مزایای PGD عبارتند از:

• PGD می‌تواند بیش از 100 بیماری مختلف ژنتیکی را آزمایش کند.
• این روش قبل از ورود به رحم انجام می‌شود در نتیجه به زوجین امکان تصمیم‌گیری برای ادامه‌ی بارداری را می‌دهد.
• این روش به زوجین این امکان را می‌دهد که به دنبال کودکان بیولوژیکی باشند که در غیر این صورت امکان آن وجود نداشت.

این روش همچنین:

• احتمال بارداری سالم را در میان تمام گروه‌های سنی افزایش می‌دهد.
• احتمال سقط جنین را کاهش می دهد.
• زمان بین چرخه‌های لقاح مصنوعی را کاهش می‌دهد.
• امکان انتقال مطمئن تک رویان را فراهم می‌کند، که به جلوگیری از بروز عوارض سلامتی مرتبط با باردار شدن دوقلو یا سه قلو کمک می‌کند.

• چه کسانی واجد شرایط استفاده از انتخاب جنسیت با روش PGD هستند؟

  بیمارانی که تحت درمان باروری هستند ممکن است تعادل جنسیت‌های اعضای خانواده را در نظر بگیرند زیرا با توجه به اینکه تحت لقاح مصنوعی (IVF) قرار گرفته‌اند می‌خواهند از گزینه‌ی انتخاب جنسیت با PGD  یا PGS بهره‌مند شوند. با این حال یک زوج ممکن است به خاطر دلایلی که دارند تعیین جنسیت را انتخاب کنند، برای مثال ممکن است زن و شوهر مسنی بخواهند از هر دو جنس یک فرزند داشته باشند. تجربه درمان‌های باروری برای تعیین جنسیت می‌تواند یک مسیر دشوار باشد. زوجین باید برای قدم گذاشتن در این فرایند قوی، متعهد و حامی یکدیگر باشند. ارتباط برقرار کردن نیز نقش کلیدی دارد؛ بیان افکار و احساسات با یکدیگر یا با یک مشاور می‌تواند به زوجین در این مسیرکمک کند.

  چه کسانی می‌توانند از PGD بهره‌مند شود؟

  تشخیص ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی می‌تواند به هر زوجی که در معرض خطر انتقال یک بیماری یا مشکل ژنتیکی هستند کمک کند.

  در ادامه فهرستی از نوع افرادی که متقاضی مناسبی برای PGD هستند ارائه شده است:

  • حامل اختلالات ژنتیکی وابسته به جنسیت
  • حامل اختلالات تک ژنی
  • افراد مبتلا به اختلالات کروموزومی
  • زنان با سن 35 سال یا بیشتر 
  • زنانی که تجربه‌ی سقط مکرر دارند.
  • زنان با بیشتر از یک درمان باروری شکست خورده

  PGD با هدف تعیین جنسیت نیز استفاده می‌شود. با این حال، دست کشیدن از جنین تنها با ملاحظات جنسیتی برای بسیاری از افراد یک موضوع اخلاقی است.

  PGD چگونه انجام می‌شود؟

  

  تشخیص ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی با روند طبیعی لقاح مصنوعی که شامل برداشتن تخمک و لقاح در آزمایشگاه است آغاز می‌شود. طی سه روز بعد جنین به 8 سلول تقسیم می‌شود.

  تشخیص ژنتیکی پیش از لانه گزینی شامل مراحل زیر است:

  • ابتدا، یک یا دو سلول از جنین برداشته می‌شود.
  • سپس سلول‌ها برای تعیین وجود یک ژن مشکل‌ساز در جنین مورد بررسی قرار می‌گیرند.
  • پس از انجام فرایندPGD و تایید عدم وجود مشکلات ژنتیکی در رویان‌ها، جنین در داخل رحم قرار داده شده و لانه‌گزینی انجام می‌شود.
  • هر جنین اضافه که عاری از مشکلات ژنتیکی است ممکن است برای استفاده‌های بعدی منجمد شود در حالی که جنین‌های با ژن مشکل‌ساز از بین می‌روند