخی از علائم اولیه رشد جنین مشاهده می شوند، اما جنین در این نوع بارداری، همیشه غیر طبیعی است و نمی تواند زنده بماند؛ بنابراین تشکیل قلب جنین نیز صورت نمی گیرد.

مطلب پیشنهادی : امکان بارداری مجدد پس از حاملگی مولار

در بارداری های دوقلویی، امکان ایجاد بارداری مولار در یکی از قل ها وجود دارد، اما این اتفاق به ندرت می‎افتد. اگر مشکوک به این نوع نادر بارداری هستید، باید به یک مرکز تخصصی با تجربه در این عارضه، مراجعه نمایید.

درمان حاملگی مولار:

بهترین روش درمانی بارداری مولار، انجام جراحی کورتاژ برای برداشتن بافت بارداری از رحم است. زیرا حاملگی مولار یک بارداری غیر طبیعی می باشد و باید خاتمه یابد. عمل کورتاژ معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و طی آن یک لوله مکش کوچک از طریق واژن و دهانه رحم برای از بین بردن بافت غیر طبیعی حاملگی، وارد رحم می شود. سپس این بافت برای تأیید تشخیص حاملگی مولار به آزمایشگاه ارسال می گردد.

امکان بارداری مجدد پس از حاملگی مولار | متخصص زنان اصفهان

انجام پیگیری پس از درمان حاملگی مولار:

پس از عمل کورتاژ یا انجام درمان دارویی برای بارداری مولار، باید ویزیت ها و تست های پیگیری منظم انجام گردد. آزمایش خون و آزمایش ادرار منظم برای بررسی سطح هورمون hCG در حالت عادی انجام می شود.

هر 2 هفته یک بار اندازه گیری هورمون بارداری hCGکه هورمون گنادوتروپیک جفتی انسانی است. چه در خون و چه در ادرار، تا زمانی که سطح این هورمون به حالت عادی برگردد، انجام می شود. اگر سطح hCG در خون یا ادرار بیمار در حال کاهش باشد، به این معنی است که تعداد سلول های غیرطبیعی رحم نیز در حال کاهش هستند و احتمالاً بیمار دیگر به درمان نیاز نخواهد داشت.

مدت زمان انجام آزمایش برای پیگیری، به شرایط فردی، میزان هورمون hCG، سرعت بازگشت آن ها به حالت طبیعی و نسبی یا کامل بودن بارداری مولار، بستگی دارد. حاملگی های مولار نسبی تا زمانی که سطح hCG در دو نمونه گرفته شده با فاصله 4 هفته طبیعی باشد، پیگیری می شوند. اگر طی انجام پاتولوژی بیمار در بیمارستان، بارداری مولار نسبی تشخیص داده شده باشد، پیگیری طبق دستورالعمل موجود باید کامل شود. اما اگر مولار نسبی توسط آسیب شناسان تأیید نشده باشد و به وجود حاملگی مولار کامل مشکوک باشند، بیمار باید برای بارداری مولار کامل تحت درمان قرار گیرد.

| دکتر فرشته دانشمند را در اینستاگرام دنبال کنید

پس از انجام جراحی کورتاژ برای بارداری مولار کامل، اگر در مدت 8 هفته سطح hCG نرمال شود، تا 6 ماه پس از جراحی، پیگیری بیماری باید انجام گردد. اگر سطح hCG با سرعت کمتری نسبت به 8 هفته کاهش یابد، تا 6 ماه پس از مشاهده اولین سطح طبیعی hCG، پیگیری باید انجام شود. عدم کاهش سطح hCG (در تعداد کمی از زنان بعد از درمان، سطح hCG در خون بالا می ماند)، نشانه این است که برخی از سلول های غیرطبیعی هنوز در رحم وجود دارند. به این وضعیتGestational trophoblastic neoplasia (GTN) یا بدخیمی تروفوپلاستیک بارداری گفته می شود. این مشکل در حدود 10 تا 15 درصد موارد بارداری مولار کامل و حدود 1% حاملگی های مولار نسبی اتفاق می افتد. ادامه این پیگیری تخصصی، بسیار مهم است زیرا در موارد GTN اگر سطح hCG کاهش پیدا نکند، ممکن است بیمار به انجام شیمی درمانی نیاز داشته باشد.

پیشگیری از بارداری پس از بارداری مولار:

بیشتر روش های پیشگیری از بارداری، پس از درمان حاملگی مولار بی خطر هستند و می توان آن ها را بلافاصله پس از برداشتن بافت حاملگی، شروع کرد. تا زمانی که سطح hCG نرمال نشده نباشد، نباید از IUD استفاده کرد. زیرا در صورتی که این وسیله خیلی زود در رحم قرار داده شود، ممکن است باعث سوراخ شدن رحم گردد. در این مدت و تا زمان نرمال شدن سطح hCG باید از روش های جلوگیری از بارداری غیرهورمونی مانند کاندوم یا دیافراگم استفاده شود.

هنگامی که سطح hCG به میزان طبیعی رسید، می توان از انواع روش های پیشگیری از بارداری هورمونی از جمله قرص های ضد بارداری ترکیبی، قرص های پروژسترونی، روش های ضد بارداری تزریقی پروژسترونی و ایمپلنت پروژسترونی استفاده کرد. بهتر است با پزشک یا مامای خود در مورد انتخاب بهترین روش پیشگیری از بارداری صحبت کنید.


مطالعه بیشتر:

اختلالات و ناهنجاریهای بند ناف

بررسی سندرم آسپیراسیون مکونیوم (MAS)

تشخیص عوامل و درمان انواع پرولاپس بند ناف

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *