روشهای تشخیصی میوم رحم:

میوم ها اغلب در حالی که بدون علامت اند به صورت تصادفی هنگام معاینه پزشک شناسایی می شوند. برای تعیین اندازه ان معمولا سونوگرافی درخواست می شود.سونوگرافی واژینال برای ارزیابی میوم های کوچکتر مناسب می باشد ممکن است از روش هیستروسالپنژوگرافی در بیماران مبتلا به نازایی برای بررسی باز بودن لوله های رحم و سالم بودن حفره رحم استفاده می شود.

MRI لگن روش تشخیصی دقیق تر از سونوگرافی از نظر تعیین محل و سایز تومور میباشد.ازمایش CBC جهت بررسی وضعیت بیماراز نظر خونریزی در خواست میشود.

درمان میوم رحم چیست:

روش درمانی منحصر به فرد به عنوان بهترین روش درمانی وجودندارد.در واقع روشهای درمانی متنوعی مطرح است که بسته به شرایط هر فرد متفاوت خواهد بود.

درمان انتظاری:

بسیاری از زنانی که رحم میوماتو دارند هیچ نوع علامت وشکایتی عنوان نمی کنند.در این صورت درمان انتظاری بهترین انتخاب است.زیرا فیبرومها خوش خیم هستند و معمولا رشد اهسته ای دارند و یا اصلا رشد نمی کنند و پس ازشروع دوران یایسگی هم که سطح هورمونها پایین می اید به تدریج کوچکتر می شوند.

درمانهای دارویی:
پزشک با کمک داروها میتواند سیکل عادت ماهیانه را نظم دهد وعلایمی نظیر خونریزی شدید عادت ماهیانه و فشار لگن را بهبود ببخشد.دارو میوم را ازبین نمی برد اما بعضی از داروها میوم را کوچکتر می کنند از قبیل:  GNRHاگونیستها.این گروه داروها که در ایران به نام” دکاپتیل و دیفرلین” در دسترس اند با کاهش سطح استروژنو پروژسترون وضعیت یایسگی موقت را ایجاد می کنند.پس از قطع عادت ماهیانه فیبرومها کوچک شده و کم خونی بهبود می یابد.

این داروها را ممکن است پزشک قبل از جراحی برای کوچک کردن سایز میوم تجویز کند.عارضه شایع ان گر گرفتگی است.در صورت مصرف طولانی مدت(بیش از یکسال) استیوپروز یا پوکی استخوان بروز خواهد کرد.داروهای دیگر نظیر ocp (قرصهای ضد بارداری)جهت کنترل و نظم عادت ماهیانه موثرند.داروهایی نظیر مفنامیک اسید که هورمونی نیستند درکاهش درد و خونریزی می نوانند موثر باشند.