آشنایی با باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم
افرادی که از نظر جنسی فعال هستند می‌توانند به مایکوپلاسما ژنیتالیوم که یک بیماری مقاربتی یا آمیزشی (STD) قابل درمان است، مبتلا شوند. در این مطلب از سایت دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان با پاسخ سؤالات کلی خود در مورد باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم آشنا شوید. مایکوپلاسما ژنیتالیوم (Mgen) یک باکتری مقاربتی است که می‌تواند باعث عفونت دهانه رحم یا گردن رحم، داخل آلت تناسلی مردانه (مجرای ادرار) یا رکتوم (راست‌روده) شود.
باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم باعث اورتریت (التهاب مجرای ادرار) می‌شود. همچنین ممکن است در التهاب دهانه رحم (سرویسیت)، بیماری التهابی لگن (PID)، زایمان زودرس، سقط غیرعمد و ناباروری نقش داشته باشد. این بیماری آمیزشی می‌تواند هم در زنان و هم در مردان بروز کند.
چگونگی انتقال باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم
رابطه جنسی مقعدی یا واژینال بدون کاندوم با فردی که این عفونت را دارد می‌تواند باعث انتقال باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم شود. محققان هنوز نمی‌دانند که آیا شرکای جنسی می‌توانند این بیماری را از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل کنند یا خیر.
فرد مبتلا به مایکوپلاسما ژنیتالیوم حتی اگر هیچ علائمی نداشته باشد می‌تواند عفونت را به دیگران منتقل کند.
علائم باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم
افراد مبتلا به باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم اغلب هیچ علائمی ندارند. اما این عفونت آمیزشی می‌تواند منجر به بیماری‌های دیگری شود. اما علائم می‌تواند در زنان و مردان به شکل زیر باشد:
علائم در زنان
در زنان، این باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم ممکن است باعث التهاب دهانه رحم یا سرویسیت و بیماری التهابی لگن شود. اما افراد مبتلا به سرویسیت ناشی از مایکوپلاسما ژنیتالیوم اغلب بدون علائم هستند. علائم مرتبط با سرویسیت ناشی از مایکوپلاسما ژنیتالیوم در صورت وجود عبارت است از:
- خارش واژن
- سوزش ادرار
- ترشحات واژینال
- احساس ناراحتی در لگن
همچنین، علائم بالینی مرتبط با التهاب دهانه رحم شامل ترشحات چرکی یا مخاطی چرکی دهانه رحم و شکنندگی دهانه رحم است. علائم بیماری التهابی لگن ناشی از مایکوپلاسما ژنیتالیوم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- درد شکم
- درد لگنی خفیف تا شدید
- ترشحات غیرطبیعی واژن یا خونریزی
علائم در مردان
مایکوپلاسما ژنیتالیوم در مردان باعث اورتریت علامت‌دار و بدون علامت می‌شود. علائم معمول اورتریت ناشی از مایکوپلاسما ژنیتالیوم در صورت وجود شامل اینهاست:
- سوزش ادرار
- خارش مجرای ادرار
- ترشحات چرکی یا مخاطی چرکی از مجرای ادرار مردان
در طول معاینه، اغلب ترشحات مجرای ادرار دیده می‌شود. با این حال، ترشح می‌تواند خیلی مشهود نباشد. و ممکن است ماساژ مجرای ادرار، یعنی ایجاد فشار روی آلت تناسلی مردانه برای ایجاد ترشح، هنگام تشخیص ضروری باشد.
توجه:
تحقیقات نشان می‌دهد که یک تا 26 درصد از مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند. و 3 درصد از زنان دارای عفونت رکتومی مایکوپلاسما ژنیتالیوم هستند. عفونت‌های رکتومی اغلب بدون علامت هستند، اما نه همیشه.
به طور مشابه، افراد ممکن است عفونت حلقی بدون علامت مایکوپلاسما ژنیتالیوم داشته باشند. با این حال، هیچ مدرکی مبنی بر ایجاد علائم حلقی دهانی یا بیماری سیستمیک وجود ندارد. بیماری‌های سیستمیک بیماری‌هایی هستند که به‌طور همزمان چند اندام و بافت گوناگون بدن یا همه بدن را هدف قرار می‌دهند.
در صورتی که شریک جنسی شما یک عفونت آمیزشی یا علائم یک عفونت آمیزشی را داشته باشد، باید به پزشک مراجعه کنید. علائم عفونت مقاربتی می‌تواند شامل یک زخم غیرعادی، ترشحات بدبو، سوزش هنگام ادرار کردن، درد یا خونریزی بعد از رابطه جنسی و خونریزی بین پریودها باشد.
روشهای تشخیص
تست‌های آزمایشگاهی می‌تواند مایکوپلاسما ژنیتالیوم را تشخیص دهد. پزشک از شما می‌خواهد یک نمونه ادرار برای آزمایش ارائه دهید. در برخی موارد، او ممکن است از یک گوش پاک‌کن برای جمع‌آوری نمونه از واژن یا دهانه رحم استفاده کنند یا از شما بخواهد این کار را انجام دهید.
آزمایش تقویت اسیدنوکلئیک (NAAT) روش ترجیحی برای تشخیص مایکوپلاسما ژنیتالیوم است. در حال حاضر دو نوع آزمایش NAAT مورد تأیید سازمان غذا و داروی FDA وجود دارد.
برای تشخیص مایکوپلاسما ژنیتالیوم در مردان با استفاده از آزمایش تقویت اسیدنوکلئیک، نمونه ادرار نمونه بهینه است. برای زنان، نمونه‌های سواب ادرار یا دهانه رحم یا واژن قابل قبول است، اما سواب واژینال ترجیح دارد.
انجام آزمایش مایکوپلاسما ژنیتالیوم به چه کسانی توصیه می شود؟
مردان مبتلا به اورتریت غیرگونوکوکی عودکننده باید با استفاده از تست تقویت اسیدنوکلئیک تأییدشده توسط سازمان غذا و داروی FDA برای مایکوپلاسما ژنیتالیوم آزمایش شوند. اگر تست مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک در دسترس باشد، باید انجام شود و از نتایج برای هدایت درمان استفاده شود.
زنان مبتلا به سرویسیت عودکننده باید از نظر مایکوپلاسما ژنیتالیوم آزمایش شوند. و آزمایش در زنان مبتلا به بیماری التهابی لگن نیز باید لحاظ شود. در صورت امکان، آزمایش باید با تست مقاومت آنتی‌بیوتیکی همراه باشد. اگر آزمایش تقویت اسیدنوکلئیک در دسترس نباشد. پزشک باید در موارد اورتریت یا سرویسیت مداوم یا عودکننده به مایکوپلاسما ژنیتالیوم مشکوک شود. احتمال مایکوپلاسما ژنیتالیوم در صورت ابتلا به بیماری التهابی لگن نیز باید لحاظ شود.
| دکتر فرشته دانشمند متخصص زنان اصفهان را در اینستاگرام دنبال کنید |
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های CDC غربالگری باکتری مایکوپلاسما ژنیتالیوم را در افرادی که علائمی ندارند، توصیه نمی‌کند. با این حال، شرکای جنسی بیماران مبتلا به عفونت علامت‌دار مایکوپلاسما ژنیتالیوم باید آزمایش شوند. کسانی که به آن مبتلا هستند باید تحت درمان با آنتی‌بیوتیک قرار گیرند تا احتمالاً خطر عفونت مجدد کاهش یابد. اگر آزمایش همسر امکان‌پذیر نباشد، پزشک باید همان آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده برای بیمار را برای همسر نیز تجویز کند.
در این مقاله سعی کردیم به تمام سوالات احتمالی شما پاسخ دهیم. در صورتی که همچنان در این خصوص سوالاتی برایتان مطرح است می‌توانید آن ها را در بخش دیدگاه مقاله با ما در میان بگذارید تا اسرع وقت به آن‌ها پاسخ دهیم. با سپاس از شما
دکتر فرشته دانشمند در کلینیک 24 – متخصص زنان اصفهان در دکتر آف
مطالعه بیشتر:
بیماری التهابی لگن یا PID | علل و علائم