علل اصلی درد لگن در بارداری
این مطلب از نظر علمی به تأیید دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان رسیده است. در مطلب قبلی به مواردی از علل اصلی درد لگن در بارداری پرداختیم. در این مطلب ادامه نکات را مطالعه نمایید. درد لگن در بارداری بسیار شایع است. این درد می تواند ناشی از عوامل متعددی باشد که بیشتر آنها طبیعی و بی ضرر هستند. با این حال، گاهی اوقات درد لگن می تواند نشانه مشکلی باشد که نیاز به مراقبت پزشکی دارد. هر گونه درد در دوران بارداری می تواند خطرناک باشد، به خصوص اگر این درد در ناحیه لگن باشد. اگر در دوران بارداری دچار درد لگن شدید، به پزشک مراجعه کنید. ما بهتر است شایع ترین علل درد لگن در بارداری را بشناسید، آنها عبارتند از:
درد مفصل ساکروایلیاک (SIJ)
درد مفصل ساکروایلیاک (SIJ) کمردردی است که گاهی به پاهای شما تابش می کند. در اطراف لگن، در پایه ستون فقرات، استخوان ها کمربند لگنی شما را تشکیل می دهند. دو مفصل ساکروایلیاک که در پشت بدن شما قرار دارند، به حمایت از کمربند لگنی کمک می کنند.
افزایش وزن بارداری می تواند به استخوان ها و مفاصل کمربند لگنی شما استرس وارد کند. مفاصل شما ممکن است شروع به تحمل بار به طور ناموزون کنند و باعث استرس و اصطکاک بیشتر بر روی SIJ شما شود. این نوع درد SIJ معمولا در اواخر سه ماهه دوم یا سوم شروع می شود.
عامل دیگر این درد، تغییرات هورمونی در دوران بارداری است. همان هورمون ریلکسین که به عضلات شما کمک می کند آرام شوند و برای زایمان آماده شوند، می تواند رباط های مورد نیاز برای حمایت را ضعیف کرده و درد را تشدید کنند.
ریلاکسین هورمونی است که با شل کردن رباط‌ها، ماهیچه‌ها و مفاصل و نرم کردن دهانه رحم به آمادگی بدن برای زایمان کمک می‌کند . این هورمون در تخمدان ها و جفت شما تولید می شود. ممکن است هنگام بالا رفتن از پله ها، راه رفتن، غلت زدن در رختخواب، حفظ تعادل یا بیرون آمدن از وان احساس درد کنید. درد SIJ را می توان در کمر، پایین پاها، یا در لگن و کشاله ران احساس کرد. این درد می‌تواند تیز یا کسل و بی‌حس کننده باشد و باعث شود که احساس کنید پایتان ممکن است کمانش کند. اگر کمر درد شما شدید است یا بدون توجه به موقعیتی که هستید از بین نمی رود، باید با پزشک مشورت کنید.
مطلب پیشنهادی برای مطالعه : علل اصلی درد لگن در بارداری | بخش نخست
علائمی که نیاز به مراقبت پزشکی دارند، عبارتند از:
- خونریزی واژینال
- درد سوزش هنگام ادرار کردن
- تب (درجه حرارت به ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت)
اختلال عملکرد سمفیز پوبیس (SPD)
به اختلال عملکرد سمفیز پوبیس (SPD) درد کمربند لگنی نیز گفته می شود، زیرا مانند درد SIJ، SPD بر لگن تأثیر می گذارد. علل SPD مانند SIJ است یعنی ریلکسین و افزایش وزن باعث ایجاد فشار و اصطکاک نابرابر روی استخوان‌ها و مفاصل کمربند لگنی می‌شود. درد SPD مانند درد تیراندازی در جلوی لگن است که ممکن است در قسمت پایین شکم، پشت، کشاله ران، پرینه و ران شما پخش شود. شاید صدای کلیک کردن، ساییدن و کوبیدن را بشنوید یا احساس کنید. زمانی که از پله ها بالا می روید، از رختخواب یا وان حمام بیرون می آیید یا خم می شوید، ممکن است شدیدتر شود.
شما باید در مورد درد کمربند لگنی به پزشک خود اطلاع دهید، به خصوص اگر در حرکت کردن مشکل دارید یا اگر بالا و پایین رفتن از پله ها دردناک است. اگر علائم دیگری دارید، ممکن است به این معنی باشد که چیز جدی تری در حال وقوع است.
سمفیز شرمگاهی مفصلی است که به استخوان های جلوی لگن شما می پیوندد.
در دوران بارداری، این مفصل باید گشاد شود تا جایی برای زایمان باز شود. گاهی اوقات، این گشاد شدن می تواند باعث درد شود زیرا لگن ناپایدار می شود و حمایت کمتری می کند. جدا شدن سمفیز شرمگاهی همچنین به عنوان دیاستاز سمفیز پوبیس (DSP) شناخته می شود. می تواند مانند تیراندازی و درد شدید در جلوی لگن شما باشد.
درد می‌تواند در قسمت پایین کمر، باسن، ران‌ها، پایین شکم و پشت پاها پخش شود. درد ممکن است هنگام برگرداندن در رختخواب یا هنگامی که کودک خود را روی یک لگن حمل می کنید بدتر شود. در برخی موارد، این وضعیت می تواند مانع از تخلیه کامل مثانه شود که می تواند منجر به عفونت مجاری ادراری شود.
علائمی که نشان می دهد اتفاق دیگری در حال وقوع است که نیاز به توجه اضطراری دارد، عبارتند از:
- سردرد
- خونریزی واژینال
- ضعف یا درد در پاهای شما
- درد سوزش هنگام ادرار کردن
- از دست دادن کنترل مثانه یا روده
- تب (درجه حرارت به ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت)
سیاتیک
عصب سیاتیک شما بزرگترین عصب بدن شماست. از قسمت پایین کمر شما شروع می شود و روی باسن و پشت پاهای شما منشعب می شود. هنگامی که عصب تحت فشار قرار می گیرد، می تواند باعث سیاتیک شود .
علائم سیاتیک با شروع سنگین‌تر شدن در سه ماهه دوم و سوم بارداری شروع می‌شود. فشار روی عصب ناشی از افزایش وزن، احتباس مایعات و رحم در حال رشد شما می تواند عصب سیاتیک را در طول مسیرش تحت فشار قرار دهد. گاهی اوقات سر کودک شما می تواند به عصب فشار بیاورد. تغییر وضعیت بدن با افزایش وزن در قسمت جلویی نیز می تواند به سیاتیک کمک کند.
رلاکسین همچنین با سیاتیک ممکن است رخ دهد. زیرا رباط ها تکیه گاه خود را شل می کنند و مفاصل و استخوان های شما را جابجا می کنند. این تغییرات می تواند منجر به گرفتگی عصب سیاتیک شود. سیاتیک مانند سوزن سوزن شدن، بی حسی یا درد شدید و تیراندازی است. به طور معمول، شما احساس خواهید کرد که از قسمت پایین کمر یا باسن شروع می شود و به سمت پایین پا می رود. گاهی اوقات آن را در هر دو پا یا تا پاهای خود احساس می کنید.
گاهی اوقات سیاتیک می تواند نشانه فتق دیسک باشد. شما باید با پزشک در مورد علائم درد یا بی حسی مشورت کنید. علائم هشدار دهنده اختلال عصبی، عبارتند از:
- از دست دادن کنترل مثانه یا روده
- دردی که ناگهانی و شدید در ناحیه کمر یا ساق پا ایجاد می شود.
- ضعف عضلانی که در فعالیت های روزانه شما اختلال ایجاد می کند.
سقط جنین
سقط جنین حاملگی هایی است که قبل از هفته بیستم بارداری به از دست دادن جنین ختم می شود. بیشتر سقط، گاهی قبل از اینکه مادر از بارداری آگاه شود، اتفاق می افتد و اغلب مورد توجه قرار نمی گیرد. حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد از بارداری های شناخته شده به سقط جنین ختم می شود. از دست دادن بارداری، اگرچه شایع است، اما می تواند از نظر عاطفی چالش برانگیز باشد.
پس از پیشرفت، سقط جنین را نمی توان متوقف کرد. اما اگر جنین به طور طبیعی رشد نکند، سقط جنین ممکن است رخ دهد. سقط جنین می تواند باعث خونریزی شدید یا عفونت شود. همچنین، دریافت کمک برای مقابله با جنبه عاطفی سقط جنین برای بسیاری از افرادی که این موضوع را تجربه می کنند، مفید است.
علائم سقط جنین، عبارتند از:
- احساس سرگیجه یا ضعف
- درد هنگام استفاده از حمام
- خونریزی یا لکه بینی از واژن شما
- تب (دمای ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت) یا لرز
- گرفتگی یا درد در قسمت پایین شکم، شانه یا کمر
- لخته های خون، مایع یا بافتی که از واژن شما عبور می کند.
تمام خونریزی های اوایل بارداری سقط جنین نیست. لکه بینی خفیف در اوایل بارداری معمولا بی ضرر است. با این حال، شما باید با پزشک مشورت کنید.
زایمان زودرس
زایمان زودرس زمانی است که انقباضات و باز شدن دهانه رحم برای زایمان خیلی زود اتفاق می افتد. اما زایمان زودرس می تواند بین هفته ۲۰ تا ۳۷ بارداری اتفاق بیفتد و در حدود ۱۲ درصد از بارداری ها اتفاق می افتد. هر چه زایمان زودرس در بازه ۲۰ تا ۳۷ هفته ای زودتر اتفاق بیفتد، خطرناک تر است. اگر فکر می کنید قبل از هفته ۳۷ بارداری در حال زایمان هستید، به دنبال مراقبت های فوری پزشکی باشید.
علائم زایمان زودرس، عبارتند از:
- فوران مایع از واژن شما
- خونریزی واژینال یا لکه بینی
- گرفتگی یا فشار در شکم شما
- ترشحات موکوس مانند یا خونی
- انقباضاتی که شبیه سفت شدن شکم شماست
- کمردردی که کسل کننده است و از بین نمی رود
جدا شدن جفت
جدا شدن جفت زمانی اتفاق می افتد که جفت شما به طور کامل یا جزئی از دیواره رحم شما جدا می شود. از آنجایی که جفت مواد مغذی و اکسیژن را برای کودک شما فراهم می کند، می تواند خطرناک و اورژانسی باشد. جداشدن جفت معمولا در سه ماهه سوم اتفاق می افتد.
جداشدگی جفت در یک مورد از هر ۱۰۰ بارداری اتفاق می افتد. نیمی از این موارد خفیف، ۲۵ درصد متوسط و ۲۵ درصد برای مادر و نوزاد خطرناک و جدی هستند. اگر موارد زیر را تجربه کردید فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشید:
- خونریزی واژینال
- کمردردی که از بین نمی رود
- درد یا حساسیت در شکم شما
- انقباضاتی که بدون مکث و بلافاصله پس از دیگری به وجود می آیند.
حاملگی خارج رحمی
هنگامی که یک تخمک بارور شده به جایی خارج از رحم می چسبد، به آن حاملگی خارج از رحم می گویند. اغلب، حاملگی خارج رحمی در لوله‌های فالوپ اتفاق می‌افتد، که معمولاً به عنوان گذرگاهی برای تخمک‌ها برای حرکت از تخمدان‌ها به رحم عمل می‌کنند. حاملگی خارج از رحم می تواند در سایر قسمت های بدن مانند دهانه رحم، تخمدان یا حفره شکم اتفاق بیفتد. اما حاملگی خارج از رحم نادر است و از هر ۱۰۰۰ بارداری در ۵ مورد اتفاق می افتد.
حاملگی خارج از رحم نمی تواند به نوزاد تبدیل شود و اگر درمان نشود، می تواند زندگی مادر را نیز به خطر بیندازد. حدود ۱۵ درصد از حاملگی های خارج از رحم باعث پارگی لوله فالوپ می شود که دردناک است و باعث خونریزی می شود که می تواند خطرناک باشد. در صورت مشاهده علائم حاملگی خارج از رحم، دریافت مراقبت های فوری پزشکی ضروری است.
علائم هشدار دهنده حاملگی خارج از رحم، عبارتند از:
- درد شانه
- خونریزی واژینال
- احساس نیاز به تخلیه روده
- گرفتگی در یک طرف شکم
- درد در قسمت پایین شکم شما
- احساس سبکی سر یا سرگیجه
- لکه بینی یا خونریزی خفیف واژینال
ممکن است با بارداری خارج از رحم، تست بارداری مثبت باشد، پریودتان را از دست بدهید و علائم بارداری دیگری مانند حالت تهوع و احساس خستگی داشته باشید.
| دکتر فرشته دانشمند را در اینستاگرام دنبال کنید |
پارگی رحم
پارگی رحم نادر، بسیار خطرناک و جدی است و نیاز به مراقبت اورژانسی دارد. برای زنانی که قبلاً سزارین داشته اند، حدود ۱ در ۶۷ تا ۱ در ۵۰۰ ممکن است بعداً دچار پارگی رحم شوند.
پارگی رحم زمانی اتفاق می افتد که دیواره رحم پاره شود. این می تواند در دوران بارداری یا در هنگام زایمان نیز رخ دهد. اگر قبلاً سزارین شده‌اید، در معرض خطر پارگی رحم در طول زایمان واژینال بعدی هستید. نشانه هایی که باید مراقب آنها باشید، عبارتند از:
- خونریزی واژینال
- پارگی ناگهانی یا درد غیر طبیعی
- ضربان قلب شما کاهش می یابد.
- انقباضات زایمان در حال کاهش یا کاهش شدید هستند.
- درد ناگهانی در محل سزارین یا سایر بافت های زخم شکمی